Holzminden 29

 Je kent ze vast, die dagen waar je een heel andere voorstelling van maakt, maar ozo anders uitpakken. Het begint vannacht al, want de regen komt met bakken tegelijk uit de hemelpoort gestort. Het geeft een behaaglijk en rustgevend gevoel, dat onafgebroken tikken op het camperdak. "Dit wordt een boekjesdag!" Zo'n dag waar je niets kunt, maar nog fijner, niets hoeft. Na de tweede sanitaire stop, heerlijk, die plee zo pal naast me, kijk ik op mijn horloge. Ach, half tien, dit gaat de goede kant uit. Naast mij geeft iemand te kennen ook al wakker te zijn. Nu is dat iemand van het "doen", dus seconden later word ik verblind door het ochtendgloren, want de verduistering wordt hardhandig verwijderd. Kijk, hier botsen twee belevingswerelden. Die van "we blijven nog lekker even liggen" en die van "we gaan iets doen!" Mijn Calvinistische inslag vertelt mij dat de eerste gewoon uit luiheid gevoed wordt, terwijl de tweede het gewoon goed "verkoopt"..... "Ik heb last van mijn rug!" Breng daar maar eens iets tegenin. "Oh ja, we moeten zo ook nog even boodschappen doen". Als een soort uitvoerend zwaard van Damocles stort mijn "boekjesdag" als een Romeins bouwwerk in elkaar. Brutus heeft de orde weer hersteld.

Ontbijt, koffie, boodschappen..... daarna begint het weer zachtjes te regenen..... Ik begin weer een beetje te hopen, totdat..... de zon weer doorbreekt. "Euh, wat gaan we doen?" klinkt als een een soort zweepslag in mijn oren. Dat ik m'n laptop erbij heb gehaald om eindelijk mijn filmpjes te gaan editen, helpt geen ene sikkepit, we gaan fietsen!

Had ik al eens gezegd hoe prachtig mooi het hier in deze omgeving is? Vast wel, maar zeker na zo'n nacht en ochtend met regen komt de natuur nog meer tot z'n recht.

Ik laat even in het midden of dit nu de keizers- of koningskaars is, zo in bloei hebben we hem nog niet gezien. 

Zoals in Nederland, worden de Nijlganzen ook in Duitsland een ware plaag. Maar het blijft een aandoenlijk plaatje als je pa en ma zich over het kroost ziet ontfermen.

Maar de "Piece de resistance" van vanmiddag is toch wel de "Rode Wouw", die op jacht is naar een vismaaltje uit de Weser. Gracieus cirkelt hij, of zij, op de thermiek, boven het water. Steeds hoger opstijgend, om zich op een ogenschijnlijk ongecoördineerde manier naar beneden te laten vallen.

Om vervolgens, met de poten, een visje uit het water te halen en daarmee naar het nest te vliegen. Het is adembenemend om zoveel gratie en van zo dichtbij te mogen aanschouwen.

Holzminden 28

 De buurtjes zijn vertrokken en verheugen zich erop om ons aanstaande donderdag weer te zien. Dan staan ze wel weer op hun "eigen" plek, zo meldt mevrouw. Ze zijn erg voorkomend en heel, heel, vriendelijk, alsof je verre familie bent.

Gistermiddag komt er een vlot aan dobberen en met veel bombarie wordt er hier aangelegd. Deze keer geen jongelui maar een groep ouderen, die met elkaar op avontuur zijn. Wij verbaasden ons al waarom de fietsers hun tentje zo ver deze kant opzetten, maar dat wordt duidelijk als deze groep hun tenten uitpakt.

Kennelijk hebben zij de plek al van tevoren besproken en is er ruimte voor twee grote tenten gelaten.

Trouwens, als het gaat waaien wordt duidelijk dat dit ook Mennonieten zijn, zoals de groep jongelui van vorige week, want hun vlag ontplooit zich en wordt zichtbaar en duidt daarop. De groep is heel erg op zichzelf, totdat ze vanmorgen weer vertrekken. Er wordt gezwaaid, alsof dit het allerlaatste is wat ze gaan doen. Ik verbaas me over al deze onverwachte uitbundigheid. 

