Holzminden 9

Tjonge, tjonge, dat is de tweede keer dat wij ons haasten om de start van het Skûtsjesilen maar niet te missen. Vandaag is het de wederom afgelast. Nu heb ik begrepen dat je wind nodig hebt om te zeilen, maar kennelijk was daar vanmiddag weer eens teveel van. Hebben ze daar in Fryslân een reef in het zeil nog niet uitgevonden? Of willen ze liever een beetje dobberen, zoals hier bij Drachten?... 

Harri, onze Gaardenier, komt vanmorgen bijkans onze camper binnen rijden. We kunnen nog net op tijd het kleed voor de camper weggrissen. Je kunt aan de voorkant nog net zien waar het normaal ligt.

Hier zien we een samensmelting van culturen ontstaan. Was het al jaren dat de Nijlganzen hier het alleenrecht opeisten, kennelijk hebben de Canadese ganzen zich ook een plekje kunnen verwerven.

Als de zon weer doorbreekt, wil Ali "even" het centrum is, om een paar fietskaarten te scoren....

Ik heb vaak het gevoel dat Ali mij op oneigenlijke voorwendselen naar een stadscentrum lokt. Is het niet voor een nieuw bloesje, dan wel voor een paar nieuwe schoenen. Kijk, dan valt een heerlijk "Spaghetti eis" ook bij mij in de smaak. Daarbij komt dat het een stuk goedkoper is.......

 Als ik deze foto maak, laat mijn kennis van het Duits, mij danig in de steek. Want ik denk, wat een prachtig Raadhuis, zo pal aan de markt. Tja beste mensen "Rathaus" (raadhuis) schrijf je met een T, een Radhaus is natuurlijk een fietsenwinkel. 

Op de brug, over de Weser, hebben ze een duidelijk merkteken, met "False Seite" op de linkerkant van de brug geschilderd. Kijk, jaren terug zou een Duitser(in) het niet in zijn of haar hoofd halen om dan alsnog aan deze kant te gaan fietsen. Nou, wij worden bijna van onze sokken gereden door een oude meneer op een elektrische step.

Holzminden 8

 

Natuurlijk ben ik gisteren niet Mathieu van der Poel zijn schitterende Wereldtitel op de weg vergeten te melden. Maar de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik de Blog al had afgesloten en gepubliceerd. We waren vroeg en dat had weer te maken met dat ik, zeker na een biertje, bijna in slaap viel. Ik meldde nog aan Ali, "moeten we niet wachten nadat v/d Poel Wereld kampioen wordt?" Maar toen na 80 km koers de zaak werd stilgelegd door activisten, die zichzelf met beton hadden vastgemaakt aan het asfalt en ze na een uur nog niet weer waren gestart, was ik er klaar mee. 

Maar ik weet nu wel waarom Mathieu daarna zo hard kon fietsen! Veel renners hebben het oponthoud gebruikt voor een sanitaire stop. Alleen v/d Poel heeft een grote boodschap gedaan, bij een van de zeldzame huizen daar in de buurt. Kijk, een kilo lichter en je fietst harder.

Terwijl de dag rustig begint en de Nijlganzen weer hun eigen stekkie opzoeken, wordt er onrustiger weer verwacht. Harde wind en dikke buien zijn ons deel en wel zodanig dat de camper vervaarlijk staat te schudden. Inmiddels schijnt de zon, maar de wind doet nog steeds haar best.

Des te meer respect verdienen dan ook deze mannen die al Suppend (stand up peddelend) de Weser afvaren. Want geloof het maar, die hebben het vandaag zwaar gehad,

Wij niet!

Holzminden 7

 4 uur haal ik niet om het WK duel tussen Nederland en Zuid Afrika te gaan zien. Maar 1 uur en 45 minuten later schuif ik aan. Weliswaar uitgesteld kijken, maar ik vind het de moeite waard. Vol  bewondering ben ik over de vechtlust van de Zuid-Afrikaanse ploeg. Klasse! Nederland wint met 2-0 maar dat is toch ietsje geflatteerd. Spanje wordt de volgende tegenstander in de kwart finale.......

