Holzminden 25

 Plannen worden gesmeed en worden gecanceld om even later toch door te gaan. Ali wilde vandaag naar de Landesgartenschau in Höxter en Corvey. Maar als we vanmorgen naar buiten kijken, ziet ze daar maar van af, want het regent zachtjes. Rond 10.00 uur houdt het op met zachtjes regenen en stapt ze alsnog op de fiets en laat ze mij in alle eenzaamheid achter. Ze steekt nog eenmaal haar hand op, maar kijkt niet meer om. Ik zal mezelf moeten vermaken, vandaag.... zielig he?

Natuurlijk komt ze terug met een enorm aantal foto's waar ik dan een verhaal bij mag bedenken! Hier is rechts haar favoriete plant te zien, namelijk Ridderspoor. De linker afbeelding heeft ze zelf al een aantal keren in de tuin gehad, maar lijkt niet een goed huwelijk te zijn. Maar ja, als je de naam al niet kan onthouden...... Ik begrijp nu waarom, ze heten Ecginacea Purpurea (rode Zonnehoed.) Lang leve Google.

De linker afbeelding moet aangeven dat dit een reuze plant is, die vlak naast de kerk is herrezen. Die mevrouw is er alleen, door Ali, neergezet om als perspectief te dienen.

De brug op de linker foto, passeren we altijd als we vanaf Höxter aan de andere kant de terugreis fietsen. Dit is een oud traject van de trein. Het is maar goed dat er geen treinen meer overheen rijden, want de brug is compleet verroest. Misschien dat de kunstenaar hierdoor 3 verroeste platen ervoor heeft geplaatst. Rechts is een deel van een boerderij voorstelling. In dit geval zijn het plastic schaapjes, anders waren ze ook niet blauw, nietwaar.

Ze is bekaf als ze weer bij de camper komt en zakt als een plumpudding op een stoel, terwijl er mogelijkheden genoeg waren, om op de Ausstellung uit te rusten. Wat te denken van deze bank van kunstgras, of de kunstzinnige zitkussens, die her en der verspreid liggen.

Ze verzorgt haar inwendige mens met deze lunch van bakker Engel. Zelfs denkt ze eraan dat ik mijn medicijnen wel inneem. Ondanks dat ze zegt welke ik moet nemen, zie ik nog kans de verkeerden te slikken. (Ik hoop niet dat mijn jongere broer dit leest.)

Zo dadelijk kunnen we twee gerookte Forellen,  bij Christoph ophalen. Ik zie er nu al naar uit! Hoewel ik ga ervan uit dat ze gerookt zijn, anders hebben we een probleem......

Nog net op tijd kan ik van de Forel nog een foto nemen, anders was ie al op geweest, maar lekker is t'ie.

Holzminden 24

We gaan koffiedrinken in Höxter en zijn van plan om rond 9 uur op de fiets te stappen, voordat het weer zo heet wordt. 

Maar als we de camper uitstappen is de wereld wel heel erg klein geworden. Warm is het ook nog lang niet, het kwik komt niet boven de 15 graden. Dus stellen we het 10 km lange fietstochtje toch even een uurtje uit.

10.00 uur is het als we de tocht naar Höxter starten en de helmen opgaan. Ja we zijn een voorzichtig stel.  Allebeide zijn we blij dat we een extra jasje en trui aan hebben gedaan, want het is nog frisjes. Nu komen we al een aantal keren langs dit schuilhutje en iedere keer is er weer een uitbreiding van dit knutselwerk. Het begon met een paar takjes....

maar het wordt steeds uitgebreider, waarbij minuscule details pas opvallen als je even halt houdt en de zaak van dichtbij bekijkt. Het hangt er werkelijk vol mee. Er moeten toch wel heel geduldige mensen aan de gang zijn, want je ontdekt steeds meer aan piepkleine prularia.

Het is druk in Höxter, omdat er een "Landesgartenschau" is en daar heel veel mensen op afkomen. Vele types van tuininrichtingen worden hier, op het enorm uitgestrekte terrein, tentoongesteld.

Als voorbeeld deze Klooster Tuin in Corvey. Met bussen kan men van Höxter naar Corvey vervoerd worden en dat zit allemaal bij de prijs van €19,75 voor een dagkaart inbegrepen.

Maar wij storten ons in het bruisende centrum van Höxter om eerst maar eens een heerlijke espresso en cappuccino, vergezeld van een "Herlich Gebäck" te verorberen. 