Hoofd-fotografie ontdekt een "tent op pootjes". Het vertuut (geval) is zo hoog dat meneer een opstapje nodig heeft om in zijn tent te komen.

Dan de nieuwe ontwikkelingen op het gebied van trekkerstentjes. Tegenwoordig doe je al niet meer mee als je de tent op moet zetten met behulp van tentstokken. Nee, de trend is dat je lichtgewicht buigzame baleinen door de tent steekt. Dan het luchtbed. Het lijkt op een afstandje op een lakenzak, maar je kunt het opblazen en dat doe je dan weer met een heel dunne zak. Daar schep je lucht in en rolt hem vanaf boven op, om zo je luchtbed te vullen. 

Terwijl we hier in Holzminden steunend en puffend de warmte ondergaan, gister 35 graden, vandaag 26 graden, horen we dat het in het Noorden van Nederland tegenvalt. Nat winderig en 20 graden, we hebben met jullie te doen.

Ik verlaat nu weer de camper, waar het 29 graden is.

Holzminden 27

 Het loopt tegen de 40 graden in de camper, dus verhuis ik het blogschrijven maar naar buiten. Want buiten is het maar 30 graden, of daaromtrent.

Gisteravond maak ik, zoals beloofd, een foto van de lichtshow van onze buurtjes. Wat je niet kan zien, zijn de twee iets oranje gekleurde fakkels. Er lijkt een kaars in te zitten, waardoor het licht, zachtjes heen en weer beweegt. Let ook even op de groen/blauwe "gloeiwormpjes" voor de luifel. Als ik Hoofd-Lumiere erbij roep, probeert ze een wormpje van de grond te halen. Maar ook dat wordt door een lamp veroorzaakt.

Vanmorgen komen we de buurtjes tegen bij de Edeka. Ik maak hun mijn complimenten over de lichtshow en ze staan te stralen van trots. Ik denk, "dat wordt vanavond een gratis biertje." Maar de buren zijn "Sehr traurig" (heel verdrietig). Want hun werd deze plek aangewezen, terwijl hun "eigen" plekje al het hele weekeinde vrij is. Ze hebben het gevoel dat ze maar weggestopt zijn en ook nog op een "Privat Grundstuck" (prive plek) en dat geeft hun een vervelend gevoel. Ik ga er niets meer over zeggen, maar de situatie blijft, op z'n zachts gezegd, vreemd!

Het is te warm om ook maar iets te gaan ondernemen, behalve Hefe Weitzen en veel water te drinken, dus genieten we de hele dag van de gebeurtenissen voor onze neus. Zijn het niet de knapen die "illegaal" de afscheiding passeren, om vervolgens zich op de stijger in het Weser water te laten zakken en te drijven naar het zonneveld van het zwembad. Dan zijn het wel de kano's die in grote getale langskomen.

Het moest een keer gebeuren. Vanmiddag komt een heel stel, 4 kano's, aanleggen. Tenminste, dat is de bedoeling. Ze schieten hun doel, de steiger, voorbij en proberen uit alle macht weer terug te komen. Elkaars kano's worden vastgepakt, om toch vooral niet iemand af te laten drijven. Maar ja, daar rekent niet iedereen op, dus verliest een mevrouw haar evenwicht en........ kan zich nog precies op tijd vasthouden. Maar dat geldt niet voor haar hoedje. Zonder zich maar te bedenken stapt ze overboord en redt haar hoedje.

Nu ze toch al in het water ligt, versmelt het praktische met het aangename en gaat ze zwemmen. Dat vindt navolging, dus even later wordt haar voorbeeld gevolgd.

Natuurlijk kom je ook warmteleed tegen. Ik weet het, de mensen doen zich het zichzelf aan, maar toch. Deze jongeman komt aan en ploft werkelijk als een "Meelpude" in het gras. Later zien we dat hij lopend is en een karretje achter zich aansleept. Met deze temperaturen...... ik moet er niet aan denken. Kijk, op de fiets heb je nog enigszins rijwind, maar lopend.... 

Wat kun je dan blij zijn met een campertje, nietwaar?

