Henxel 2

 Het is al zonnig als we uit de camper stappen, heel zonnig en het gaat warm worden, zo zijn de verwachtingen. Dus is het plan om eerst 'even' naar Obelink te fietsen voor een nieuwe campingtafel,   om daarna nog even inkopen te gaan doen.

Ali heeft de navigatie aangezet via Google Maps, dus wat kan er misgaan. Nou, laat ik het kort houden, veel. Haar geluid staat uit en de zon schijnt op haar schermpje. Ook is er een weg opgebroken, waardoor de navigatie ook nog eens vastloopt. Als ik "snel" even mijn Google Maps aanzet en Obelink aanklik, gaat het helemaal mis. Want, wat blijkt, er zijn 2 Obelink's alleen is de andere het distributie centrum. Dus begin ik maar te vragen.... maar... de Winterswijkers weten het ook niet.... Kortom, we fietsen krap 10 kilometer, wat 6 km had moeten zijn. Maar wij maken er geen grapjes meer over, want dat is voor sommige mensen te pijnlijk.

Dit is em, tenminste wordt hem/haar. met traploos verstelbare poten. Dat laatste is heel handig op ongelijke grond, zoals de afgelopen maand in Holzminden. Die andere tafel kon je 2 cm uitdraaien, wat lang niet voldoende was. Deze is traploos verstelbaar over 20 cm.

Vergeet ik helemaal ons plekje te duiden. Het zijn enorme grote plekken, met aan de voorkant een groot stuk kunstgras. Zo te zien houdt dat geen mollen tegen, want onder het kunstgras door lopen grote mollen gangen. Ach ja, mollen zijn eigenlijk ook stekeblind. Wij leggen er toch ook maar een kleed voor, want anders loop je constant zand naar binnen. Oh ja, dat hokje rechts, dat is ons privé douche, wasbak en toilet. Ik zit vanmorgen voor de camper en er kondigt zich een sanitaire stop aan. Normaal moet je dan een heel eind wandelen, nu prijs ik mij gelukkig dat ik 10 stappen "van mijn eigen toilet" zit. Ook zullen mensen om mij heen ervaren dat het prettiger toeven is in mijn buurt, omdat ik toch wat vaker zal douchen.

 Nog even een stukje nostalgie. Holzminden met een ondergaande zon. In dit geval klopte de uitspraak "Avondrood, water in de sloot" niet! Het was de volgende ochtend prachtig zonnig.

"Der neue Campingtisch kommt am Donnerstag."

Henxel 1

 

Ja, ik kan er niet om heen, DE 10 VAN MAX. Nooit weer zul je kunnen zien dat 1 coureur 10 keer op een rij een Grand Prix zal winnen. Max Verstappen doet het!

Dan nog een moment om niet te vergeten. Dagenlang zit Ali, met haar fototoestel klaar om de "vleugeldroger," vast te leggen.  Dan weer is het dier net ondergedoken en krijgen we een opname van een stromende rivier, dan weer alleen de staart van het beest. Maar nu.... de "Vleugeldroger" in al haar glorie vastgelegd, wat onmiddellijk duidelijk maakt hoe Ali aan die naam komt. En.... zelf geschoten..

Het eerste gedeelte van de trip van vandaag is adembenemend mooi. Niet alleen de plaatjes die het oplevert, maar ook de naam van de route. Wat te denken van "Die Strasse der Weser renaissance." Werkelijk en wij komen er langs.

Renaissance of niet, ook nu nog spreken de beelden voor zich, of niet?

Maar dan krijgen de beide navigatie systemen mot met elkaar. Er ontstaat allereerst onenigheid over de nog te rijden afstand. Ze verschillen maar liefst 25 km in afstand. Ali wil haar Sygic graag trouw blijven, dus nemen we een afslag, die ons onmiddellijk daarna weer op dezelfde weg terugvoert.

Ja, dat moet je bij mijn derde navigatie niet doen! Direct moet Sygic voor straf in de hoek blijven staan en verklaart ze haar tijdelijke liefde voor TomTom. 

 Met als gevolg dat we onmiddellijk onze, tot dan toe, idyllische route inruilen voor de harde Autobahn.

Maar zodra we in de buurt van Henxel komen is er weer van alles te beleven en wensen wij het verse bruidspaar een gelukkige toekomst.

We zijn via Huppel weer Nederland binnen gehuppeld en staan op de camping Het Wieskamp vlak aan de grens met Duitsland. De camping is overigens overgenomen door een organisatie genaamd Capfun. Ik weet niet of het daar beter van wordt. Ook nu zijn we omringd met Duitsers, dus kunnen we het Duits langzaam af gewennen.