De plaatselijk klokkenmaker heeft zijn oude gereedschappen maar buiten tentoongesteld, op ook al zo'n creatieve manier.

Höxter heeft een prachtig centrum, met veel vakwerkhuizen, waarvan sommigen prachtig zijn versierd met ingewikkeld houtsnijwerk.

Deze atmosfeer heeft op Ali altijd een bepaalde uitwerking, die zich vertaalt in allerlei aankopen, zoals een nieuwe jas/jurk en een paar nieuwe sneakers "want het oude paar is bijna versleten, toch?"

Voor ons tweede bakkie sluiten we bij bakker Engel, op het drukke terras, aan bij een oudere dame "die sofort gehen würde" (dadelijk weg wou gaan.)  We raken in gesprek, waardoor ze blijft plakken! 

Als Ali de koffie haalt, word ik eerst uitgenodigd door een heer, die ook alleen aan een tafel zit. Maar zodra hij mij aanspreekt, sleept een buitenlandse dame een stoel bij. Verbaast kijkt de man haar aan en een moment later verbijsterd, als er nog eens 4 dames bij hem aansluiten. Meneer ontdekt koffiedik in zijn koffiekopje en vraagt mij of ik dit "lezen" kan. "U zult binnen enkele minuten overladen worden met liefde." Hij kijkt het rondje nors uitziende dames aan en zegt: "Dat geloof jij zelf toch ook niet!" en stapt op.

Zei Wim Sonneveld ook al niet eens een keer in een sketch "De humor ligt op straat meneer." 

Holzminden 23

 

Ze heeft er even op moeten wachten, maar ZE HEEFT EM! Dan bedoel ik niet meteen het bakje met "Swiebeln", dat komt zo, nee, de Aalscholver, die Ali dan weer 'vleugeldroger' pleegt te noemen. Dat bakje uien kregen we van buurvrouw Biene, die weer eens op Jutters pad is geweest. Eergister kwam ze met appels aanzetten en gisteren met die uien dus. 

Vanmorgen staan we dan ook in dubio, als we in de Edeka bij de aardappelen staan, want ja, voor hetzelfde geld komt Biene, ze zijn weer op pad, met een kilo aardappelen aan. Misschien is het handiger dat ik 's morgens een bestelling bij haar plaats..... 

Vandaag is sowieso wel een dag van 'wachten', want ik ben weer op Amazon actief geweest. 

Het nadeel van het staan "an die Weser" is dat je stroomkabel dwars over het pad loopt. Nu is dat niet erg bevorderlijk voor je kabel, temeer als je zo'n 'snoer' gebruikt als wij "deden." Ik heb bij Obelink een nieuwe kabel besteld en gekregen.

Deze dikkere kabel is in ieder geval beter bestand tegen de loeizware campers die er elke dag overheen rijden. Extra voordeel is ook dat we nu een extra 230 volt aansluiting hebben en bij het opladen van de fietsen, er niet een draad door een raam hoeft.

Het bloed kruipt..... Ook maar weer eens een amateur radio aangeschaft, want ik ben de afgelopen dagen weer  hevig met het virus besmeurd door een amateur buurman.... We gaan afwachten waar dit eindigt... Ik kan weer lekker prutsen op de 2 meter en 70 centimeter band.

Gelukkig zit er een oor telefoontje bij, anders kunnen we Ali binnen een paar dagen wegbrengen....

Holzminden 22

Het kraakt en het knapt in en op de camper. Ali roept vanaf buiten: "het is al warm buiten!" Mocht ik het nog niet gevoeld hebben dan heb ik het wel gehoord.

Als we aan de koffie zitten, begint de buurman alles, rond zijn camper, op te ruimen. "Jullie zouden toch 14 dagen blijven?" vraag ik. Waarop de buurman zegt: "Zo kan Harri mooi doormaaien." Tja, dus moeten wij ook wel! Alle haringen van de sunblocker en luifel gaan eruit, de droogmolen ontmanteld en het kleed aan de kant gerold, waar ik zo nog wel een opmerking over heb.

Nu is het maar wachten tot Harri op zijn maaier hier komt. "En als hij nu niet komt" vraag ik de buurman: "Nou dan krijgt hij morgenvroeg een glas lauw water in plaats van koffie. (Harri drinkt iedere ochtend een kopje koffie bij de buren.)

Maar Harrie komt, want die zet zijn kopje koffie niet op het spel. Als hij klaar is moet alles weer terug, maar niet voordat we al het losse gras weg geharkt hebben, want anders loopt het allemaal de camper in.