Holzminden 26

 Oei, het dreigt warm te worden, drukkend warm. Dus gaat het vandaag "Immer mit der Ruhe" (rustig aan). Bijna heb ik het zover dat we vandaag helemaal niks doen, maar dat gaat Hoofd-beweging toch te ver. "Morgen is het nog warmer, blijven we dan thuis!"

Allereerst moet alle nieuwe aankopen in de was, want anders verkleurt het teveel in de zon. Dus hangt de droogmolen even later compleet vol, alleen maar met nieuwe aankopen.

Vanmorgen zijn we nog getuige van een prachtig territorium gevecht tussen twee sperwers. We hadden wel wat langer willen genieten, maar eentje geeft het al snel op.

Zodra de bewolking wat dichter wordt en het van de zon wint, pak ik maar gedwee de fietsspullen. Ik moet eerlijk toegeven als je eenmaal op de fiets zit, is het rijwindje heerlijk en valt het fietsen alle sinds mee.

Het wordt een heerlijke tocht en voor we het weten zijn we al in Heinsen, waar we met het pontje oversteken. Heel modern, kun je hier met PayPal betalen. Maar dat raadt de pontschipper ons toch af. Van de € 1,50 blijft er € 1,01 over, zegt hij, de rest pikt PayPal in. Ik betaal al 10 jaar met PayPal, maar dit is misdadig, bedenk ik mij.

Ik heb nog een Drone filmpje gemaakt, maar die komt binnenkort wel op de blog.

Je merkt dat het weer tegen het weekeinde aanloopt, want de kano's zijn niet meer te tellen. Ook de kraai op de hooibaal ziet het allemaal aan zich voorbij trekken.

Oh, ik moet binnenkort proberen een foto te maken van onze buurtjes, maar dan in de avond. Het is werkelijk een uitstalling van allerlei tierlantijnen, die maar te koop zijn. Chinese poppetjes, je weet wel, die heen en weer gaan als ze zijn opgeladen door de zon. Diverse bloemetjes op de tafel, maar de kroon spant wel de verlichting. Ik ga mijn best doen, maar gisteren zaten ze tot laat in de nacht buiten, dus was het lastig. Oh, ja, ze hebben ook een voer- en waterbakje voor de vogels neergezet (zie foto). Dat water is natuurlijk van levensbelang, voor de vogels, zo pal tegen de Weser aan, die vol zit met zoet water.

Holzminden 25

 

Gisteren worden we opgeschrikt door een enorme zwerm merels/lijsters, die landen op het veld van het zwembad. Direct komen bij mij beelden naar boven van de film "Birds" van Alfred Hitchcock. Trouwens niet een erg favoriete film van mij.

Vandaag dus Sacrementsdag, daarom zijn alle winkels dicht, toch..... Waarom wil Hoofd-winkelen dan toch "even" het stadje in? "Want we moeten wel even bewegen" is de reden, die ze opgeeft. Weet zij iets wat ik niet weet? Eenmaal in het stadje, zijn alle winkels gewoon open en schieten we het ene kledingwinkeltje na het andere kledingwinkeltje binnen. Het lijkt alsof ze op zoek is, maar vrouwen zijn daar goed in. Eén blik op een barstensvol kledingrek en klaar is Jetje. Hoogstens wordt er nog even gecheckt of het wel "Baumwolle" is, want anders hoeft ze niet. Viscose mag ook nog, maar dan moet het wel 80% zijn. Een pastel groene broek krijgt de voorkeur, maar daar moet natuurlijk ook nog een blouse bij. Later bij een winkel met 2 voor 3, is 2 betalen 3 ophalen, worden nog eens 3 shirts gescoord voor de helft van het eerste gekochte bloesje.

Maar, zo ziet ze er wel weer uit als de mooiste bloeiende roos van de regio. Dit exemplaar komen we overigens onderweg tegen, hangend over een groezelige schutting.

Op dit stel hebben we al eens staan wachten totdat de foto klaar was, want ja je wil niet hun opname verpesten, nietwaar. Totdat we erachter kwamen dat het beelden zijn. Toch leuk gedaan en wat ons opvalt is dat er hier geen baldadige jeugd is die de beelden verpest met graffiti of iets dergelijks.

