vrijdag 14 juni 2024

Grensheuvel 12

 

Gezicht op de Maas vanaf de Sint Servaasbrug. 

Bij het Piepenhoes (het terras aan de overkant is nu leeg) bestellen we een cappuccino en een espresso en voor Ali een warme appelvlaai met ijs en slagroom. (Want ik eet geen zoetigheid meer, weet je nog?) De koffie is al lang en breed op, als er nog steeds geen appelvlaai te bekennen is. We bestellen een tweede cappuccino en espresso, maar wel met het verzoek dat dan ook de appelvlaai komt. Onze juffrouw van vorige keer meldt met een getormenteerd gezicht, dat ze een en ander "binnen" moet navragen. De tweede bestelling komt en ik verbaas me erover dat ze 4 keer niet in staat zijn een warme espresso te serveren...

Een rondje Vrijthof mag natuurlijk niet ontbreken bij een bezoek aan Maastricht.

We treffen ook een vreemdsoortige optocht van een gezelschap, waarin Andre Rieu niet zou misstaan.

We wandelen van het Vrijthof, via prachtig mooie straatjes en allemaal leuke winkeltjes volgens Ali, terug naar Plein 1992, waar een Albert Heijn is gevestigd voor onze inkopen voor het weekeinde. Onderweg komen we de bovenstaande versierselen tegen en we kunnen rustig stellen dat het EK ook in Maastricht langzaam aan belangstelling gaat winnen.

Vanavond gaan we dineren in "Boave de Wesch" een brasserie hier vlakbij de camping. Het is wel zaak om voor 9 .00 uur weer terug te zijn voor het openingsduel van het EK. Duitsland- Schotland.

NU weer aan de studie.


donderdag 13 juni 2024

Grensheuvel 11

Het schijnt vandaag de laatste droge dag te zijn, van deze week. Dus is het plan om naar Margraten te fietsen, een kleine 10 km naar het Noordwesten. Vlak bij Margraten ligt het Amerikaanse herdenking monument en begraafplaats.

Onderweg ontdek ik dit kleine uitbouwtje boven aan een huis. Ik stel mij voor dat zoonlief de slaapkamer van 1,90 m heeft gekregen, maar dat hij inmiddels is uitgegroeid naar 2.05 m. Tja dan moet je iets, nietwaar?

Al dagen, als we hier weer langs fietsen, hoor ik Ali mijmerend over de pracht van de Margrieten die in het veld staan. Ze is dan ook hevig teleurgesteld als de boer zijn land heeft gemaaid. Vanmiddag ziet ze in de verte een heel stel paarden staan, met op de voorgrond die veel besproken Margrieten. Die Margrieten zijn gelukt...........

De gedenktoren van 30 meter hoog accentueert het beeld van de "treurende vrouw" met naast haar de door oorlog verwoeste boom, van waaruit weer een nieuwe tak ontspringt.


 

Het is werkelijk indrukwekkend om links en rechts de gezamenlijk 8.301 graven te zien liggen.

De graven staan in parallel lopende bogen, die zich uitstrekken langs de brede gazons.

In het sober ingerichte kapelletje, waar spreuken de wanden sieren, hangen ook de 5 regiments vlaggen.



Ik adem diep de vrijheid
in een stil besef
hoe hoog de prijs daarvoor was

woensdag 12 juni 2024

Grensheuvel 10

Langzaam wakker worden en langzaam de dag beginnen. Het is frisjes in de camper, want het was vannacht rond de 7 graden en dan is het "noflik" om nog even achter de gebreide onderbroek te kruipen.

Er staan geen onderdelen op het programma, dus het belooft een rustige dag te worden, totdat... Ali het weerbericht bestudeert. "Als we voor de regen aan nog boodschappen willen doen, moeten we nu weg." Nu hoef ik niet perse boodschappen te doen, maar uit solidariteit, trek ik toch ook maar mijn schoenen en jas aan.

We hebben, na drie jaar, een weggetje ontdekt waar we niet als simpele fietsers hoeven te klimmen als berggeiten, als we naar Banholt willen fietsen. Als je dan een andere weg kiest, zie je ook weer andere uitzichten en die moeten uiteraard worden vastgelegd.

Het is grappig dat we bij deze beide foto's bijna met de ruggen tegen elkaar staan te fotograferen. Ali kiest voor dit "stilleven" met het rustieke bankje, het kruis en het uitzicht over de pas gemaaide velden.

