Henxel 13

 Voor diegene die op de blog zit te wachten, sorry. Ik werd in beslag genomen door eerst de 3e vrije training van de Formule 1 in Barcelona. Waarna we nog 10 kilometer gingen fietsen, om nog net op tijd voor de kwalificatie weer bij de camper te zijn. Op de terugweg, maakt Hoofd-cuisine een afspraak in het restaurant, welke aansluit op de kwalificatie. Dus, met een lekker voldaan gevoel zit ik nu te tikken, want het eten was weer heerlijk.

De fietstocht, uitgezet door Hoofd-beweging, gaat op het laatste deel dwars door Winterswijk. Alleen wordt de route niet meer aangegeven door fietsroute bordjes, dus komt het aan op de navigatie skils van Hoof-route. Nu heb ik daar al vaker over gesproken en mijn bewondering daar over geuit. Vanmiddag bereikt mijn bewondering toch wel een hoogtepunt. Al slingerend door de buitenwijken, ben ik al snel het spoor bijster, terwijl Hoofd-fiets alsmaar roept dat het "allemaal goedkomt."

Hier houden we even halt om deze prachtige Ford Ltd Country Squire Station Wagon, uit 1974 vast te leggen. Als ik om me heen kijk herken ik, min of meer, de plek waar we staan. Gerustgesteld, dat we nu vast wel op tijd zijn voor de kwalificatie, stap ik weer op de fiets.

Nadat we ons door de menigte van de markt hebben geworsteld, komen we weer op, ook voor mij, bekend terrein. Dit is gewoon weer de route naar de Albert Heijn.

"De Bataaf" staat heerlijk te pronken in de zon, met draaiende wieken maakt het een prachtig plaatje. Let ook even op de, in bloei staande, waterlelies.

Na het eten, wandelen we nog even over deze gigantische camping. Nu is de naam "camping" niet helemaal op zijn plaats. Ik denk meer aan kamp. Want dit enorm uitgebreide terrein biedt "maar" ruimte aan 60 plekken om te kamperen. Weliswaar allemaal met eigen toilet/douche. De rest wordt ingenomen door meer dan 300 huisjes/chalets. Tijdens die wandeling valt mij dit vogelhuisje op. Tenminste, ik denk dat het een vogelhuisje is. Maar bij nadere bestudering vraag ik mij af of het misschien alleen bedoeld is voor de zogenaamde "brievenbusvogel". Eén ding kunnen we zeker van zijn, dit is een kwestie van "scheef wonen"

Trouwens, Max start morgen als 2e, naast Charles, die op Pole staat.

 

Henxel 12

 Ondanks dat we hevige regenval en windstoten verwachten, is het in de ochtend nog lekker warm in het zonnetje.

Hier en op dat moment is het nog rustig maar toch wel zo warm dat we de schaduw van ons toiletgebouwtje maar opzoeken.

Daar wordt ook de lunch geserveerd en zeg nou zelf, "sieht gut aus, oder?", om hoofd-lunch maar eens te parafraseren.

Om ons heen worden extra haringen in luifels en voortenten geslagen, want de meesten willen geen herhaling van gisteren.

Er komt wel een en ander op ons af en rond 3 uur verwachten we de eerste regen. Een enkeling heeft, uit voorzorg, zijn gehele voortent maar verwijderd.

2 uur later.....

Tjonge, zit je te wachten op hevige weersomstandigheden met hagelstenen van 4 centimeter een superstorm...... één regenbui, 3 onweersklappen en klaar is het!

Henxel 11

 

Voor het redigeren van de blog wil Hoofd-spelfouten nog wel over haar hart strijken, maar, Hoofd-cuisine meldt wel resoluut: "Koken binnen ga ik echt niet, met 35 graden, niet doen". Dus tover ik het Action kooktoestelletje uit de camper. Ik schrik van de roestvorming van de gasflesjes, maar alles werkt nog. Je verbaast je, dat dit goedkope spul, ook na 4 jaar ongebruikt in de camper te hebben gestaan, nog steeds werkt.

Natuurlijk wordt het een simpele 1 pansmaaltijd, maar het smaakt prima.