Over het kleed voor de camper. Wij ontdekten dat niemand, maar dan ook niemand een kleed voor de camper heeft, alleen wij. Dus ik naar Christoph. We doen niks verkeerds, als het kleed maar lucht en waterdoorlatend is en dat is dat van jullie. Hij had het al gezien.

Opwinding alom, er komt een boot de rivier afvaren!

De boot is van het waterschap Weser of om precies te zijn Wasserstrassen und Schifffahrt Amt Weser.

Het is op het moment wel heel erg met de aantallen wespen. Zodra je iets zoets hebt komen ze op je af! Maar ik heb daar een ideale remedie voor, of liever tegen. Stel je wilt op een terras een heerlijk spaghetti ijs eten.....

Bestel dan voor je vrouw, vriendin, of wie dan ook een grote beker "Eis mit Heidelberen." Werkelijk, je kunt in alle rust je eigen ijsje opeten.

Ik weet trouwens van mensen die zo hardleerst zijn en denken dat de wespen op de persoon afkomen en niet op de "Heidelberen."

Deze mevrouw, die hier zo meewarig naar Ali zit te staren, bestelt even later zo'n zelfde beker ijs. Ik heb haar tijdens haar worsteling met de wespen maar niet op de foto genomen, want dat lijkt op leedvermaak, toch?

Trouwens, de Italiaan, die ons het ijs serveert, komt, heel lief, met een glaasje brandende gemalen koffie aanzetten, om wespen te verdrijven. Dat helpt, zegt hij..... 

Maar ja, wij horen wel vaker beweringen van de Italianen nietwaar....

Holzminden 21

 

We hebben de koffie nog maar net achter de kiezen, als de buren op hun fiets stappen voor een fietstochtje. Dat belooft, ook voor mij, niet veel goeds. Niet veel later zit ook ik op de fiets, voor een rondje Luchtringen. Maar eerlijk, het is heerlijk om te fietsen. Bij de camper is het bloedheet met een hoge vochtigheidsgraad, dus is het daar puffen geblazen.

Op ons ritje langs de Weser, valt ons opeens deze boerderij op, die een gigantische rij zonnepanelen op zijn dak heeft. Let ook even op het grote veld met aardbeien planten, maar er zit geen aardbei meer aan.

De buurtjes komen even na ons ook weer terug, maar zij hebben heerlijke appels geplukt en meegenomen, ook een paar voor ons. Ze zijn nog te eten ook, sterker, ze zijn heerlijk. Wij zijn in ieder geval weer op tijd voor de WK finale.

Nog even terug naar gisteravond. Het regent pijpenstelen en die regen overvalt kennelijk ook deze avonturiers op de Weser. Avonturiers? Jazeker, want wie gaat er nu in een kinderbadje een snel stromende rivier op, precies avonturiers, of heb je dan je verstand niet?

Diezelfde regen zorgt gisteravond ook voor een prachtige regenboog, die mooi doorloopt in de rivier. Jammer dat dat niet helemaal overkomt op de foto. Maar er is me nu wel iets duidelijk, dat van die pot goud klopt niet, dat was op een gegeven moment duidelijk te zien.

Spanje WERELDKAMPIOEN! En zo terecht, temeer de penalty die Spanje kreeg, over genomen had gemoeten. De keepster stapte een meter naar voren, nog voordat de speelster bij de bal was, tja, en dat mag niet!!

Football's coming Home? Klopt, naar Spanje!

Holzminden 20

Het is hijgen, puffen, maar ook vooral het klagen wat we op de camping horen. "Es ist heiss, nicht wahr?" Het is de meest gehoorde kreet op de camping. De leukste respons hoorde ik als "Heiss? so kann man es nicht nennen." Om maar niet een overtreffende trap te hoeven noemen. 

En ja, ik heb niks over het Skûtsjesilen van gister gezegd. Allereerst was het mij te warm om binnen te gaan zitten en ten tweede had ik geen zin om te delen in het negatieve commentaar van vooral de schippers.

Na de inkopen, ploffen we in onze nieuwe stoelen, met de bedoeling om er vandaag niet weer uit te komen. Dat levert prachtige plaatjes, voor de blog op.

Wat te denken van deze, door Ali geschoten, Aalscholver? Is het niet een plaatje? Oh, U ziet niks, nou dan moet U even wachten, hij komt zo weer boven! Tenminste, zo wordt mij deze foto ook verkocht.