Maar wij hebben een "gouden plekje," dus komen wij de eerste week wel door.

Holzminden 35

 

Vanmorgen vroeg, als Ali de camper uitstapt, ziet ze dit tafereel, in al haar schoonheid, voor zich. Het zonnetje probeert al vast er door te komen, maar daar is het nog te "Diesig" voor.

De buurtjes voor ons zijn ook al aan het inpakken, om donderdag weer voor het weekeinde hier te komen. Ze vertellen ons dat ze voor volgend jaar in Bayern besproken hebben, aan de Tennsee. 

Ons uitzicht op de kerk van Holzminden is weer ongeschonden, maar dit is maar voor korte tijd, want we hebben besloten om morgen ook te vertrekken. We hebben al een camping besproken in Henxel. Ja, oplettende lezers weten dat we daar al eerder hebben gestaan. Het heeft privé sanitair en de omgeving is daar prachtig.

Er is een klusje waar ik dan heel erg tegenop zie en dat is de extra steun die ik onder de camper heb gezet. Ik moet dan eerst met een hydraulisch pompje de camper opkrikken om dan die steun er onder weg te halen. Dan is er maar één methode, direct doen!

Ali is al helemaal klaar met de plannen, die ik heb zodra ik mijn oude roepletters van mijn zendlicentie weer terug heb. 

Omdat ik dan ook op de langere golven mag uitzenden, zijn er plannen om een langdraad antenne in de tuin te plaatsen. We gaan het beleven.

Ik ga me opmaken voor de Formule 1 race op Monza, waar Max een nieuw record kan toevoegen aan zijn toch al briljante carrière.

Daarna opruimen en reisklaar maken, hoewel Ali al rustig aan bezig is.

Holzminden 34

 

Het is in het zwembad een drukte van belang, maar gelukkig voor de ambtenaren, hoeven ze niks te doen. Want er is een regionale zwemwedstrijd georganiseerd en dat zullen wij, op de camping, weten.

Drommen mensen komen op de wedstrijd af en ik heb in de 10 jaar dat we hier komen, nog niet zo'n drukbezette parkeerplaats gezien.

Tijdens een buitje krijg je dit soort romantische plaatjes. Of is het gewoon een kwestie van onder de springplank schuilen voor de regen?

De Posse besluit om een rondje Lüchtringen te gaan doen. Dat betekent over de brug met een steile opgang en dan direct, na de afdaling, linksaf richting Holzminden.

We houden even halt bij het Moll's Cross. Dit is een gotisch stenen kruis, zonder lichaam, maar met inscriptie. "Geprezen zij Jezus Christus voor eeuwig en altijd, Amen." Dan nu het verhaal erachter;

Het kruis werd in 1899 opgericht door de boer Karl Korte, bekend als "De Oude Plasbecker."

De "oude Plasbecker" reed met zijn span ossen naar het veld. Op Moll's Hof, de plek waar vandaag het kruis staat, bewogen de ossen zich niet, ondanks bemoedigende woorden en zweepslagen. In Moll's Hof werd de duivel verondersteld om in een fles te worden opgesloten en in de kelder te worden ommuurd. Pas nadat Plasbecker de ossen iets in de oren had gefluisterd, vervolgden ze hun reis het veld in. Een paar dagen na dit incident begon de "Alter Plasbecker" met de bouw van het kruis.

Als ik de rest van de Posse ook iets in het oor fluister, gaan ook wij weer op weg.

Holzminden 33

1 september, de 74ste verjaardag van Mink en dat gaan we vieren in het stadje, met een kopje koffie en een Schwarzwälder Kirschtorte, heerlijk. Het is bijna niet te geloven, maar de koppen koffie zijn enorm. Zeker als ik het afzet tegen het mini espresso kopje van mij. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ze afzien van een tweede bak. 

Als ik bijna in een hoestbui blijf, komt een medewerkster mij een glaasje water brengen, heel lief. Hoewel, normaal krijg je bij je espresso een glaasje water...... 

Ali vindt het een goed idee om nog even Schwager binnen te stappen, want daar hebben ze haar merk BH's. Die zijn kennelijk moeilijk te krijgen, want ze slaat haar slag.

We redden het nog maar ternauwernood heen en weer naar de stad, voordat er regen valt. 

Dat dat wel goed uitkomt, zeker voor de was van Jikke, wordt hier wel duidelijk. Want zo moet het laatste restje vocht ook wel uit het frisse wasje kunnen komen.

Sommige mensen maakt het niet uit als de regen dreigt en het 17 graden is. Die gaan op hun stretcher gewoon buiten liggen slapen. "We binne fut, dus ut mut kenne."