Inmiddels is het alweer lekker afgekoeld, dus worden de fietsen erbij gehaald en maken we nog even een tochtje van rond de 10 km. Nu hebben we al diverse fietstochten, in de omgeving, gemaakt en steeds een andere route genomen en toch is alles hier prachtig.

Al heeft hier en daar de natuur genadeloos het onderspit moeten delven, als je dat van natuur kunt zeggen. Hier zie je de laatste stuiptrekkingen van een Dennenbos, dat door of brand of een storm bijna verdwenen is. 

In een hoekje van een weiland, die er overigens hier in de buurt bijzonder groen uitziet, staan 3 pony's bij elkaar gekropen. Het doet een beetje triest aan, waarom weet ik eigenlijk niet.

Op een gegeven moment staan we op een viersprong en weten niet waarnaartoe "de weg leidt". Nu fietsen we een deel van een knooppunten route, maar willen een afkorting nemen. Terwijl we daar staan, stoppen daar achtereenvolgend 2 fietsers, weliswaar buitenlanders, om te vragen of ze kunnen helpen en even later een man in een auto met aanhanger. Die laatste woont vlakbij en weet ons haarfijn uit te leggen hoe we moeten fietsen. Met andere woorden, aan vriendelijk- en hulvaardig-heid, hier geen gebrek.

Vanmorgen, voordat de regen ons verrast, fietsen we nog snel even naar de AH, om onze levensmiddelen aan te vullen.

Want het KNMI geeft voor vanmiddag code geel, wat later verandert in code oranje. Eerst denken we dat het allemaal wel mee zal vallen. Dan besluiten we toch om ons zogenaamde fietstentje maar op te ruimen. Want windstoten van 100 km/u kan het gevalletje vast niet hebben.

De luifels van de achterste 2 caravans, kunnen dat in ieder geval niet, want die liggen na de enorme bui en windstoten hulpeloos over de caravan in plaats van, dat ze ervoor tegen de regen beschermen. 

Morgen wordt er nog zo'n dag verwacht.

Henxel 10

 Beste lezers (essen), verwacht niet al teveel van deze blog, want ik zit hier na een dag van afzien in een camper van 35 graden. Omdat het zo verzengend heet en benauwd is, doen we alle ramen tegen elkaar open. Ook die ramen die we (bijna) nooit open hebben. Dat heeft gevolgen, want voordat ik aan deze blog kan beginnen, mag ik eerst een raam gaan repareren. Op het moment dat ik het raampje open, valt het uitzet mechanisme naar buiten in het rulle zand. Oef, en het is al zo warm, maar gelukkig heb ik een lieftallige assistente die het moreel hoog houdt, waardoor de klus redelijk snel weer wordt geklaard.

Sommige mensen laten niets aan het toeval over. Als het gezellig moet zijn, dan maken we het gezellig. In dit geval zijn het onze Duitse mede camperaars, die sowieso wel voor gezelligheid borg staan. Normaal wordt er een heel circus rondom een Duitse camper opgebouwd, natuurlijk gecomplementeerd met een enorme barbecue. Kijk, dat hebben deze Duitsers niet, "Aber gemutlich soll es sein", dus..... op het tafeltje komt een schemerlampje te staan. Trouwens wie weet het goede Duitse woord voor "Gezellig?"

Denk niet dat dit alleen aan Duitsers is voorbehouden. Ook Nederlanders kunnen er wat van, getuige deze potten met (kunst)bloemen naast de staanders van de luifel.

Oke, de temperatuur in de camper is inmiddels gedaald tot 32 graden, maar ik heb het zweet op de rug staan, dus zoek ik weer een verfrissend windje op. Ik weet niet of Hoofdredactie (de speller vindt dat het streepje er niet tussen hoort)  zich wel in deze sauna wil begeven om een en ander te redigeren.

Henxel 9

 Er was ons voor vandaag toch echt mooi weer beloofd en als zelfs de weergoden niet meer betrouwbaar blijken te zijn........

Ik weet het, beste lezers, ik zit te klagen met het brood in de mond, maar toch.