Wat te denken van deze speedy boys. Maar schijn bedriegt! Al tijden horen we, met veel lawaai, een boot aankomen. Maar het duurt en het duurt, voordat hij in het zicht komt. De motor achter dit best wel leuke bootje is veel en veel te licht. Dus de hekgolf die U ziet is voor 89% de tegenstroom van de Weser en ze komen geen steek vooruit. Ook de mannen vinden het een beetje belachelijk en keren maar weer om, want stroomafwaarts gaat het best lekker.

De rivier stroom best wel heftig, temeer daar de waterstand heel hoog is. Als bewijs hier de aanlegsteiger, die normaal uit 8 treden bestaat.

De luchten zijn dreigend, dus halen we onze luifel naar binnen. Ongeruste Duitsers vragen ons of het "Unwetter gibt." Nee, wij noemen het een zonnescherm, maar de zon schijnt niet, dus!!!!

Bijkomend voordeel. Ali wou het kleed ook dichter naar de camper toe halen.....

Holzminden 19

 In de camper is het op dit moment rond de 31 graden, maar toch sleep ik mij achter de laptop om dit stukje te tikken. Het is warm, om niet te zeggen verstikkend warm, temeer omdat het tegelijktijdig heel vochtig is.

Vanmorgen, als het nog niet die hitte heeft als nu, komen aan de overkant de met baby gymmende vrouwen langs. Ik heb er wel eens eerder iets over geschreven. Zo'n acht dames wandelen, achterelkaar, achter de kinderwagen. Als het commando gegeven wordt gaat eerst het ene been naar achteren omhoog om even later het andere been achterwaarts te heffen. Hier staan links de dames wijdbeens, waarbij een bal tussen de benen door naar achteren wordt verplaatst. De achterste rent naar voren en dan herhaalt zich het ritueel. 

Ik bereid mij voor op een rustige/luie dag voor de camper. Luifel nar beneden, sunblocker ervoor, wie doet me wat. Nou, dat kan ik U wel vertellen, maar ik denk dat het raden ook niet zo'n probleem is.  "We gaan even naar Heinsen fietsen, kunnen we gelijk even kijken of ze bij de campingwinkel ook nieuwe stroomkabel hebben." En ik maar denken dat alleen ik zo manipulatief kan zijn.

Inmiddels is onze nieuwe achterbuurman bezig zijn kano van busje te halen. Ik bied hem aan om even te helpen, maar Duitsers zijn, gelukkig, vriendelijk "Nee, dat hoeft niet, ik doe het altijd alleen" zegt hij hoffelijk.

Tjonge, krijg ik me daar bijna een appelflauwte, zo warm is het in de camper. Zeker als de zon aan de andere kant van de camper komt te staan, is het alsof ik naast een kachel zit.

Het is 21 uur en heb de draad weer opgepakt. Ali gaat Vera op de VRT kijken, maar daar val ik van in slaap en ga iets anders doen.

Holzminden 18

 Het is zo'n dag waarbij je maar een beetje in de camper omhangt. De dreiging van regen, mist en een natte boel. Ik houd me bezig met mijn opnieuw aangewakkerde hobby. Ali houdt haar hart vast, zendamateurisme. Maar ja, als buiten de vochtigheidsgraad boven de 99 % komt te liggen, verkast ook zij naar binnen. Dit betekent dat we ons gaan "vernuveren" (vermaken) met het uitgesteld bekijken van B&B vol liefde een nieuwe, waargebeurde, serie op Netflix "The Legend of Lidia Poët." In het Italië van 1855 probeert Lidia praktiserend advocaat te worden, maar daar is de heersende klasse, van voornamelijk mannen, het niet mee eens.

Lang leve het Unlimited Data kaartje van Vodafone. Trouwens, die gebruik ik ook om allerlei filmpjes over HF antennes te te bekijken.

Om een beeld te krijgen van de weersomstandigheden: hier een plaatje van vanmorgen, als de tijdelijk buren, voor ons, zijn vertrokken. Nu zijn Klaus und Biene er weer en die blijven nu, in plaats van een weekeinde, 14 dagen. Morgen wordt het weer mooier, belooft Biene ons.

Deze drie knapen komen, gelaten, de stroom afvaren. Nu is varen een iets te groot woord, ze laten zich meedrijven met de stroom van de Weser. Met een snelheid van 5 km per uur, maar met deze hoge waterstand zal dat beduidend sneller zijn. Zo kom je ook nog eens ergens.