Om elf uur volgt Amerika tegen de Zweden. In de reguliere tijd blijft het 0-0, zodat we een verlenging krijgen. Ook daar wordt niet gescoord. Het gaat beslist worden vanaf de negen meter stip. De Amerikaanse Megan Rapinoe mist, door hoog over te schieten. 

Deze arrogante dame stond met haar armen wijds gespreid toen ze, tegen Nederland, wel een penalty benutte. Zweden wint nu met penalty's en schakelt de Amerikaanse dames uit!

Ondertussen laat de regen hier in Holzminden verstek gaan en gaat het campingleven rustig haar gangetje. Zo zien we op de achtergrond de kanoërs rond 13.00 uur aanstalten maken om te vertrekken, terwijl vlak voor ons, ja we hebben weer vrij uitzicht, een fietser aankomt en zijn tentje opzet. Of hij vindt het niet leuk dat Ali een foto maakt, of hij is van huis uit een chagrijn, want groeten in het voorbijgaan is er niet bij!

De nog niet vertrokken camperaars proberen op allerlei manieren om hun door bier aangezette buikvet kwijt te raken. Hier verrast Ali een hoelahoep-ende dame die dit probeert te bewerkstelligen.

Dan nog even terug naar het Skutjesielen van gisteren, waar het Skûtsje van Heerenveen plat ging. Volgens een trouwe lezer, Fries van geboorte en een befaamd zeiler, was dit een mooi voorbeeld van een zogenaamde "Simmer Twirre". Dit is een zeer plaatselijke en onvoorspelbare wervelwind waar het "Feanster Skûtsje" slachtoffer van werd.

Holzminden 6

Vandaag begint het Skutsjesielen op  Grou, maar wij besluiten om de fiets te pakken en een tochtje via Heinsen te maken.

Bij Heinsen nemen we de Fähre over de Weser en horen van de schipper de trieste geschiedenis van het restaurant wat hier altijd nog in functie was.

Rechts van de kerk werd een uitspanning gerund door een wat ouder stel. Als wij helemaal rechts een nieuw gebouwde Scandinavisch uitziende uitspanning ontdekken, vragen we of die nieuw is. Het runnen van het oude restaurant was door de oude mensen niet meer vol te houden, zeker als ziekte een van beiden uit de running hield. Op een gegeven moment moest het op last van de inspectie gesloten worden. De organisatie die ook de Fähre (pontje) in de vaart houdt, hebben gezamenlijk een nieuw restaurant gebouwd. Alleen verzorgen de vrouwen nu het restaurant en de mannen de Fähre en dat is toch wat veel.

Hier ziet U Uw scribent het steile pad op worstelen, omdat de "Walk Assist" steeds dienst weigert en dan wordt zo'n E-bike toch wat zwaar voor een oude man.

We staan even stil bij dit prachtige doorkijkje over de Weser. Let ook even op die mooie wolkenpartijen, die een John Constable of een van Ruisdeal jaloers zouden maken.

Dit plaatje ontdek ik tijdens het schrijven van deze blog en is kennelijk gemaakt door Ali tijdens de overtocht.

3 starts hebben de mannen in Grouw nodig om, relatief normaal, weg te komen. Het lijkt allemaal goed te verlopen, want er wordt niet veel wind verwacht. 

Laten we even terugdenken aan onze Piet Paulusma, die altijd de weersvoorspellingen deed voor onder andere het Skutjesielen. Dit is het tweede jaar dat hij er niet meer is! 

Nu wil ik niet één op één de oorzaak van het omslaan van het Heerenveens Skûtsje terugvoeren op de weersvoorspelling, maar geheel "onverwachts" komt er opeens harde wind!?

Ja, ja, ik heb hen niet "Live" maar via NLZiet uitgesteld gekeken. Want met ons ongelimiteerde Data kaartje van Vodafone kunnen we streamen tot we erbij neervallen. Verder kun je de wedstrijd ook prachtig volgen via de Track & Trace van Omrop Fryslan. Dat laatste kan ook uitgesteld.

Trouwens Grouw wint.

Holzminden 5

Het lijkt erop dat de zon vandaag gaat doorbreken, tenminste, het is droog als we wakker worden. Nu is het wakker worden niet een onverdeeld genoegen, nee. We worden gewekt door een "halve zool" die meent dat je om kwart voor acht best wel met je kantjesmaaier langs de campers kan gaan werken. Al hij wat verderop raakt,  dommel ik nog even in, maar toch!