Obelink staat op het programma, omdat vorige week de Doctor Keddo niet meer voorradig was, maar vandaag gelukkig wel weer! Ook moet er nog een streng vouwwagen elastiek aangeschaft worden, want in die van ons zit geen rek meer. Nee, we hebben geen vouwwagen, maar gebruiken het voor het afdekkleed voor de fietsen. Oh ja, mijn stoel is ook een beetje "out of order", dus moeten we ons daarvoor ook nog even oriënteren. 

Ik zal een lang geslenter, door de immense winkel, kort houden. De dokter Keddo is nog steeds niet op voorraad, terwijl de Website dat wel meldt, maar er was iets fout gegaan met de order,,,.... enz. etc. een hoop gel....l dus. Maar Hoofd-dokterKeddo strijkt over haar hart, "want ze zijn wel met 2 man gaan zoeken...." Tja. Trouwens, het elastiek is er wel!

Uiteraard wisselen we het noodzakelijke af met het aangename en knopen er nog een fietstochtje achteraan. Dit is toch een beeldig plaatje van de Beerenschot's Watermolen en dat vond de jonge Mondriaan, volgens de overlevering, tenminste ook want hij maakte van dit beeld een aantal schetsen.

Even verderop ontdekken we dit kleine sluis complex, met rechts daarnaast een prachtige bungalow. Alleen het geluid van het neerstortende water lijkt mij een probleem.

Maar als je in dit leuke huisje mag wonen, neem je dat wel voor lief, daarbij word je op onze leeftijd toch al aardig doof.

Terwijl onze stoelen, met dekje, nog buiten staan, begint het onderweg zachtjes te regenen. Dat zul je altijd zien, de ene dag zit je te wachten op regen en komt het niet, een andere keer als je er niet op rekent....... tja.

Henxel 8

 Ken U het verhaal van het stel dat de hele dag thuisbleef, omdat er harde wind, onweer en veel regen was voorspeld? 

Het is kwart over vier en nu pas vallen de eerste druppeltjes. Sneu dat Hoofd-internet precies op dit moment onderweg is naar de receptie, want onze code voor Internet is verlopen.

Vanmorgen ontdekt Hoofd-Arachnologie deze struik die kennelijk bewoond wordt door een overijverige spin. Het geeft een prachtig effect als de zon er doorheen schijnt.

Combi-Camp Flex, Tent & Trailer en Trailertent het zijn namen die U ongetwijfeld weinig zeggen. Easy Caravanning heet het tegenwoordig, maar ik weet zeker dat jullie de Vouwwagen beter kennen en het is allemaal hetzelfde.

Vanmiddag zie ik er weer eentje het terrein oprijden. Hij zou mij niet eens zo opgevallen zijn, ware het niet dat deze meneer een paar extra rondjes rijdt, omdat hij kennelijk zijn plekje niet kan vinden. Zo te zien is dit een wat ouder exemplaar, maar is nu weer helemaal "hip en happening."

Ons wachten is beloond, de regen komt nu met bakken tegelijk naar beneden.

Henxel 7

 Het wordt warm vandaag, maar we zijn voorbereid.

Ontbijt in de zon, maar dan wel beschermd door de luifel en een zogenaamde "Sunblocker". Het is het ideale scenario van Hoofd-ontbijt.

Maar niet veel later, zeg na de koffie en lunch, komt de knooppuntenroute kaart alweer uit de tas, om de volgende fietstocht alvast te plannen. Trouwens, deze opname komt van de drone, terwijl ik een paar veranderingen aan de besturing aan het instellen ben. Want, Hoofd-fietsen weet wel hoe ze mij moet verleiden om mee te gaan: "Misschien kunnen we nog ergens iets leuks filmen."

Gisteravond hebben we een paar opnames bij de molen "De Bataaf" gemaakt en daar kwam ik achter een paar onvolkomenheden.

(Ik zie dat YouTube het filmpje in eerste instantie afspeelt op 360 fps, dit kun je aanpassen met het zogenaamde tandwieltje, rechts onder.)

Ik heb nog veel te leren, hopelijk heeft U dat geduld en worden de filmpjes iets beter. Natuurlijk kun je dit filmpje ook gewoon overslaan, nietwaar?

Voor vanavond, als het iets koeler is, heb ik beloofd om nog een eindje te gaan fietsen, want je moet natuurlijk ook je "spous" tevreden houden.