Holzminden 17

Is het heel erg als ik zeg, dat ik het jammer vind dat Engeland vanmiddag heeft gewonnen van Australië? Oke, dat zeg ik het maar niet dat ik het heel jammer vind dat Engeland van Australië heeft gewonnen!

Maar ja, geldt hetzelfde niet voor het Skûtsjesilen op de Lemmer, waar Grou 1,5 kilometer voorligt op de 2e plek, de Zuidwesthoek, in dit prachtige schouwspel... ach ja. Grou is kampioen in 2023

Anders dan de verwachtingen, kunnen we droog onze boodschappen doen. Sterker nog, het blijft minstens tot 6 uur vanavond droog.

Voor het eten zijn we vanavond gedekt, want we gaan smullen van deze weidechampignons, die hier midden op de camping groeien. Ik weet trouwens niets eens of die wel te eten zijn.

Deze dames zijn wandelaars maar hebben zeker niet bezuinigd op hun bepakking. Twee afgeladen karren slepen ze letterlijk en figuurlijk achter zich aan. Daarbij hebben ze ook nog elk een hondje in een korf op de bak. De dame links op de weg, staat al een tijdje te wachten op haar mede wandelaar. Terwijl ik twee keer fris water in de jerrycan heb gehaald, staat ze er nog steeds. Ik kan het niet laten haar te melden, dat ook ik altijd op mijn vrouw moet wachten.

Nu zit zij op mij te wachten, want ze wil het spultsje redigeren.

Holzminden 16

 

Mooie luchten, Ali is er gek op!

Vanmorgen schrikken we wakker van een paar enorme onweer klappen. We krijgen het gevoel dat het hier vlakbij inslaat. Tegelijk komt de regen met bakken uit de donkere hemel naar beneden. Eén ding is wel duidelijk, de lekkages van vorig jaar zijn dicht, anders hadden we vanmorgen in de camper kunnen pootjebaden.

Kunnen we al zeggen dat Grou kampioen wordt, bij het Skûtsjesilen? Ik dacht het wel. Dat geldt trouwens ook voor de Spaanse voetbaldames, die vanmorgen weer een prachtige partij, tegen de Zweden, op de groene mat hebben gelegd.

Vanmiddag wandelen we nog even het stadje in, want er moet weer een zalf voor deze oude man komen. Ik loop zo trots als een aap met zeven ......., want ik krijg een compliment over mijn Duits. Een kinderhand ........ Natuurlijk maakt Ali daar onmiddellijk, ge-misbruik van door een nieuwe blouse te kopen.... ik word getroost met een Spaghetti ijs...

In een achteraf straatje in Holzminden schrik ik even als ik koeien zie vliegen, maar het beest staat gewoon op zijn balkon te genieten van het uitzicht.

Deze moderne Boeddha, heeft nog net op tijd zijn tentje opgezet. Hoewel, tentje, het lijkt meer op een driehoekig gevormd condoom, want echt veel ruimte is er niet in dit vreemde ding.

Zoals we de dag begonnen, zo sluiten we hem ook weer af, met regen.

Holzminden 15

Wow, daar zit je dan achter je laptop met geen idee wat op te tikken. Het is vervelend warm, de hoge vochtigheidsgraad maakt het een stuk minder aangenaam. Je kunt maar beter in de zon deze warmte hebben. Daarbij is er een constante dreiging van onweer, waar dan weer een hoop wind uit kan komen. Diverse buren ruimen hun luifel alvast maar op, hoewel, behalve een vals regenbuitje, er niet zoveel aan de hand is. 

Precies een jaar geleden werden we overvallen door onweer en een enorme stortbui en daar willen we voor zijn.

Het Skûtjesilen, op de Fluessen, is weer een prooi voor Grouw en je zou kunnen zeggen dat het kampioenschap al vergeven is.... Ik zie overeenkomsten met Max Verstappen en Geertje is bang dat het saai wordt... ik noem dit Scorebordjournalistiek.

Nog even een foto van gisteravond, hoewel, als ik hem iets later neem, komen de lichtjes wel beter tot hun recht.

Holzminden 14

Het is gisteravond feest op de camping. Zoiets wordt aangekondigd op de volgende wijze

Sommer, Sonne, Sonnenschein… Da sollte eine zünftige Abendveranstaltung nicht fehlen.

Zomer, Zon en Zonneschijn.... dan mag een hartig avond evenement niet ontbreken. Alleen jammer dat het de hele avond dreigend blijft en een deel het miezert van de regen. Maar om vochtigheid geven de Duitser niet, sterker nog....