Na het ontbijt en de koffie is het inkopen doen bij de Edeka, wat eigenlijk niet meer is dan een bak yoghurt en wat groente, maar ja, het is gelukkig dichtbij. 

Vanmiddag is het dan eindelijk mogelijk om, zonder soppend van de regen, een stukje te gaan fietsen. Het rondje over Luftringen is rond de 12 kilometer, dus ruim voldoende voor deze eerste rit.

Het hotel in Albaxen blijft toch altijd weer verassen, als het plotseling opduikt zo hoog tussen de bossen.

Je merkt dat het de afgelopen weken zeer vochtig is geweest en wel aan de vele paddenstoelen in het langzaam opdrogende bos. Nu kan ik jullie laten raden naar de naam van deze soort, maar dat is een bijna ongelooflijke naam (aan het eind van deze blog.)

Deze platte Tonderzwam heeft zich gehecht aan een boom en met een beetje fantasie zie je hier toch een elfje op zitten. Nee, het is geen Elfenbankje.

Het mooie(ere)  weer trekt ook weer zonderlingen naar de rivier. Deze heren komen we onderweg al tegen, als ze langs de kant hun voorbereidingen treffen. Zitten ze dan nog strak in het pak, echt waar, nu komen ze voorbij in hoela rokjes. "Aloha" roepend naar iedereen die het maar wil horen, alsof ze rechtstreeks uit Haïti komen varen. Geef ze iets teveel aandacht en ze laten hun rokje met alle liefde zakken. 

Rest mij nog de naam van deze paddenstoel te noemen, let wel, ik heb hem niet verzonnen. 

"TepelParasolZwam"

Holzminden 4

De enige momenten, dat onze achterburen naar buiten komen zijn: naar het toilet gaan, boodschappen doen en een sigaretje roken. Dat laatste gebeurt zeer regelmatig. Ik vraag me dan ook af hoe het gaat als het de hele dag regent. (Nee, we nemen er geen foto van.)

Ik heb al eens verteld dat ik zo'n mooie MiFi router had aangeschaft. Dus kiezen we ervoor om een Duits data kaartje te kopen, zodat we ongestoord filmpjes kunnen streamen. Op naar de Vodafone winkel, hier in Holzminden. Ik geef aan Akzu, de medewerker van de Vodafone winkel,  de simkaart die hem in de MiFi stopt. Ik moet een halfuurtje wachten voordat de sim is geregistreerd. 

Maar na een uur is er nog geen verbinding. Inmiddels hebben we inkopen gedaan bij de Lidl, die pal tegenover de Vodafone winkel zit.

In de camper is er nog geen verbinding, dus stop ik de simkaart in mijn telefoon, als sim 2. Daar werkt het binnen 2 minuten. Dus weer terug in de MiFi, maar helaas, dat gaat niet werken. 17.10 uur is Akzu weer in de winkel.... anders houden we de sim gewoon in de telefoon en maken een hotspot aan...

Ali ontdekt aan de overkant een solitaire grasmaaier. Je weet wel, zo'n ding dat het gras maait zonder menselijk ingrijpen. Maar opeens komt er een mannetje achter de bosjes vandaan. Wat blijkt, het is een op afstand bestuurde grasmaaier. Ik heb lang zitten nadenken, daar heb ik ook de tijd voor tijdens de buien: "Wat heeft het voor zin?"

Nee, dan Harri van de camping, die kan gewoon op z'n maaiertje zitten..... Nee, hij wou niet op de foto!

Holzminden 3

Het zullen de komende dagen korte blogs worden, want om nu iedere dag ons verblijf schuilend in de camper te omschrijven, wordt wel een beetje saai. Ik zou natuurlijk kunnen omschrijven welke film of serie we hebben bekeken en daar een recensie over geven, maar dat vind ik dan weer iets te aanmatigend.

Kijk, over het weer wil ik nog wel een recensie geven want dat is immers "Common Knowledge" en iedereen doet dat, dus waarom ik niet?

Nou, het weer is onstuimig. In al haar verschijningsvormen: schijnt de zon (even) dat wordt het bloedheet in de camper, regent het dan komt het ook met bakken naar beneden, waait het dan staat de camper vervaarlijk heen en weer te gaan. Soms komen deze verschillende verschijningsvormen allemaal tegelijk.