Op naar de Spar in Banholt;


De bovenste foto is uit mijn hart gegrepen, want hoe vaak ik mij niet erger aan mensen die alle vruchten een keer in de hand hebben gehad om ze vervolgens weer terug te gooien. Echter, als Ali een net met sinaasappels wil oppakken grijpt ze in een zak waar totaal verrotte sinaasappels in zitten. Afgezien van dat ik het schandalig vindt, dat er in een versafdeling fruit ligt in een zekere staat van ontbinding, is het verhaal nog niet klaar.

Ali meldt het bij 2 dames die de vakken aan het vullen zijn. Nee, geen jonge, onverantwoordelijke meiden, maar volwassen, manager achtige types. Je verwacht dan dat ze alles laten vallen waar ze mee bezig zijn en de rotzooi, want zo mag je dit wel noemen, opruimen. Niks van dit alles. 

Kennelijk is het rangschikken van bier belangrijker dan het opruimen van rottende waar, wat nog steeds te koop wordt aangeboden. Na een kwartier verlaten wij de winkel en tot mijn verbijstering liggen de schimmelende en rottende sinaasappels andere producten nog steeds te infecteren. Lang Leve de Spar in Banholt.


dinsdag 11 juni 2024

Grensheuvel 9

 

Eigenlijk zouden jullie lezers en lezeressen het moeten doen met dit plaatje. Want voor de rest van de dag zitten we binnen, af te wachten of de weer app. het bij het rechte eind heeft en op de afgesproken tijden het gaat regenen. Ware het niet......

Ten westen van ons ontstaat op een bepaald moment een bui. Buien gaan vaak gepaard en voorafgaand, met een stevige wind. Terwijl we op Netflix een dramatische, maar vooral zoetsappige, film zitten te kijken, ziet Ali aan de overkant een luifel dingen doen die je normaal niet van een luifel verwacht. Angstaanjagend hoog vliegt het ding op en neer, terwijl hij met twee touwtjes aan de grond wordt gehouden.

Terwijl Ali onze slinger, om zo'n apparaat op te winden, uit de garage haalt, zie ik dat de slinger al aan de, ogenschijnlijk verlaten, camper hangen. Ik scheur de minuscule haring, of eigenlijk is het niet meer dan een spijkertje, uit de grond, vouw de poten op en begin te draaien.

Ali ondersteunt de andere kant van de luifel. Als ie bijna binnen is, verschijnt er in de camperdeur een slaperig hoofd. "Ik hoor lawaai, wat is er aan de hand?" De luifel is binnen en laat meneer maar raden wat de reden is van zijn ingedraaide luifel. 

Later zie ik een andere buur meneer uitleggen, dat hij gisteren het zelfde lot heeft ondergaan en eigenlijk de buren zou moeten bedanken.

Hierboven nog een mooi voorbeeld van een opbouwend lage drukgebied, waar geheid regen en dus ook wind uit tevoorschijn zal komen. Trouwens de kleuren zijn ook magnifiek, toch?

Voor de volgende dagen lijkt hetzelfde weerbeeld ons lot te zijn.

maandag 10 juni 2024

Grensheuvel 8

 Bar en boos, de beste uitdrukking voor het weer op dit moment. 

Regen harde wind, soms gevaarlijke rukwinden. Gelukkig heeft onze geweldige weerapp, Meteored, ons ruim van tevoren gewaarschuwd.

Dus gaat vanmorgen al op tijd de antenne naar een veilige stand. Trouwens dat flesje is om te voorkomen dat er regen in de antenne naar binnen komt. Het is het idee dat telt.

Netflix is op dit moment onze grote vriend en zojuist een mooie film gezien met Julia Roberts en Nicole Kidman, een thriller om precies te zijn.


Tussen de bedrijven, maar vooral de buien, door moeten natuurlijk de dagelijkse klusjes gedaan worden. Dat tussen de buien door, is natuurlijk relatief, want ook al regent het niet op een moment, de na-drup van de bomen, veroorzaakt door de wind, maakt je alsnog natter dan nat.

Op het moment van dit schrijven, lijkt het in het Westen een beetje open te breken, terwijl het in het zuiden....


het er nog zeer dreigend uitziet.


Maar voor ons is het "klagen met de mond vol brood," want als ik zie hoe Groningen het ervan langs krijgt, komen wij er nog genadig af. (De buien draaien rechtsom.)

zondag 9 juni 2024

Grensheuvel 7

 

Voor Ali is deze plek een soort zonsondergang walhalla. Bijna, iedere avond geniet ze van dit soort plaatjes. 

Het is zonnig met een frisse wind, waardoor het windscherm goede diensten bewijst en is het dan ook heerlijk in het zonnetje.