 Für das leibliche Wohl wird mit Allersheimer Spezialitäten vom Fass gesorgt!

Voor het fysieke welzijn wordt met Allersheimer specialiteiten van het vat gezorgd. Het is goed te weten dat Allersheimer de plaatselijke bierbrouwer is. Ja, humor kun je niet alle Duitsers ontzeggen. Zo wordt hier, op de camping, ook regelmatig met een 5 gangen menu geadverteerd. Bestaande uit het volgende....

1 Bockworst en 4 Bier.

Voor ons wordt het ook een min of meer enerverende avond. We zien al een aantal keer een zogenaamde "Dauercamper" (iemand die hier bijna woont) naar de elektriciteitskast heen en weer lopen. Nu loopt deze meneer sowieso niet voor zijn plezier, temeer het regent en daarbij hij het gebruik van een stok nodig heeft. Op een gegeven moment krijgt hij hulp van een zichzelf benoemde "Elektriker" en samen staan ze tijdenlang en in de regen in de kast te fröbelen. Het duurt dan ook niet lang, of de stroom valt bij ons helemaal uit. Ik loop naar buiten en meld dat wij nu ook geen stroom meer hebben. "Nee, wij ook niet" is het bijna gevatte antwoord. "Ja dat is leuk, maar dat komt nadat jullie aan het "bastelen" (prutsen) zijn geslagen. Maar het regent, dus al te lang blijf ik niet buiten, hoewel ik wel word uitgenodigd boven, waar de kast staat, te komen kijken. Wat blijkt, de mannen hebben alle stoppen eruit gehaald, die 1 voor 1 er weer in gestopt, maar bij de laatste ontstaat een steekvlam.

Ik meld mij maar even bij de receptie, waar -stokkemans- me al voor is. Ik hoor hem nog net zeggen, "Ja, die Nederlander stond ook al te razen" "Maar ja, krijg maar eens een monteur op zaterdagavond om 7 uur in de avond."

2 uur later, wordt het mij te gortig, ik ga op zoek naar een alternatief. Op de hoek hebben ze nog stroom dus vraag ik daar. Maar meneer wil het alleen maar officieel, dus gaan we langs Christoph. Die is stomverbaasd, "Ik loop met je mee." Wat blijkt er is een fase uitgeknald en wij zitten op de kapotte fase, of zoiets. Er wordt omgestoken op een andere aansluiting en kijk aan, we hebben weer stroom. De hufters hebben een deel weer aangesloten, maar "die  Holländer kann uns etwass." 

Voor vandaag overheerst de bewolking, maar de temperatuur komt niet onder de 25 graden. Vochtig warm is het en de uittocht is begonnen. Ons uitzicht is weer op de kerk.

Donderdag komen de buurtjes weer terug en dan is dit uitzicht verleden tijd, want ze melden, heel vrolijk, dat ze dan na donderdag 14 dagen blijven!

Tja, als we haar mogen geloven zijn wij de "Liebste Nachbarn" (liefste buren) die ze ooit gehad hebben. 

Ik zeg het vaker Duitsers zijn vaak zeer voorkomend.

Holzminden 13

Het is hier vannacht een natte boel! Nee, nee, ik heb het hier over het buitengebeuren, want het regent bijna onophoudelijk. De verwachting is dat dit de hele dag zal duren, maar dat valt reuze mee. Hoewel de luchten dreigend overdrijven, kunnen wij nog "droog" de boodschappen binnenhalen. 

De dreiging alleen al is voldoende waardoor de meeste mensen binnen blijven en hun Sat. schotel omhoog draaien.

Op deze vrije zaterdag komen er grote gezelschappen, op samengebonden rubberbotten, voorbij drijven. Ik heb het vermoeden dat het bier, aan boord, rijkelijk vloeit, want de meesten zijn zeer luidruchtig.

Je kunt nog zo relaxed op de rand van de rubberboot gaan liggen, maar als het dreigende buitje zich aankondigt zul je toch moeten schuilen onder de, in de haast, opgestoken paraplu's.

Het door de buurtjes rijkelijk gestrooide voer lokt de eenden. Maar als er niet zoveel meer is, worden de dieren zo brutaal en gaan ze op zoek naar een volgende voeder(ster). Als je niet oppast lopen ze zo over je tenen.