Aha, we zijn erachter waarom dat hele gedoe, dat we hier weg moesten, is ontstaan. Op de foto een Adria Twin, die ieder weekeinde op de voorste plaats van het rijtje aan de Weser staat. Ik weet dit en heb dit onthouden omdat ieder weekeinde, op de WiFi, de "Twinny Router" in de lucht komt. Dit weet ik weer omdat deze het signaal van de camping, voor mij, blokkeert. Nu staan ze pal voor ons, op het stuk privé grond, omdat ze te laat waren met het bespreken van hun vaste plek, zo vertelden ze mij zojuist.

  

Holzminden 24

 Ik kan mij nauwelijks voorstellen dat nu de maan zo dicht bij de aarde staat, het zoveel invloed op mij heeft dat ik er ziek van word. Maar toch is dat laatste het geval. Na de voetbalwedstrijd, Nederland-Wales, voel ik mij ineens hondsberoerd.  Zo slecht was het spel van Nederland nou ook weer niet.

Maar mooi is de zogenaamde superaardbeienmaan vannacht wel, ondanks dat ik me steeds beroerder ga voelen.

Een lang verhaal kort, als de maag leeg is, is het leed voor het grootste deel ook weer geleden. Alleen voel ik mij vandaag een beetje "gammel".

Morgen is het in Duitsland Sacramentsdag, ook wel Corpus Christi genoemd en dat wordt hier gevierd met een vrije dag. Dus halen we nog even iets extra's in huis, just to be save.

Oh ja, vergeet ik bijna weer te vertellen. Gisteren spreek ik Christoph aan: "Willen jullie ons daar weg hebben?" Hij schrikt kennelijk van deze "directheid", die Duitsers niet zo gewend zijn. "Ja, euh, nou eigenlijk niet, tenminste, meer......" Het verhaal komt erop neer, dat er mensen waren die deze plek hadden gereserveerd..

 Grappig, want diegene die over die reserveringen gaat is Wilfried en juist die vertelde mij dat we de hele maand konden blijven staan. Maar juist, toen Wilfried mij vertelde dat we weg moesten, melden die mensen zich bij Christoph af. "En nu?", vraag ik nog voor alle zekerheid. "Jullie kunnen blijven staan" is het antwoord. "Dus de hele maand?"...... "Stimmt!, die ganse Monat. "  

Dus dit uitzicht hebben we nog een tijdje.

Na de lunch, ja ook wij lunchen, word ik door Hoofd-beweging op de fiets gesleurd, want wat er ook gebeurt, gefietst gaat er worden.

Het gekke is, hoe vaak we hier ook langs komen, het verveelt nooit. Zeg nou zelf, het is hier ook prachtig.

Ik beschouw mezelf ook als een "vrucht" van deze aarde, dus God zal ook mij wel zegenen. 

Nu ben ik al gezegend met een Goddelijke vrouw, dus mij hoor je niet klagen.

Holzminden 23

 

Gisteravond, laat nog, komt een stoere papa met zijn dochtertje nog aan peddelen. Papa is zo stoer, dat hij tot laat met ontbloot bovenlijf blijft rondlopen. Hoofd-nudisme kan een en ander wel appreciëren. Papa is een hele tijd bezig om zijn kano vlak te zetten, dus kennelijk gaan ze erin slapen.

Het is een heldere avond en ik doe nog een armzalige poging de volle maan en haar reflectie in de Weser te vangen.

Een heldere avond betekent vaak een frisse nacht en dat komt ook vannacht weer uit. Als ik vanmorgen vroeg een sanitaire stop maak, weet ik niet hoe snel weer achter de "gebreide broek" te komen.

Onwillekeurig maak ik me zorgen om de stoere papa en dochterlief, met deze kou. De digitale thermometer komt, om zeven uur, niet verder dan 6 graden.

Bij navraag, Hoofd-vraagbaak meldt zich vrijwillig, blijkt het in de kano prima toeven te zijn, ook als het koud is. Het is een lieflijk tafereel, dochterlief en papa aan het ontbijt, ook al heeft papa het maar druk met zijn telefoon.