Gisteren bij de kapper hoorden we dat er vanmorgen  een processie zou plaatsvinden in het dorp Noorbeek. Of het is de bult die ons weerhoudt te gaan kijken, of het is simpelweg luiheid, maar we laten het aan ons voorbij gaan. Grappig is dat niemand ons de herkomst kan vertellen of waarvoor deze processie wordt gehouden.

Tijdens het Broonk weekend in Noorbeek vinden er verschillende tradities en feesten plaats in Noorbeek. Veruit het belangrijkste is de sacramentsprocessie. In deze processie worden de vele pronkstukken van de kerk meegedragen en lopen alle Noorbeekse verenigingen mee. Het is niet bekend wanneer de parochie Noorbeek voor de eerste keer de Broonk organiseert, echter zijn er in de archieven van de schutterij stukken te vinden uit 1836 waarin gesproken wordt over de Broonk in Noorbeek.  zegt de historie over dit gebeuren.

Maar als we vanmiddag nog een eindje gaan fietsen, krijgen we er toch nog een staartje van mee. Midden in het dorp is de hele boel afgezet en staan de deelnemers aan de processie nog even na te borrelen.

Ook aan de kinderen is gedacht, die hun energie mogen botvieren op deze springkussens, terwijl papa en mama nog een neut nemen.

Mevrouw, hier rechts, weet mij te vertellen dat het om het gewas gaat en daarvoor de Heilige Brigida wordt bedankt. 

Later op de middag bedank ik Heilige Brigida ook, voor het feit dat ik een fietshelm draag. Ik zie een mooi plaatje en keer om op de fiets. Ik weet niet wat er gebeurt, maar ik verlies mijn evenwicht en in een soort van slow motion val ik achterover. Een bekend wijsgeer zei eens: "Het vallen is niet erg, het neerkomen levert vaak een probleem op." Ik sla dan ook met mijn achterhoofd hard op het asfalt. "Zonder erg" zullen wielrenners wel zeggen, maar het is wel weer een les.

"Draag een fietshelm!"


zaterdag 8 juni 2024

Grensheuvel 6

Het is zonnig, maar er waait een stevige wind en die wind maakt het frisjes. Zeker nu we zojuist bij de kapper vandaan komen en de haren weer kort zijn.


Tja, eigenlijk was het een traditie aan het worden als we hier in Noorbeek een paar weken staan brengen we altijd een bezoek aan kapsalon Marich. Maar helaas, dit was voor de laatste keer, want Marga gaat 20 juli sluiten. Achter de werkelijke reden kunnen we niet komen, maar het is, op die datum, afgelopen.

Dit beeld behoort vanaf nu tot het verleden. De salon wordt over genomen door een zaak in Eijsden, maar dat is weer een eind verder fietsen. Na de kapper nog even langs de Spar, want er zijn een paar dingen vergeten, gisteren in de Albert Heijn.

Ali heeft op de kaart gezien dat er een kortere, maar vooral minder steile weg terug is naar de camping en met behulp van de navigatie op mijn fiets lukt het ook nog dat weggetje te vinden. Terwijl ik de navi instel, maakt Ali deze foto van een kraai die aangekleed is als een, tja, als wat eigenlijk.

Trouwens, om die frisse wind een beetje de baas te zijn, hebben we het windscherm maar opgezet. Uit de wind en in de schaduw, het is volgens Ali een goddelijk plekje.

vrijdag 7 juni 2024

Grensheuvel 5

Het gaat vandaag, met de bus, naar Maastricht. Dit geeft altijd weer een gevoel van gemak, want we kunnen pal tegenover de camping, halte Mheerelindje, instappen. Uitstappen is midden in het centrum van Maastricht en de tocht voert ons door het Zuid-Limburgse landschap. 

Het is druk op de Sint Servaasbrug, die omhoog gaat terwijl wij erop staan, gek gevoel. We drinken een heerlijk kop koffie op het terras van 't Piepenhoes aan de boorden van de Maas. Tenminste, dat hopen we. Ik steek mijn vinger op, nee niet de middelvinger, naar de serveerster. Puffend en steunend draait ze zich om en komt naar ons tafeltje. Ik doe mijn mond open om te bestellen, als zij met een "statement" komt. "Het is druk en er is te weinig personeel, dus kan alles iets langer duren dan normaal" zegt ze met een pijnlijk gezicht. "Wij hebben alle tijd, dus doe rustig aan." Nou, dat laatste doet ze, want we zien haar niet weer terug op het terras.