Henxel 6

 Iets verlaat door de spannende ontknoping van de 8e rit in de Giro d' Italia.

Eerst even over gisteravond in het restaurant op de camping. Het was heel bijzonder, zo'n plank met drie gerechtjes die je dan moet delen. Maar de jongedame, die de bestelling kwam opnemen, zullen we scharen onder de noemer "personeel is moeilijk aan te komen" dezer dagen. Vooraf geven we aan, dat we geen vlees eten. Daarna noemt ze de gerechten op waar dan geen vlees in zit. Waaronder, houdt U vast: "Parelhoen." Hoofd-bestellen, die ook met de kaart in de hand zit, vraagt: "Bedoel je de Parelhoen van de Poelier?" "Ja", zegt het lieve kind, "dat is toch geen vlees?" Ik kijk schielijk om me heen, maar kan geen verborgen camera ontdekken.

Eerst maar even klagen, want ik had gehoopt op een hele warme dag, maar dat valt een beetje tegen. Nog voor de lunch wil Hoofd-inkopen de voorraden bijgevuld hebben, dus is het voor 12 uur dat we al op de fiets zitten om de AH onveilig te maken. Het heeft zo zijn voordelen, want het is nog relatief rustig in de winkel.

Onderweg terug ontstaat er een heftig dispuut omtrent de aan-  en verbouw van het bovenstaande huisje. Ik zie duidelijk potentie, even een paar kozijnen rechtzetten, water en licht aanbrengen, dan ben je wel klaar. "Nee, die ik verderop heb gezien lijkt mij mooier en die is van steen. We fietsen door!

"Kijk, deze! " roept ze even later enthousiast. "Hier hoeft alleen maar een nieuwe voor- en achtergevel in." We moeten het nog maar eens over hebben.

Na het eten gaan we nog even op foto safari naar Winterswijk. Daar staat de molen De Bataaf. Deze molen  is een korenmolen die in 1801 aan de Bataafseweg 20 werd gebouwd en die tot 1958 in werking was voor het malen van graan. De molen heeft de naam te danken aan de Bataafse Republiek. De molen werd opgericht door de Hervormde Kerk, om met de opbrengst ervan de predikanten te kunnen betalen. 

Ja, deze foto is vanuit de hoogte genomen want is het resultaat van de DJI Mini 2 Drone. Ik heb ook een filmpje gemaakt maar die volgt later.

Henxel 5

 Als we wakker worden is het bewolkt dus wordt het een dag van...... winkelen in Winterswijk. Want dat is het eerste wat Hoofd-winkelen te berde brengt! "Ideaal weer om de stad te bezoeken". Breng daar maar eens iets tegenin.

Maar na het ontbijt en koffie kijken we eerst het tweede en laatste deel van de tv serie "Line of Duty", want die hebben we gisternacht maar even gelaten voor wat het is. Het zou namelijk 2 uur zijn geworden. 

"We eten wel een broodje in de stad", dus stappen we even over elven op de fiets. 4 of 5 jaar geleden zijn we hier eens geweest en geloof het of niet, Hoofd-oriëntatie weet nog precies de weg naar het centrum van Winterswijk en waar we de fiets kunnen stallen. Ook hier naartoe, vanaf Obelink maandag, wist ze mij haarfijn uit te leggen hoe er te komen. Komt nog bij dat, toentertijd er een wegomlegging was!  Ik zal hier wel nooit aan wennen.

Winterswijk is een prachtige stad, jammer dat ik de kerktoren er niet helemaal op krijg. 

De binnenstad heeft meerdere mooie gevels zoals dit exemplaar.

Wie kent ze nog: de "buikschuivers" van weleer. Hoewel deze tot de meer luxere soort gerekend kan worden. Als tegenhanger had je dan de "Kreidler Floret" voor de vetkuif en de Puch (met hoog stuur) voor de Alto's. Tja, waar is de tijd gebleven. In deze winkel koopt Hoofd-chic een prachtige wollen trui voor mij, van echte Merino wol. Schijnt bijzonder te zijn. 