Gelukkig komt er zo weer regen..... 

Holzminden 32

 

Zo ziet de wereld er om ons heen uit. Donkere wolken, waar zeer onregelmatig regen uit valt maar die afgewisseld worden met zonnige perioden, met op de achtergrond dreigende luchten.

Dat ziet er dan zo uit. Boodschappen doen, of even naar het toilet, wordt dan een soort van gokje, haal ik het wel droog of niet. Ik zelf heb 10 minuten in het toilet gestaan, anders had ik schoon ondergoed moeten aantrekken, ja, ja, door de enorme bak regen die uit de lucht kwam. Mis gegokt dus.

Vanuit de camper ziet het er dan ook zo uit, als er weer een "nieuwe" aankomt, die op zonnig weer hoopt. Dat laatste schijnt er in het weekeinde aan te komen, maar we gaan het allemaal meemaken.

Op dit moment hoor ik dreigende donder geluiden op ons afkomen, dus dat belooft ook weer niet veel goeds.

Nog even een kleine update van onze lekkage perikelen. Dit is de oplossing van Ali, gewoon een heleboel papiertjes op het natte gedeelte leggen en klaar is het.

Het is wel een vreemde lekkage, omdat het pas nat wordt lang nadat het geregend heeft..... 

Het zal de leeftijd zijn....

Holzminden 31

Het wordt frisser in de ochtend, dus gaat de kachel even aan. Maar als de zon er bij komt is het zo weer aangenaam. Het lijkt een mooie dag te worden, met op het eind van de middag een bui. Ali ontdekt dat het bij haar stoel nat is, daarom moet er een inspectie plaatvinden.

Dus komt de uitschuifbare ladder uit de garage en gaat de expert het dak op. Het is natuurlijk bijna ondoenlijk te ontdekken waar er eventueel een lek zit, dus is de dakhaas vrij snel uitgekeken. Dan de camper, op die kant, maar een beetje opkrikken, dan loopt het water in ieders geval de andere kant op. Zo los je dat op?!..... Hopelijk....

We gaan, met z'n allen, een rondje Heinsen maken, want het gaat toch pas om 4 uur regen, nou dan zijn we al laaaang weer terug, zo is de gedachte. Met het pontje in Heinsen gaan we naar de andere kant van de Weser, zo is wederom de gedachte. Maar wat kan de werkelijkheid toch weerspannig zijn. Voor Heinsen vangt het al aan te miezeren en gelukkig zijn we snel bij de Fehre. "Scheisse.... die vaart niet op woensdag... Nu is Internet best ook wel een ingewikkeld fenomeen, want je weet nooit uit welke jaartelling zo'n bericht over de tijden van de overtocht is. Maar je kunt hoog en laag springen, NU vaart ie niet! Dat betekent dat we dezelfde weg weer terug moeten. Saai, nee hoor, want je bekijkt dan de wereld vanuit een heel andere kant nietwaar? Oh, en het begint ook al harder te regenen. Maar nu is het zo dat je een gemaakte fout kunt herstellen. Dus wordt Internet weer geraadpleegd en daar wordt ontdekt dat in Polle, 3 km verderop, ook een pont heen en weer gaat.

Nu is dit een ietsje grotere pont en dat merken we onmiddellijk, als er een enorm landbouwvoertuig ons aan de kant dwingt. Ach, ja romantiek is soms ver te zoeken.

Maar over de Weser komen we en nog goedkoper dan die in Heinsen, kijk nou es, slapend rijk word je op zo'n tripje.

Ik ontdek, tijdens de vaart, ook nog eens een ruïne van een slot of burcht, waar je vanuit een prachtig uitzicht over het Weser dal moet hebben.

Inmiddels is het weer droog en nadat we zijn overgezet kunnen we van een heerlijke fietstocht genieten.

Het blijft een mooie wereld hier in het Weser dal gebied.

Holzminden 30

De cijfers van ons verblijf lopen langzaam op. Het is alweer de 30ste dag in Holzminden. Als we niet oppassen raken we nog gehecht aan deze plek.

Gisteravond ontdekt Ali weer een prachtige zonsondergang en die zal en moet ze natuurlijk vastleggen. Ze klaagt er wel over dat er zoveel vaste caravans in de weg staan. Ik probeer haar duidelijk te maken dat dit wel vaker voorkomt op een camping.

Vanmiddag maken we een wandelingetje door het centrum van Holzminden, met zijn heerlijke Duftstangen.