Na de koffie gaat het richting de markt, waarbij we, tot mijn verbazing, de Bijenkorf overslaan. Maar dat halen we later ruimschoots weer in.

Op het hoekje van de Kleine Staat en de Grote Staat, richting het Vrijthof, zit een dame een zandsculptuur de fabriceren, erg knap. Dit is zo'n beetje de 10e foto, want steeds passeren er winkelende mensen voor mijn lens. Het is trouwens een hond, die sculptuur dan.

In de Nieuwstraat stuit ik op een wel heel aparte winkel: De Rubber Duck Store. Een winkel die uitsluitend bestaat uit badeendjes, duizenden soorten en maten.


Waar je ook kijkt, badeend, na badeend en ik vraag mij in alle gemoede af "is hier überhaupt droog brood mee te verdienen?" Kennelijk wel, want er schijnt ook "eendje" te zijn in Amsterdam.

Kris kras over de markt en wat daar het meeste opvalt zijn de de vele kramen met stoffen. De één met een nog betere aanbieding dan de ander. Het loopt tegen 12 uur, dus hoogste tijd voor een versnapering in de vorm van een bakje kibbeling. Wat kan dat toch heerlijk zijn. Dan is het tijd om de Albert Heijn op te zoeken, voor de benodigde inkopen.

In de bus check ik nog even onze activiteit. 

Mijn moeder zou wel zeggen, "Mien voeten jubelen het Wilhelmus."






donderdag 6 juni 2024

Grensheuvel 4

Laat ik jullie maar meteen waarschuwen, want het chagrijn overheerst in deze blog. We gaan vandaan een rondje fietsen. Eijsden is de tussenstop, waar we lekker een bakje koffie gaan drinken. Vervolgens gaan we inkopen doen bij de Lidl, want dan hoeven we vrijdag, als we met de bus naar Maastricht gaan, niet met zulke volle tassen te sjouwen.

Och, vergeet ik bijna deze prachtige opname, die Ali gisteravond maakt. Ze heeft al eerder geklaagd, dat er niet van de mooie ondergangen waren, net als vorig jaar, maar zie, "alles sal regtkom."

Oke, verder met vandaag. Kennelijk zijn we iets te vroeg en zijn er nog veel Limburgers met werk, want het is werkelijk onbegrijpelijk hoeveel auto's ons willen passeren. Dit alles op heel smalle en kronkelige weggetjes. Gelukkig zijn de meesten heel geduldig en wachten tot er een recht stukje is, om ons dan voorbij te steken. Maar er zijn erbij..... in niets lijkt het hier dan op Spanje, want hier durven ze je met hun buitenspiegel rustig aan je arm te aaien. Angstaanjagend.

Maar oh, oh, wat is het hier mooi. Als je jezelf niet in de hand houdt, sta je om de 50 meter naast de fiets om een foto te maken van de wijde en geaccidenteerde omgeving, die Limburg heet.


Het uitzicht is werkelijk betoverend mooi en het zou helemaal genieten zijn als het niet zo frisjes zou zijn, want de kracht van de zon laat nog wat te wensen over.

Eijsden, dus een heerlijke cappuccino met allerlei bijlagen, bonbons en een bekertje slagroom, met daarop weer een tipje eierlikeur. Alleen jammer dat ik mij die zoetigheden de laatste weken aan het ontzeggen ben. Dus dan maar genieten van de koffie. Nou, nee. Wat een bak slootwater, die op geen enkele manier ook maar doet denken aan koffie. Dus na 2 slokken, stap ik het restaurant binnen en vraag om een espresso, die ik door de koffie kwak. Wordt het daar beter van? Nauwelijks, maar wel weer een bonbon en slagroom erbij. Maar tja...

Dan maar naar de Lidl, aan de overkant. Alleen jammer dat ze bij deze ingang geen karretjes hebben. Dus door de hele winkel, om aan de andere kant een boodschappenkar te scoren. Om de winkel in te komen, moet je weer de hele winkel terug, langs alle klanten die door de kassa komen. Mopperend meld ik deze desorganisatie aan een medewerker. Deze heeft alle begrip voor mijn klacht.

Nog wat na mopperend, hoor ik een meneer uitleg vragen over de broodsnijmachine, want dat lijkt een vooroorlogs apparaat. 

Met als gevolg dit resultaat. Het is maar goed dat hij, zo de sticker meldt, de klep dicht heeft, anders zouden de plakken brood hem om de oren zijn gevlogen. Ondanks dit ongemak vindt meneer dit nog steeds een geweldige winkel.