Op Starum is er een mooie silerij, alleen jammer dat de de "Gate" er wat ongelukkig is ingelegd. De stuurboord slag is minstens 150 meter korten dan de bakboordslag. Grouw heeft dat in de gaten en pakt in de eerste slag al een enorme voorsprong. De rest van de Skûtsje vloot ziet dit ook, dus wordt dat de meest gunstigste slag, maar ja, dan ben je te laat. Grou wint met 1,2 km voorsprong. Langweer 2, Lemmer 3.

Holzminden 12

Het dames elftal delft, na een toch nog spannende wedstrijd, het onderspit tegen het Spaanse elftal, op het WK in Australië en New Zeeland. Een onbegrijpelijke handsbal in het strafschot gebied, luidt de 1-0 in. Dat Van der Gragt de 1-1 op haar naam zet, mag een wonder heten. Verlenging. Een zuivere penalty wordt het Nederlands elftal door de VAR door de neus geboord. Waarna Spanje de 2-1 maakt, einde toernooi voor de dames. Nog een paar opmerkingen. Spitse blijkt op rechtsachter ook snelheid tekort te komen. Lieke Martens denkt nog steeds de klasse van een paar jaar geleden te hebben. Spits Beerensteyn heeft teveel kansen nodig om te scoren.

 

Onze "vaste" buurtjes uit Goslar zijn er weer, dus kunnen we vanavond weer genieten van de vele lampjes. Ze hebben ook een vetbolletje en ander vogelvoer voor hun voortent liggen. Normaal geef je dit voedsel in de winter aan vogels, maar zij hebben andere ideeën. De eend, op de foto, is al hevig aan het scheuren om toch vooral niets uit het vetbolletje te missen. Als andere eenden proberen ook een kruimeltje mee te pikken, wordt dat absoluut niet getolereerd.

Het wordt vandaag rond de 28 graden, dus is het genieten. Wij pakken de fiets en peddelen naar Heinsen,  10 km stroomafwaarts. Caravan Park Muller heeft ook een winkel en daar wil Ali geconcentreerde toilet vloeistof gaan kopen. 

Onderweg komen we verschillende "Kiek ut's" tegen. Het zijn verhogingen van waaruit je de omgeving kan bekijken.

Dit is gewoon een mooi plaatje van een ouderwetse Pleats van een veeteelt bedrijf. De boer verdient nog wat bij middels een reclame bord op zijn gevel. Modernismen.

We rijden terug in Holzminden nog even langs de Lidl. We slaan een fijne lading vis in. Kabeljauw voor in de bloemkool, Zalm voor de "reguliere" maaltijd en een lekker stuk Forel..... Natuurlijk mogen een paar heerlijke Hefe Weitzen biertjes ook niet ontbreken. 

Skûtjesilen;

Elahuzen heeft het aangedurfd om een zogenaamde Gate in de wedstrijd te brengen... en het wordt ineens interessant. Aan het eind een beetje knoeierij door het laat de finish erin te leggen, maar Lemmer wint, Sneek tweede en Heereveen 3.

Holzminden 11

Hoe het vooruitzicht van een rustig dagje uitloopt op een hectisch gebeuren! Het begint al tijdens het ontbijt. "Wil je es even naar mijn stoel kijken?" De angstige ondertoon, die ik in de stem van Ali meen te ontdekken, voorspelt niet veel goeds. Ik hoef niet lang te kijken, een buis van de zitting is dwars door midden. Dus erop zitten is absoluut geen optie meer. De campingbaas Christoph, ja zo schrijf je zijn naam echt, weet een paar zaken in de buurt voor nieuwe "Campingstuhle." Bij de zaak in Holzminden wordt de telefoon uberhaupt niet opgenomen en die in Heinsen meldt dat ze "Einige" (enkele) stoelen hebben. Het wekt allemaal niet veel vertrouwen. Dus bel ik ook maar even met de OBI in Höxter.

Ik ga het gesprek wat volgt in het Nederlands doen.

"Hallo ik heb een vraag." Het antwoord van de vrouw aan de telefoon is: "Nee, hebben we niet en krijgen we ook niet weer!, maar heeft U meer vragen?, Euh, Ja, U bent wel heel grappig en dat voor een Duitse, het is wel lachen!", antwoord ik. Zij weer  "Normale mensen gaan naar de kelder om te lachen, maar ik heb geen kelder, dus doe ik het maar via de telefoon!" Ik kijk Ali aan, die meeluistert, de verbazing is van haar hoofd af te lezen. Ik weer: "Hebt U ook campingstoelen en bezorgt U ook?" mevrouw weer: " Ja, maar bezorgen dat moet U niet willen, dat kost U €79, 50. Ik weer: "Ik kom zo dadelijk bij U in de winkel, hoe is Uw naam? "OBIwitz."