Vanaf de brug ontdekken we iemand die aan het grasmaaien is met een handmaaier. Kijk, de gemeente ambtenaren zijn te beroerd om in het weekeinde in het zwembad te werken, zodat het in het weekeinde gesloten is, ook met 30 graden. Maar een grasveldje maaien, met de hand..... oh natuurlijk. Oh, U ziet de maaier niet? Langs de waterkant en aan het einde van die drie baantjes... ja, echt.

Als we, voor sommigen, een ijsje gaan eten op de markt in Holzminden, worden we betrapt door de Webcam. Ja, die vooraan met de hoed ben ik.

De soldaatjes blijven maar door oefenen, hoewel we geen idee hebben, wat ze oefenen. Het lijkt alsof ze alleen maar heen en weer varen met hun opblaasbootjes. Hier hebben ze kennelijk teveel water geschept en zijn ze de boot aan het leegpompen, wat overigens heeeeel langzaam gaat.

Holzminden 29

Plotseling verandert het inkopen doen bij de Edeka, in het naar Höxter fietsen om daar te lunchen. Het weer is soms onvoorspelbaar, maar de dagplanning is soms ook aan veranderingen onderhevig. Na de lunch bij "Bäckerei Engel," ik sprak er al eerder over, genieten we wederom van het prachtige centrum van Höxter.

In de Pfarrkirche St. Nikolai komen we even voor de bezinning. De dames redden het tot het altaar, wij mannen blijven in het voorportaal.

Werkelijk hele straten met mooie vakwerkhuizen, kom je in deze regio tegen, sommigen met schitterend houtsnijwerk.

Natuurlijk kunnen we de vele kledingwinkels niet links laten liggen en dat vergt soms een tol.

Dan is, voor sommigen, een momentje voor "jezelf" op een comfortabele sofa bij Klingeman een uitkomst.

Links op de foto is een zogenaamd "Haus und Hofmark" te zien, wat overigens ook van de rechter foto gezegd kan worden, want kledinghuis Klingeman, gebruikt dit ook als een "Huismerk". Er is inderdaad enige fantasie voor nodig, moet ik nageven.

We belonen onze inspanningen door de stad natuurlijk met een heerlijk ijsje. De mannen bestellen het grote formaat en eerlijk gezegd, ietsje te groot.....

Vertelde ik een paar dagen terug dat onze Duitse buurvrouw, regelmatig spulletjes, die zij als "ihre Ernte" (hun oogst) beschouwen, voor ons meenemen?

Je gelooft het niet als ik het vertel, vandaar de foto met Biene erbij op met haar "Ernte," die ze voor ons heeft meegebracht.

Een zak met Pflaumen, een zak met Kartoffeln en een zak met Zwiebeln....zo van het land.

Ze gaan 's middags altijd borrelen met "Bekannte" (vrienden), dus heb ik gelijk maar het eerste rondje voor hen afgerekend.

Holzminden 28

Even vooraf, het ligt aan jullie weer en vooral dat in Zandvoort, dat ik een beetje laat ben. Want het regende bij de Formule 1 zo hard dat het niet meer veilig was om door te rijden. Max Verstappen wint, tweede word Alonso en derde Gasly, omdat Perez 5 seconden penalty kreeg voor het te hard rijden in de pitstraat.

Het is een rustige dag, waarbij er minder regen valt dan was voorspeld, ach is ook wel eens leuk. Hier een enorme groep van kanovaarders, die voor het gemak de kano's aan elkaar hebben gebonden. Dan hoeven alleen de buitenste te pedellen en kan de rest gaan zitten dollen.

Inmiddels hebben we nieuwe achterburen, waarvan de ene nu staat te koken en de ander van het uitzicht staat te genieten.

Het is de prachtige nieuwe camper van Jikke en Mink. Het is een Hymer kampeerbus van het type Yosemite.  Yosemite is het National Park, in het oosten van de Amerikaanse staat Californië. De vallei ligt in het westen van de Sierra Nevada en is uitgesleten door een nu verdwenen gletsjer.

Dat het altijd groter en meer kan, bewijzen hun achterburen met hun MAN camper uit Hannover, zo'n 75 km noordelijk van hier. Let even op het keukentrapje, om überhaupt in de camper te komen. Het is niet te hopen dat een onverlaat het trapje gedurende de nacht weghaalt, want dan maak je een enorme smakker. Voor alle zekerheid heeft hij op de deur maar gezet dat het een Camper is.... Het overschilderen is nog niet helemaal gelukt, want de oude tekst is nog gedeeltelijk te lezen....