En zowaar, na het winkelen kunnen we onze kar aan de goede kant kwijt, anders hadden we de winkel nog tweemaal moeten kruisen.

Op de terugweg worden we geconfronteerd met een wegomlegging, waar ogenschijnlijk geen eind aan lijkt te komen. Normaliter kunnen we mooi door het bos, maar vandaag even niet.

We komen door het plaatsje "Schophem" en ik moet zeggen, mocht er iemand in mijn buurt een onvertogen woord bezigen, ik had het in praktijk gebracht. Het had dan wel iemand van het mannelijke geslacht moeten zijn, anders klopt de naam natuurlijk niet meer.

Dan dat laatste stukje naar de camping! Er is een soort omweg, die, naar wij menen, minder stijl is. Maar na 27 kilometers op en neer fietsen, lijkt alles te stijl, ondanks onze geweldige elektrisch ondersteunde fietsen.

Bij thuiskomst, worden we wel weer allervriendelijkst begroet door onze eigen huisvink, wie kan dat nog zeggen tegenwoordig.

Achteraf kunnen we wel stellen, dat de uitbater van het lunch café "Peternoster" in Eijsden een pleefiguur heeft geslagen, ondanks het plaatsen van deze appelpleeborstel in zijn of haar toiletten.



woensdag 5 juni 2024

Grensheuvel 3

Wat doe je op een regenachtige dag als vandaag in onze kleine camper? Je pakt je To Do lijstje erbij en begint die langzamerhand af te werken. Zo heb je op deze leeftijd een keuring nodig voor het verlengen van je rijbewijs, er moet een afspraak met de cardioloog gemaakt worden en bij het CBR moet je een gezondheidsverklaring invullen. Afspraken zijn gemaakt, dus.... "sneupen" we wat door de foto's op zoek naar een verhaaltje voor deze Blog


Als we ons rondje fietsen, zie de blog van gister, ziet Ali een kerstboom op een dak van een huis staan. "Ja" zeg ik met mijn bouwvakker achtergrond: "dat is een meiboom, dat is als ze het hoogste punt van een gebouwde woning hebben bereikt. De eigenaar trakteert dan de bouwvakkers op een flesje bier et cetera." Tevreden over mijn eigen antwoord, fietsen we verder.

Maar als we dichterbij komen, staat die kerstboom helemaal niet op een huis. Het ding staat op een enorme hoge paal en stevent hoog boven de kerk uit.
Wat heeft dat nu weer te betekenen. Nou houdt U vast; 

In Noorbeek gaat men ieder jaar op de tweede zaterdag na Pasen een Sint Brigida-den halen. In 1634 beloofden de toenmalige inwoners van Noorbeek aan Sint Brigida ieder jaar een den te zullen halen en voor haar kapel te zullen plaatsen, als de veeziekte, die Noorbeek en omgeving teisterde, zou verdwijnen. De veeziekte verdween en het vee werd gespaard en zo wordt er sinds 1634 door de inwoners van Noorbeek trouw aan deze belofte voldaan. Ter ere van hun beschermvrouwe, de patrones van vee en parochie, ter ere van Sint Briej. Deze traditie van het Brigida Denhalen is sinds 2015 opgenomen op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed[8]

Niks bouwvakkers meiboom, maar een eeuwenoude traditie "Brigida-Denhalen."


Ali maakt gisteren, vanaf onze plek op de camping, deze geweldige plaat van het plaatsje Noorbeek, dat veilig verscholen in het dal ligt. Gisteren scheen de zon nog, vandaag heeft ze een paar gemaakt met regen, daar worden ze niet mooier van.


Hier is Noorbeek helemaal verscholen, maar dan door de regenachtige mist, die in het dal hangt.
Nu we toch met de geschiedenis bezig zijn ben ik ook wel benieuwd naar het ontstaan van de naam Noorbeek.

Het circa 1.155 inwoners tellende dorp, met beschermd dorpsgezicht, is op een 'verscholen' manier gelegen in het Noordal van de Noor(beek), die in de nabijgelegen buurtschap Wesch ontspringt. De naam van dit buurtschap is ontstaan omdat bij de bron in vroeger tijden de was (de wesj) werd gespoeld. De oude openbare wasplaats is nog steeds te zien.

 
In Wesch is de Sint-Brigidabron waar het riviertje de Noor ontspringt en vlak ernaast is de wasplaats te vinden.

De zon is haar best aan het doen en je kunt weer, droog, buiten zitten. Ali maakt daar onmiddellijk gebruik van. Ik ploeter nog even met mijn proefexamens verder.