Christoph wil de stoelen wel even halen, want op de fiets 10 kilometer met twee van die grote dozen achterop, is geen optie. Wij zitten weer vertrouwd.

Geld wil hij niet aannemen, want zegt hij: "Als jij je camper een eindje (5 meter) naar voren zet, is het de ene dienst voor de andere" (dan kan er weer een camper achter.) 

Onderweg naar Höxter ontdekken we een appelboom die zo zwaar beladen is met appels, dat die prompt, door het gewicht, is omgevallen.

Ali probeert of de appeltjes ook voor consumptie geschikt zijn. Verder dan een heel klein hapje komt ze niet. Ze zijn zo bitter als gal, zegt ze.

Nog even over het "Skutjesilen op Langwar." De finish tussen Heerenveen en Grouw is zo spannend dat het op een fotofinish uitdraait. Op televisie is het niet te zien, maar je hoort verslaggeefster Geertje van Omrop Fryslan, tijdens de finish schreeuwen: "t'Fean," t'Fean."  Als ze even later aan boord klimt weet Sytse Brouwer bijna geen woord uit te brengen. Ook omdat hij zaterdag omsloeg met zijn schip. Hij is zo blij maar weet dat niet te uiten en Geertje ontsnapt nog maar nauwelijks aan ongewenste intimiteiten.......

Holzminden 10

 Het is nauwelijks 8 uur als mijn spouse het bed uitvliegt. Normaal gebeurt dit alleen als er hoge nood is en ze naar het toilet rent. Ik draai me nog een keertje om en geniet alvast van het vooruitzicht dat mijn ontbijt zo dadelijk klaar staat! Na een tijdje ontstaat er buiten rondom de camper enig rumoer. De garage gaat open en er worden allerlei items naar buiten gesmeten. Plotseling hoor ik ook dat de luifel uitgedraaid wordt. Normaal wordt dit aan mij overgelaten, dus moet er iets aan de hand zijn. Nou dat klopt, mevrouw wil buiten ontbijten, maar buiten dat ook het bed afhalen om in de was te doen, want er is een machine vrij.

Dus sta ik tien minuten later zelf het ontbijt te maken en erger nog, naar buiten te slepen, want moeders wil is wet! Vanmiddag biecht ze mij op dat, omdat het in de camper zo goed gaat, we best in een Tiny House zouden kunnen leven. Oké, hij is verkapt, maar dit is toch een regelrechte liefdesverklaring? Of hoop ik nu op teveel?

Oh ja, vanmiddag maken we nog even een ommetje, via Luchtringen, waarvan wij allebeide echt dachten dat het Luftringen heette. Nu betekent dit hetzelfde, maar is dit een teken dat we aan het ver- germaniseren zijn?

Onderweg ontdekken we iets waar wij helemaal enthousiast over worden. Eerst maar even de anderhalf persoons grote ligstoel, links op de foto. We zien dat er een paar meer, langs de Weser, worden geplaatst. Het informatie bordje rechts is ook nieuw. Maar dan....in het midden....

Deze fiets reparatie zuil. Rechts is een fietspomp met drukmeter gemonteerd. Bovenaan, kun je de fiets ophangen achter het zadel. En dan... aan zware stalen kabels hangen diverse gereedschappen. Zoals inbussleutels, bandenwippers, schroevendraaiers, een Baco et cetera. In de "middle of nowhere", is het niet prachtig?

Door de Freule partijen in Wommels en Hardzeildag op de Sneekermeer, start het Skutsjesilen om kwart voor vier. Maar ja, met 2 valse starten duurt het tot kwart over vieren voordat we zeilen. Ik kijk, nou ja, probeer te kijken via de Live stream op Omrop Fryslan. Maar die is zo waardeloos, want de stream  valt minstens 10 keer uit... frustrerend. Dus dan maar overschakelen op YouTube. 

Maar ja, zo'n A baan, zogenaamd een "Zandglas" is eigenlijk een beetje achterelkaar aanvaren, kortom een saaie wedstrijd. Op dit ruime water geen "Gate" varen is bijna misdadig!

Oke, Lemmer heeft een sneller Skûtsje dan Joure, met de beste start en wordt 1e met daarachter Joure.