Tegenwoordig zijn dit soort broeken weer in de mode, onder de namen Bellbottem, Flaired en Bootcut. Laat ik U lezers vertellen dat Hoofd-mode 65 jaar geleden dit type broek al droeg, samen met vriendin Jikke. Van fel oranje ribfluweel stof werd een broek gemaakt en onder aan de pijpen werd, in de naad, een driehoekig stuk bloemetjesstof genaaid, zodat de broek wijd uitliep. Maar ja, wij noemden dat gewoon "wiede piepen". Ach, ik was toch al op de nostalgische tour!

Vanavond eten we in het restaurant, hier op de camping. Spannend, want vanmiddag hebben we ons uit laten leggen hoe het allemaal werkte. Je kunt o.a. kiezen voor gerechten op 1 plank, die je dan deelt. Maar het fijne kon de jongeman ons ook niet duidelijk maken, want "hij werkte niet in de keuken". Hij is dus bij voorbaat verschoond.

Henxel 4

 Ik heb een tip, probeer nooit een blog te schrijven als je tegelijkertijd naar een podcast luistert. Zo, die is uit!

Iets meer bewolking zorgt ervoor dat de temperatuur iets zakt, maar het is nog heerlijk weer. Even na negenen zitten we, in het zonnetje, van ons ontbijt te genieten. Daarna een lekker kopje koffie met een enorm stuk AH aanbiedings-appeltaart. Huh, waarom moet dat er nu bij? Wel, Hoofd-vers is als de dood als iets over de datum is. Met als gevolg dat een aanbieding nauwkeurig wordt beoordeeld op de uiterste "verkoop" datum. Ook nu ontwikkelt zich weer de geijkte discussie, dat een verkoopdatum niets zegt over, of het nog wel verantwoord is, zoiets te eten. Voor mij komt er bij dit soort aanbiedingen een bijkomend voordeel. Namelijk, doorbordurend op de de ingebouwde angst van Hoofd-vers "het moet snel op", dus wordt het stukje appelgebak nu een heerlijk stuk appelgebak. In het zonnetje, kopje espresso met een stuk taart, is dat genieten of niet? Ja lezers en lezeressen, de espresso machine is mee. Weliswaar een 700 Watt exemplaar, speciaal voor de camper, maar toch!

Ondanks dat het hier in de Achterhoek overal nog groen is, heeft ook hier de droogte zijn invloed laten geleden. De Brem kan, door zijn zogenaamde penwortel, goed tegen de droogte. Sterker nog, zanderige, droge grond en een zonnige plaats, daar floreert de plant het meest. Hoofd-botanica heeft een dergelijke plant eens "te" goed verzorgd en daardoor heeft het arme ding het niet overleeft.

Even verderop valt ons oog op een schetig tafereeltje, gemaakt van boomstammetjes en dikke takken. Even voorbijgaande aan de slechte hoek waaronder ik de foto maak, zie ik even verderop één staan met aan weerzijden een kop. Ik kan niet helemaal bedenken wat dit voorstelt of voor gebruikt wordt, als iemand zegt "Daruber kann ein Pferd". Een dame, verkleed als boerin, komt naar me toe. "Iemand in de buurt maakt ze", gaat ze verder in het Duits. Ze demonstreert dat het bovenste deel hoger kan, om het springpaard iets meer uit te dagen. Het schijnt gebruikt te worden tijdens een Cross Country voor paarden.

Halverwege de rit staat Gelina met haar vers schepijskraam. Gelina's Gelato, hoe Italiaans wil je het hebben. Op dit strategische hoekje schijnt ze, bij mooi weer, goede zaken te doen. Vandaag is het wat slapjes, meldt ze, maar dat komt door de frisse wind. Het is haar eigen negotie, vertelt ze op mijn vragen. Toch bewonderenswaardig op deze jonge leeftijd, die ik overigens niet durf te vragen. 

Ze staat op de hoek van de Steengroeve van de firma Siebelco b.v, waar ook een museum gevestigd is. Ja een museum, want deze steengroeve is inmiddels 240 miljoen jaar oud en nog steeds in bedrijf. Naast afgraven en vermalen van kalk, produceren ze ook gevelstenen, klinkers en keramiek.

De afbeeldingen op de Silo's van de steengroeve zijn een onderdeel van de zogenaamde SiloTour die door de achterhoek voert.