Vandaag gaat het naar Bevern, daar schijnt volgens Hoofd-cultuur een mooi slot te staan.

Het is een leuk slot, zo van de buitenkant, terwijl de binnenplaats in beslag wordt genomen door een enorm podium en veel stoelen.

Ik kan nog net een leuk plaatje maken van de hoektoren, tenminste, als de twee keuvelende dames even willen doorlopen. Het Slot Bevern is gebouwd in de zogenaamde Weserrenessance stijl. Mijn studieboeken van vroeger hebben hier kennelijk een informatie gat gekend, want ik had nog nooit van deze stijl gehoord.

Binnen is een fototentoonstelling over het aanwezige wild in Niedersaksen.

 Dat er vleermuizen voorkomen kan ik wel inkomen, maar ik zie ook foto's van tijgers en daar ben ik niet van overtuigd.

Als we wat dieper in de krochten van het slot doordringen, sta ik ineens oog in oog met de fiets van mijn moeder. Werkelijk, ik herken zelfs het fietsplaatje, dat op 1 augustus 1924 verplicht werd.

Om die nare smaak weg te spoelen wil Hoofd-ijs nog aan de overkant een heerlijk spaghetti ijs eten. Kijk dan is de terugweg naar Holzminden een eitje.

Holzminden 22

 Onze droomplek komt in gevaar!

Vanmorgen vraagt Wilfried, de vorige baas van de camping, hoe lang we nog blijven. Hij geeft te kennen dat er andere reserveringen zijn! Dat laatste is natuurlijk flauwekul, want aan het begin meldde hij dat we de hele maand mochten staan. Op mijn vraag wanneer we dan weg moeten, moet hij het antwoord schuldig blijven, "want dat moet hij met de 'chef' overleggen."

Nu krijgen wij steeds meer jaloerse blikken te verduren van Duitsers, die hier ook al jaren komen en zich afvragen waarom die "komische Holländer dort stehen." Misschien hebben ze hun ongenoegen daarover ook wel geventileerd. Ik denk dat Wilfried zijn hand een beetje heeft overspeeld en niet verwachtte dat wij zo lang zouden blijven. We gaan het allemaal afwachten. 

 

Ik zat nog even te kijken naar de foto's van gisteren. Hier een beeld van het verschil tussen meiden en jongens. De meiden zorgen voor alle benodigdheden voor het ontbijt/lunch (rechts).  De heren schuiven ook aan, maar dan bij een andere tafel, met alleen hun bordjes en bekers (links). Het valt ons sowieso op dat er weinig interactie is tussen de beide groepen.

Het is vandaag trouwens onstuimig weer. Vanmorgen werden we al wakker van een enorme stortbui en gedurende de dag wisselen de zon en dreigende luchten elkaar af. Tijdens harde windstoten vallen er zo nu en dan heftige regenbuien.

Wij vermaken ons kostelijk, want het internet werkt weer, voor zolang het duurt. Tegenwoordig heeft bijna iedereen zijn of haar eigen versterker, waardoor het originele signaal vaak wordt weggedrukt. Nu het iets rustiger is op de camping kunnen we weer Netflix en NPO-plus gebruiken.

Het zwembad, achter ons, lijkt uitgestorven, maar deze stoere boys vermaken zich kostelijk. Dit zijn diezelfde knapen die zich regelmatig laten meedrijven met de stroom in de Weser.

Vissen, die zich met de stroom laten meeslepen, zijn zeker een prooi voor deze, zeer geduldige, reiger. Enerverend, zo'n reiger, die ogenschijnlijk in de ruimte staart, toch zo nu en dan een vis verschalkt.

Eigenlijk lijk ik wel een beetje op een reiger, want ook ik wacht geduldig tot mijn eten voorbij komt.

Holzminden 21

 3 weken zijn we al hier en het verveelt nog geen moment. Al was het maar dat we, bijna, iedere dag fietsen of wandelen en vooral genieten we van het uitzicht natuurlijk. Hoofd-Ornithologie heeft een ontdekking gedaan. 

Het vogel paartje is ontegenzeggelijk een grijskopplevier, dus daarmee is de zoektocht ten einde.

