vrijdag 1 juli 2022

Holzminden 40

 De wonden worden gelikt, na de "kleine tornado," zo onze buurman, de harde wind van gistermiddag, noemt. 


Hoofd-naai repareert met de hand de ingescheurde Sunblocker, dus die is weer inzetbaar en het schijnt morgen nodig te zijn.

Vannacht begint het te regenen en dat houdt, lopende de dag, aan. Zo nu en dan is het even droog, maar het overgrote deel van de dag is het nat.

Als je in een tentje zit, met de nadruk op "tje", moet je creatief zijn om nog enigszins droog te blijven. Een kopje koffie aan het water wordt dan een onderneming.


Als je zo overvallen wordt door de windgoden is het niet gek, dat je iets vaker het firmament checkt op dreigingen. Dit resulteert in het ontdekken van vreemdsoortige wolken patronen, waar meteorologen ongetwijfeld een mooie naam voor hebben.


De wateroverlast is natuurlijk nog niet bij benadering het volume van dat in Oostenrijk, maar het is wel een gek idee als het water onder de camper vandaan komt en richting de Weser stroomt.


Ik wil ook nog even melding maken van deze zeer uitzonderlijke fiets. De voorvork heeft een aparte constructie en ook het zadel zweeft als het ware met een koord aan het frame. Bij navraag bij de eigenaar ontstaat er, met zijn fietsmaat, een kleine discussie, of de fiets nu Deens of Engels is.

Ja, de Pedersen is een Engelse fiets. Eind 1800 ontworpen door een uit Denemarken naar Engeland geƫmigreerde uitvinder met de naam Michael Pedersen. Ze worden tegenwoordig weer gebouwd door verschillende partijen. Er bestaan modellen met houten velgen en spatborden of bakelieten handvaten enzovoort. De eigenaar vertelt ook nog een verhaal over een bronzen bel uit 1910, maar daar kan ik geen touw aan vastknopen.


donderdag 30 juni 2022

Holzminden 39

 


Op dit moment komt het met bakken uit de hemel zetten, precies op het moment dat onze "Goslar" buurtjes hun spulletjes hebben uitgeladen en de luifel opgezet hebben.


De "visserman" achter ons, is de hele tijd bezig het water van zijn luifel af te drukken, want er komen hele kuilen met regen in te staan.

45 seconden later en een gigantisch, gezamenlijk, gevecht tegen de enorme harde wind, harde slagregen en een luifel die dreigde een eigen leven te gaan leiden, kom ik zo uit de strijd. Drijfnat, of liever gezegd, doorweekt, hangen we beiden aan de luifel.


De sunblocker komt ook niet ongeschonden uit de strijd want de pees, waarmee hij vastzit aan de luifel, is gedeeltelijk uitgescheurd. Dat is geen wonder, gezien deze haring, die het ook opgeeft in dit geweld.
 

Het water stroomt, als in de rivier, naar beneden als er mensen als verzopen katten voorbij huppelen. Ze doen hun best om tenminste nog droge voeten te houden.


Dat wij er nog genadig afkomen, blijkt wel als even later deze meneer met zijn luifel langskomt. Hij gooit hem bij het oud vuil, want 1 minuut later komt hij met lege handen weer terug.

De zon is weer terug, de doorweekte kleding zit in de droger, de buurtjes gaan socialiseren en ik neem ook maar een biertje, of twee......