Het was weer een genoeglijke en leerzame fietstoer van 13 kilometer.

Henxel 3

 Neem het maar van mij aan, als er niet het verfrissende briesje zou staan, het zou niet te zijn harden zijn, zo warm. Oké, het waait wat hard, maar klagen, "met het brood in de mond" is ook zo wat. We zijn vroeg vanmorgen. Het ontbijt buiten zorgt bij Hoofd-leukedingendoen, voor een gelukzalige uitroep, "Oh, lekker buiten eten", alsof ze denkt dit idee te moeten vastleggen, voordat er andere opties op tafel komen. Maar ik kijk wel link uit. Echt, we zitten hierdoor al om half tien aan de koffie. Het is genieten! Nog voor 12 uur komen de fietsen van de camper en kunnen we op pad.

Maar vlak daarvoor komt dit gevaarte langs mijn oor suizen en ploft even verderop in het gras. Ik moet het opzoeken, maar het is een Melolontha, uit de familie bladsprietkevers (Sarabadaeidea) ook wel meikevers genoemd. Ik moet toegeven, ik schrik wel even als het gevaarte mij passeert.

Nadat Hoofd-routes een knooppunterroutekaart heeft gescoord bij de receptie kunnen we vertrekken. 

Omdat ik op mijn mobieltje de route uitzet, dat scheelt namelijk bij ieder knooppunt halt houden, maakt vandaag Hoofd-fotografie de opnames. Kijk, ik kan ze altijd naderhand nog even bijwerken, nietwaar?

De eerste stop is Hilgelo, een recreatieplas. Vrolijk fietsen we het zandpad op om een paar mooie foto's te maken. Totdat we een aantal naakte mannen tegen het lijf lopen, figuurlijk welteverstaan. Fotograferen is hier dan ook niet op z'n plaats. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, zegt het spreekwoord, dus neemt Hoofd-fotografie van dienst deze heimelijke opname.

Even verderop heeft ze de gelegenheid om deze prachtige plaat voor het nageslacht vast te leggen. 

Wat mij dan weer opvalt is dit bord! "Vissen verboden van....." lijkt mij voldoende, maar nee: Dag- en nachtvissen is hier verboden, ozo! Wat voor overijverige ambtenaar zich hier weer op heeft gebotvierd..... 

Even verderop staat de Sevink Molen, in 1868 gebouwd, in opdracht van 3 boeren uit de omgeving. Hij werd op het land van boer Seevink gebouwd. Vandaar de Sevink Molen, terwijl de oorspronkelijke naam van de molen "De Zorg" is. Tot zover het culturele verhaal. Voor de rest is de molen het uithangbord van  Sevink Avonturenpark.

In Winterswijk zoeken we de A.H. op, om  de voorraden aan te vullen en niet te vergeten een lekker Witbiertje. Ik hoor zojuist van de buren dat het volgende week 30 graden wordt, dus dat komt prachtig uit. Nu maar hopen dat het niet 's morgens 15 - en 's middags 15 graden wordt.

Henxel 2

 Kennelijk hebben we, of liever ik, thuis te weinig gedaan in de vorm van bewegen. Want de dag van gisteren trekt toch een zwaardere wissel op mij dan gedacht. Natuurlijk, een te korte nachtrust plus 2,5 uur rijden, dan 1 1/2 uur in een gigantische hal rond slenteren, om vervolgens de camper op zijn plaats te zetten. Spierpijn, dat is wat ik 's avonds ervaar. Ik vergeet natuurlijk de plotselinge warmte van gister.

Vandaag lijkt het een mooie dag te worden, maar als de bewolking over de camping komt en de wind begint aan te trekken, is de korte broek en een T-shirtje kennelijk te weinig.

Natuurlijk moeten de nieuwe aankopen nog wel even uitgepakt en opgezet worden. Een nieuw tentje voor de stoelen en een nieuwe droogmolen. He, waarom schrijf je eigenlijk "een nieuw droogrek" en " een nieuwe droogmolen?"

De luifel wordt dan wel opgezet, maar de steeds sterker wordende wind laat het ding klapperen alsof het ieder moment kan opstijgen. Dat verstoort dusdanig mijn moment, als ik even op bed diep aan het nadenken ben, dat ik maar besluit het apparaat naar binnen te draaien. Als ook het nieuwe tentje plat wordt gewaaid, is het helemaal gedaan met de rust.