Holzminden 27

Sommige mensen, die vast heel jaloers zijn, die vinden het saai. Ik vind het enorm enerverend zo hij vanmiddag alsnog de pole positie grijpt. 4 min. staan er nog op de klok, door een crash van Leclerc. Dat betekent nog 1 opwarm ronde en dan de snelste tijd even rijden en dat op een, plaatselijk, natte baan. Maar goed, ik geniet er van en wat andere denken: "het zal me een zalige driehoek zijn," zoals dat vroeger in mijn familie gezegd werd.

Hier in Holzminden droogt het ook weer een beetje op, na al die regen van gister. De plassen op het weggetje drogen ook weer langzaam op.

Vanmorgen zien we, aan de overkant van de rivier, hele ploegen met kromme sturen langs stuiven. Kennelijk is er een ronde gaande, die langs de Weser en de rest van het Weserbergland voert. Als wij vanmiddag ook nog even een rondje Luchtringen doen, komen we ze bij bosjes tegen. Het is een smal fietspad, zo langs de Weser. Maar denkt U dat deze figuren ruimte overlaten voor de overige fietspad gebruikers? De meesten trouwens wel, die geven elkaar onderling een teken dat er tegenliggers aankomen en dan netjes achterelkaar gaan rijden. Maar er zijn van die "Eigenheimers" die "Rucksichtlos" naast elkaar blijven rijden. Daar heb ik snel genoeg van, met een schreeuw rijd ik recht op de buitenste af. Die denkt het rijk alleen te hebben en schrikt zich een hoedje. Begrijp het goed, dit zijn geen afgetrainde racers die er hun centjes mee moeten verdienen. Nee, de meesten prijzen zich gelukkig dat hun forse buik op de stang kan uitrusten. De amechtig hijgerige uitdrukking op hun gekwelde gezichten geeft aan dat ze al een wat langere tocht hebben weggetrapt.

Gisteren passeerde er een groot, voor de Weser althans, rondvaartschip. Die meert af vlak voorbij de brug en laat vanmorgen duidelijk horen dat ie daar ligt. Luide muziek klinkt over het water. Later horen we dat het om een huwelijk gaat.

Vanmiddag komt het hele gezelschap, onder luid zingen weer langs, om onderweg het feestje voort te zetten. Het is een en al gezelligheid aan boord.

"He Holland" roept Wilfried vanachter zijn bureau ons aan, als we weer terug komen van inkopen. "Jij krijgt bezoek, morgen, die achter jullie gaan staan, toch? Als jullie huidige achterburen vertrekken, zet jij even een Pilone." 

De boodschap is duidelijk, hij wil niet, net als gisteren, in een stortbui, een pilon moeten plaatsen.

Holzminden 26

Tjonge, ze kunnen bij de RDI mijn zendlicentie niet meer terugvinden. Dat betekent dat ik opnieuw examen moet doen, BALEN. Ik heb alweer een paar oefen examens gemaakt, maar er moet nog wel een en ander bijgespijkerd worden.

De dag begint heerlijk zonnig en de luifel kan uit en de stoelen weer uit de garage. 

We horen al een paar dagen, op bepaalde momenten, een hevige schreeuw en we kunnen er niet achter komen welk dier dit geluid maakt.

Ali ontdekt de lawaai maker, het is deze reiger. Iedere keer als hij aan komt vliegen, slaakt hij (ik neem tenminste aan dat het een man is, vrouwen schreeuwen niet zo) een hartverscheurende kreet. Hij doet dit om zijn rivalen weg te jagen of in iedere geval te imponeren.

Ik grijp nog even terug naar gisteren en het bezoek van Ali aan de Gartenschau. (Ook omdat er, voor vandaag, niet zoveel te melden valt.) Dit schijnt een Bonsai boom te zijn. Ik altijd maar denken dat die Bonsai boompjes altijd zo klein waren. Hier kan een beetje hond prima tegenaan plassen, met zo'n klein boompje plast hij er steevast overheen. Waarmee ik niet wil zeggen dat een Bonsai boom verder geen nut zou hebben.

Die zon heeft het al snel bekeken en verschuilt zich al vlotjes achter de steeds donkerder worden wolken. Als we dan ook terugkomen van de Edeka, is het devies, weghalen en opruimen want er komen dikke buien aan.

In de middag, het is nog maar net droog, komt deze rondvaartboot de rivier afzetten. De kapitein is kennelijk stookolie aan het sparen, want veel sneller dan dat de rivier stroomt gaat ie niet. 

Och, ja, ik had me zo verheugd op de 1e twee vrije trainingen op het circuit van Zandvoort, maar kennelijk heeft de 5G verbindingen ook last van regen en onweer, want de gestreamde uitzending van F1-pro hapert steeds en is niet om aan te zien.

Hopelijk gaat het morgen met de kwalificatie een beetje beter...