Neemt niet weg dat deze Hibiscus, op het pad langs de Weser, prachtig staat te bloeien en genieten we van de prachtige kleur, iedere keer als we, op een droog moment, het toilet met een  bezoek vereren.

Maar we klagen niet, want het is hier prachtig!

Holzminden 2

 Het is werkelijk gek weer. Het ene moment komt de regen met bakken naar beneden, het volgende moment staat de zon op de camper te branden.

Deze kinderen hoopten ook op een beetje beter weer. Ze zijn toch gedwongen hun tentje in de stromende regen af te breken en kleddernat mee te nemen.

Ondanks dit beestenweer komen er nog kano's langs, die ons vervolgens uitbundig groeten. Het lijkt erop dat ze zichzelf nog een beetje moed in willen roepen. Want, waarom ging je ook alweer op deze verwachte zonnige maand augustus, peddelen op de Weser? Je zou er bijna medelijden mee krijgen.

Het schijnt even een tijdje droog te blijven, dus wandelen wij naar het stadscentrum van Holzminden.

Ook hier in Duitsland zijn de schoolvakanties begonnen. Maar wat moet je, als het wisselvallige weer je in de weg zit? Je gaat het stadje in en laat de kinderen zich op de draaimolen vermaken.

Meer dan 2000 mensen werken in Holzminden in de parfumerie bereiding. Het is dan ook niet gek dat in de hele stad, dit soort "Duftpfalen" staan. Van de rechter paal kun je het deksel lichten en de geur opsnuiven. Het zijn luchtjes van diverse bloemen en planten. Er schijnt ook een Holzminder geur te bestaan, die de kenmerken van de stad vertegenwoordigen. Weilanden, bos, water et cetera.

"Wie in Holzminden niet leert wat een lekkere geur is, leert het nergens"

Holzminden 1

Ik had hier al eens eerder gemeld, dat het mijn sport is om de elektriciteitspaal, waar muntjes in moeten, zo zuinig mogelijk te gebruiken. Let wel! Het gaat soms om een kwartje. Ja ik weet het, een kinderhand is gauw gevuld. Ik probeer altijd zo gunstig mogelijk uit te komen met het gebruik en vanmorgen bereikte ik daar het summum in! Precies om 8 uur vanmorgen gaat de stroom uit. Met andere woorden, exact uitgekiend en ik ben superblij..... Jammer, Ali heeft een minuut te laat het theewater in de elektrische waterkoker aangezet, dus het water is nog lauw. Maar gelukkig hebben onze ex-buren nog een paar kilowatjes laten zitten, dus ook de thee van vanmorgen is weer goed op temperatuur. 

Zo genoeg flauwekul....

Even voor negenen rijden we de mooie camperplaats van Salzuflen af. Ik groet nog even de mevrouw die gisteren pal achter ons, op een niet reguliere plek, wou gaan staan. Als ik haar dat vertel, kijkt ze mij glazig aan. Ze draait onder het mompelen van: "Dies ist doch ein schoner Platz" haar raampje weer omhoog, maar vertrekt toch. Een buurman, die het tafereel zit te aanschouwen, roept: "Die sind Verruckt."  Ach, denk ik, misschien een beetje in de war.

Iedere keer verrast ons de grootte van Salzuflen en komen we door de meest gekke "kruip door sluip door" straatjes.

Ali meldt dat hier in de buurt heel veel of bijna alleen maar korenvelden zijn. Ik word daar heel blij van, want ik meen maar steeds dat daar mijn Weitzen van gemaakt wordt, maar dat is natuurlijk tarwe.  Ja, ik zei al: "een kinderhand.... et cetera"

Maar het is hier een mooie wereld. Zeker als het landschap steeds meer gaat glooien en de uitzichten, zover mogelijk, allengs mooier worden.

We melden ons, tussen de buien door, bij onze grote vriend Wilfried Wagner. "Kijk maar even of er nog een plekje vrij is." Hij weet drommels goed welke wel of niet vrij is, maar wil ons geen privileges verschaffen.....