   Hoofd-afspoelen is maar wat blij met deze luxe om alles bij de hand te hebben.

In de middag wordt er ook nog regen verwacht en die berichten worden ondersteunt door dreigende luchten, om ons heen. Hierdoor wordt het een dag van "hangen", want zo noemen jongelui dat tegenwoordig "hangen".

Als Hoofd-informatie lekker verdiept zit in het verhaal op haar E-reader, stopt een ouder echtpaar, op de fiets, naast haar. "Is het hier in September en Oktober ook koud mevrouw" opent hij het gesprek! Aan de toon van het antwoord hoor ik een ergernis aankomen. Kennelijk wil het echtpaar hier in het najaar een plekje huren, maar de openingsvraag is ietwat onhandig. Ze willen even in het toilet/douche kijken, maar dat vragen ze niet. Aangezien de deur van het hokje naast ons al open staat, gaan ze maar een wc deur verder.

Trouwens, de regen die valt is alweer opgedroogd voor het het gras raakt.

Henxel 1

 Vijf uur in de ochtend is het als ik een bezoekje aan het toilet breng. Weer op bed, overvalt mij het "schoolreisje" spanningsgevoel. Tjonge, dat is een tijd geleden. Maar wat ik ook probeer, het gaat van kwaad tot erger. Ik begin zelfs al te piekeren, of ik de camper wel goed heb afgesloten. Ik zeg het jullie, hoe ouder, des te gekker.

We mogen pas om 3 uur op de camping aankomen en dat heeft hoofd-technische aankopen aangegrepen om eerst maar een bezoek aan Obelink te plannen. Om niet te vroeg aan te komen, vertrekken we rond een uur of tien.

Onderweg valt het mij opeens op dat Hoofd-fotografie wild om zich heen aan het knippen is, terwijl er helemaal niet zoveel valt te zien. Bij navraag blijkt het bloeiende koolzaad in haar belangstelling te staan. Ieder zijn of haar hobby, nietwaar?

Nu hebben wij de indruk, dat het op maandag altijd redelijk rustig is, maar dat is een utopie. Desalniettemin, slaagt Hoofd-bijzondere aankopen redelijk snel en kunnen we afrekenen. Als Hoofd-Obelink-bezoek haar verbazing uit aan de jongeman aan de kassa, kijkt hij haar meewarig aan: "Mevrouw, de maandag is altijd de drukste dag." Ik denk hem erop te betrappen, dat hij terugdenkt aan gisteravond en nu tot de conclusie komt dat hij die laatste 2 biertjes niet had moeten nemen.

We rijden naar onze camping voor de komende veertien dagen en melden ons aan. Dat is snel klaar want alles is besproken en al betaald. Jammer dat we bij het verlaten van de parkeerplaats worden geblokkeerd. Eerst door een Duitser, die zich gaat aanmelden. Later door een Nederlander, die zegt dat hij een eindje "achteruit" zal rijden, maar vervolgens "vooruit" rijdt en de hele boel, alsnog, vast zet. Gelukkig maant Hoofd-rust mij en laten we het gelaten over ons heenkomen.

Als we eindelijk zitten en van de rust genieten, komt de plaatselijke tuinman de percelen van een broodnodig onderhoud voorzien. Grasmaaier, kantenmaaier en een bladblazer plus een onkruid brander, het hele arsenaal komt langs.

Maar we zitten met, links, op 5 meter ons privé toilet, privé douche en een eigen stort voor toilet en grijs water.

Had ik al gezegd dat het warm was, vandaag? Nee, nou, het was warm vandaag!

Thuis!?

 De plannen lagen heel anders dan dat ze zijn uitgekomen. Gisteren werd besloten om naar Erve Velpen af te reizen, om daar tot het eind van de week deze trip af te ronden.

Met de gezondheid leek het, tijdens de rit naar de Veteranen begraafplaats, gisteren nog redelijk goed te gaan. Natuurlijk voelde ik me nog een beetje krakkemikkig, maar de mooie rit, van 22 km, vergoedde veel.