Geloof het of niet, maar we staan weer vooraan in de lange rij met een prachtig uitzicht op de Weser. We zouden nog één plekje naar voren kunnen, maar daar staan in het weekeinde altijd de Duitse mensen met de La Strada kampeerbus.

Wij zijn blij en tevreden, ach en dat weekje regen wat ons te wachten staat... "Wie bent nait van suker."

Bad Salzuflen 3&4

 Een prachtige zonnige dag, terwijl er regen was voorspeld. Ali vertrekt voor een dagje sauna naar VitaSol, hier pal aan de overkant. 

Ik kies ervoor om "thuis" te blijven omdat ik even mijn bekomst heb van "Terminaal" baden. 1x per jaar wondroos vind ik wel voldoende.

Niet alleen hier, maar ook bij de  Belgische Grandprix komt het water weer met bakken uit de hemel. Hierdoor wordt de start, van de zogenaamde Sprintrace, voor de zoveelste keer uitgesteld.

Zo de start gaat nu echt komen. tot zo.

Uitstel, uitstel, het is een beetje de story van vandaag, of eigenlijk gisteren. Ook deze blog lijdt onder dit uitstel, dus vandaag maar een dubbele.

Vandaag, het lijkt een patroon te worden, zijn de weersverwachtingen absoluut niet, tot nu toe,  uitgekomen. Het is zonnig en het is genieten. We staan pal aan de "Entsorgung" en dat is lachen, werkelijk.

Dat is de plek waar camperaars hun plee en vuilwater kwijt kunnen. Ook het tanken van "frisch Wasser" is mogelijk, hoewel dat wel een dingetje is. Alles gaat hier gedigitaliseerd, dus bij het binnenrijden wordt het kenteken gescand. Het inchecken, via een console, gaat ook geautomatiseerd. Je krijgt hier  een Campercarte. Je betaalt €10,00 per nacht en €3,50 per nacht p.p. voor een zogenaamde "Kurbeitrag of Kurtaxe," wat in Nederland toeristenbelasting heet. Ook dien je hier een tegoed op de kaart te zetten om water te tanken. Alsof je een emmer leeg gooit. Twee maal per dag is er een uur iemand in de kiosk voor een kaartje, waarmee je gratis met de bus naar het centrum kunt en bepaalde kortingen kan krijgen.

Maar al dit levert lachwekkende taferelen op. Om bij mezelf te beginnen: ik ga "even" water tanken en dat doen we tegenwoordig, om de dag 20 liter, met een zogenaamde tuingieter. Maar het water komt  met een enorme kracht uit de kraan, zodat mijn broek en sokken kleddernat worden. Nu snap ik waarom veel mannen met een slangetje en een Gardena koppeling aankomen. Weer wat geleerd.

Er ontstaat een rij campers voor de Entsorgung wat resulteert in ergernis als de meneer die op de plek staat om water te lozen, zijn hele camper gaat stofzuigen, terwijl er 4 campers staan te wachten. De plee kan ondertussen geleegd worden, maar ook daar ontstaat een rij..... Duitsers en geduld? Vergeet het maar, niet een echt goede combi.

Zo dadelijk begint in Francorchamps Spa België, de Formule 1 race, tenminste als er niet weer teveel regen valt en het "uitstel" wordt.

Nou, uitstel wordt het!

Op het moment van de start valt het Internet hier uit en zit ik naar een zwart scherm te koekeloeren.... Balen, ook de Grand Prix Radio geeft even de geest.... maar gelukkig kan ik via F1-TV uitgesteld de race bekijken en zie ik max Verstappen, vanaf een 6e startplaats, naar de overwinning rijden.

Bad Salzuflen 2

 Tjonge, dit is wel een dag die in het teken staat van water. 

Om maar met het mooiste te beginnen. De waterpolo dames veroveren, in een zinderende finale in het Japanse Fukuoka met winst tegen Spanje, de wereldtitel.

Terwijl het met bakken naar beneden komende water in Spa Francochamp, de spelbreker werd tijdens de eerste vrije training bij de Formule 1.

De regen wordt ook hier, in Bad Salzuflen, een gespreksonderwerp. De verwachtingen zijn voor zowel vandaag als morgen, ronduit slecht, dus is het plan dat ik vandaag in de camper blijf, de finale waterpolo ga kijken en Ali naar de sauna gaat. Maar vanmorgen zijn de verwachtingen totaal anders. Het blijft vandaag voor een groot deel droog, dus gaat het met de bus naar het stadscentrum van Bad Salzuflen.

Dit beeld is het monument van een zogenaamde Salzsieder van 800 v. Chr. Let ook even op die prachtige vakwerkhuizen in de achtergrond. Een zoutziederij was een werkplaats, voorzien van een kookinrichting, om de zoutoplossing in te dampen. Zout was en is een essentieel product voor het conserveren en vervoeren van vis et cetera.

Wereldberoemd, in Bad Salzuflen, is het Gradierwerke. Hier wordt het zout uit het water gehaald door gebruikmaking van verdamping wat aanzienlijk minder energie kost. Men laat via takkenbossen water naar beneden sijpelen, waardoor het zoutgehalte enorm toeneemt.

Om de 5 a 10 jaar dienen de takken vervangen te worden, omdat er ook kalk aan de takken wordt afgezet.

Werkelijk schitterende gevels kom je hier tegen, hoewel de twee rechtse gevels onder de Façade gevels vallen. De uiterlijke schijn ophouden, is eigenlijk een betere omschrijving. Achter de top van de gevel is niets gebouwd en staat daar alleen maar mooi te wezen.

Als we weer terug willen naar de camperplaats, komen we erachter dat we met een andere lijn terug moeten. Kennelijk had de chauffeur op de heenweg een verkeerd nummer op zijn bus staan. Maar ja, die vertrekt veel later vanuit het stadje.

Maar deze jonge dame verlicht het wachten, door een perfecte espresso te produceren. Nadat ze daarmee klaar is, vindt ze het tijd om haar vriendje te appen.........

Ook hier gaat, ondanks de voorspellingen, de zon ook weer schijnen en het wordt zelfs 31 graden in de camper.

Het is nu even afwachten of er in België überhaupt nog gekwalificeerd gaat worden voor de race van zondag, want het water komt daar nog met bakken uit de hemel.

Bad Salzuflen 1

Wanneer goist dou die bandercorder er es af? Een trouwe lezer van deze Blog, misschien wel de meest trouwe, vraagt mij dit! Ik moet even heel diep nadenken, want ik kom dan wel uit de omroepwereld, maar een bandrecorder heb ik volgens mij niet op de deze Blog staan. Ik kijk even snel op mijn telefoon en dan zie ik het. Het is de printer, waar wij al onze declaraties mee hebben geprint en gekopieerd..... Grappig dat mijn voormalige achtergrond zo is blijven hangen. 

Maar het geeft wel aan dat een nieuwe Blog te lang op zich heeft laten wachten. Maar we zijn weer onderweg!

Echt ideaal weer is het niet, maar zo valt er altijd wel wat te jammeren, want je zult maar in Madrid zitten, 45 graden in de schaduw is ook niet alles.

De afgelopen weken heeft de camper een APK keuring gehad en heeft weer voor  €1000,- op z'n kop gehad. Ook ikzelf heb een soort APK achter de rug, maar met een extra half pilletje kan ik er ook weer een jaartje tegen. Ali is, op een verstuikte teen na, ook weer bij de pinken.

Rond de klok van negenen rollen we van onze parkeerplaats af en hebben we een kleine 250 km voor de wielen. Maar dan begint het.... Emmen is afgesloten en de eerste omweg is de onze, maar daar houdt het niet mee op. Nu staat Duitsland bekend om zijn vele wegwerkzaakheden en de eerste 38 minuten vertraging verschijnt al snel op de TomTom. Maar TomTom biedt even later een uit(om)weg.

Dat betekent dat dit onze weggetjes worden. Het is hier ronduit prachtig en het is dan ook een beetje spijtig dat het blijft drizzelen  (ik geloof dat dit Engels is) en daarmee ons uitzicht iets beperkt.

Hier een poging om het Dortmund-Ems kanaal vast te leggen, maar het gaat allemaal wat te snel.

We staan en daarmee is de eerste stap gezet. Nu nog erachter komen hoe we hier moeten betalen, want dat schijnt nogal een puzzel te zijn. Maar misschien kunnen we bij de parkwachter met onze vragen terecht.

Maar de "Bandrecorder" is eraf.