Vannacht voelde ik het al een beetje aankomen. Wederom last van de keel, hoofdpijn en de slaap maar niet kunnen vatten zijn geen gunstige tekenen.

Het is rond de 6 graden als ik naar het toilet gebouw fiets. Ja, we fietsen, want het toiletgebouw is een t... eind lopen. Als ik terug ben voelt het alsof mijn hoofd vol zit met slijm en begint het hoesten. Ik heb er geen goed gevoel bij "to say the least."

Hoofd-plannen merkt mijn gemankeerd zijn: "Wil je naar huis?" Voor mij klinkt het als een bevrijding. De navigatie wordt aangepast tot "naar Huis rijden".

Het is druk op de weg als we rond 9 uur de A52 opdraaien. Anderhalf uur is niet lang, maar vandaag trekt het toch wel een wissel op deze oude man. 

Maar als de oude IJssel brug weer in beeld komt kan het nooit lang meer duren. Toch gek dat zo'n brug die uitwerking op een mens heeft. 't Is natuurlijk een brug met een geschiedenis. Zo is de brug in mei 1940 opgeblazen om de Duitsers tegen te houden, om in 1945 alweer opgeblazen te worden, maar nu om de doorgang van de geallieerden te blokkeren.

Thuis gekomen wordt er eerst maar een Covid-test afgenomen, die negatief blijkt te zijn. 

Dus nu maar even goed uitzieken in mijn bed!

Beekbergen 8

 Langzamerhand loopt de camping leeg. De Paasdagen zijn weer voorbij en de werkenden moeten zich weer van hun taken kwijten. Hier en daar zie je een camper een vrijgekomen plek innemen, om zodoende iets meer zon en Satellietontvangst te hebben. Eigenlijk is dat hier wel een must, als je tenminste van het nieuws op de hoogte wil blijven. Want ook ontvangst op de mobiele telefoons is hier op de camping abominabel, dus bar slecht. 

De uitgestelde fietstocht, richting Loenen, gaat vandaag plaatsvinden. We zijn waarlijk niet de enigen die dat idee hebben opgevat. Het is druk op de fietspaden, maar ook de grotere weg, waar ook auto's mogen komen, is druk. Het verbaast mij dat juist op die plaatsen ouderen stoïcijns naast elkaar blijven rijden, waardoor gevaarlijke situaties ontstaan. Dit als van de andere kant ook fietsers dubbel rijden. Ik heb nog steeds het idee dat de wijsheid met de jaren komt, maar kennelijk takelt het eerder af!

Op het kaartje van de fietsroute zijn de nummers 8 en 9 negen groen. Dit zijn plaatsen waar pauze is gehouden en 8 en 9 is de begraafplaats van veteranen.

De graven worden regelmatig bezocht, gezien de bloemen die bij de graven staan.

Het blijft een beetje onduidelijk of, even verderop in het bos, hier mensen liggen begraven of dat dit gedenkstenen zijn!

Kennelijk kunnen veteranen hier een plek reserveren, maar ook voor hun geliefden, want sommigen zijn zeer recent overleden.

Het eerste deel van de terugweg nemen we een iets andere route, die ons langs dit prachtige landschap brengt.

Hoewel Hoofd-fotografie mij, min of meer, verplicht een foto van de andere kant van het weggetje te nemen. Voordat ik vanavond zonder sokken naar bed moet, voldoe ik maar aan deze opdracht.

Dan nog even een kleine observatie mijnerzijds. De overbuurman is gisteren niet van zijn stoel geweken, maar vandaag gaat hij iets aan zijn buikje doen. Plotseling zie ik hem in wielerkledij verschijnen, maar vervolgens ploft hij weer op zijn stoel. Wat blijkt, hij wil zijn route op zijn navigatie zetten. Dat lukt kennelijk niet, want bijna een uur lang blijft hij prutsen.

Hoewel de eerste meters op het grind nog wat onwennig en wiebelig aanvoelen, rijdt hij eindelijk weg.

Als wij teugkomen van onze fietstocht zit hij met een rood hoofd ook uit te puffen.

De douche heeft zijn werk gedaan en de wieleroutfit hangt te drogen, hoogste tijd voor een biertje!