Gisteravond, de zon staat al laag, arriveert een dubbele-kano, ze zijn aan elkaar gekoppeld en zeer vol geladen. Dit duidt vaak dat erna een groep aankomt. Nog niet veel later komt de groep daadwerkelijk aan. 5 jongens en 5, veelal jonge meiden, komen ook aan. 

  Er wordt uitgeladen en wel op de plek, pal voor onze neus. Dit kan nog wel eens een korte nacht worden met feestende jongeren.

 

Er wordt een soort nachtleger geïnstalleerd, wat er op duidt dat het jongvolk in de open lucht gaat slapen. Natuurlijk zijn de meiden er het eerst bij om hun plek veilig te stellen.

Het avondeten word op de banken genuttigd en ik moet zeggen, het gaat er allemaal gedisciplineerd aan toe. Leuk om te zien, dat de vrouwelijke leiding bij de jongens zitten en de mannelijke begeleiding bij de meiden.

In de avond wordt, nog bij het kampvuur, de dag doorgenomen. Ook het nachtleger wordt aangepast en gaat het zeil over het hek tussen het zwembad en de camping. En dan gaat de club, letterlijk en figuurlijk, onder zeil. 

Vandaag wordt het spul opgehaald, want één dag van 10 uur op het water peddelen is meer dan genoeg, aldus de leiding. Het is een groep van teenagers die min of meer zijn verbonden met de Mennonieten kerk, wat in Duitsland de "freie Kirche" wordt genoemd.

 

Mennonieten zijn genoemd naar Menno Simons. Die werd geboren in Friesland maar vooral actief was in Noord-Duitsland. Hij was de drijvende kracht achter de beweging van de "wederdopers", later de Doopsgezinde kerk genoemd.

Van mijn moeders kant komt de familie uit Noord Duitsland, Oldenburg om precies te zijn en ze waren Doopsgezind. Dus eigenlijk stam ik af van Mennonieten.

Oh ja, Max Verstappen wint in Bakoe, 2e wordt Perez en er is een dramatische uitval van de 2 Ferrari's. Zoals vaker laat Max het op het asfalt zien.

Holzminden 20

 Gisteravond, als we terugkomen van de Pizzeria, krijg ik enorm veel spijt dat we niet op de camping zijn gebleven. Want daar was een 5 gangen menu in de aanbieding, tijdens het wekelijkse "Grillen". 

"Alle Spass zum Seite", natuurlijk hoef ik de worst niet, vandaar dat ik het een 5 gangen menu noem.

Bij terugkomst zijn er weer een aantal tenten bijgekomen. Die tentjes worden steeds moderner, maar ook het zitcomfort verandert. Deze jongeman heeft zelfs een tafeltje erbij, "Nur um das Bier absetzen zu konnen". (Alleen om het bier erop te zetten, vertelt hij.)

Als we vanmorgen naar de winkel lopen, slaat mij de schrik om het hart. Zou dan zelfs tot hier het boerenprotest reiken.

 Gelukkig blijft het maar tot 1 beperkt, want je moet er toch niet aan denken.

Ik heb een paar dagen geleden al bericht over de "Fahre" in Heinsen, die op dat moment niet in dienst was. Vandaag doen we nog een poging, want Hoofd-veerdienst laat zich dit niet door de spreekwoordelijke neus boren. We moeten, ja ook ik, er 20 kilometer voor omfietsen, maar dan heb je ook wat.

Vaak is het zo dat de weg ernaar toe mooier is dan het doel en deze keer is dat geen uitzondering.

Oke, het is een klein klotebootje, maar veel makke schapen kunnen in een hok. Daar komt bij, dat wij de enige klanten zijn, die naar de overkant willen. Weten de anderen soms iets wat wij niet weten?

Het stel rechts blijft van hun biertje genieten terwijl wij het ruime sop kiezen. Ach, eerlijk, het is een overgangetje van niks, maar toch leuk om mee te maken.

Als rechtgeaarde vegetariër mis je toch wel heel veel in het leven. Want vandaag is het "Spanferkel" dag. Een gillend speenvarken gaat aan het spit en er is een grote toeloop. Zelfs meer dan tijdens het grillen. Hoofd-fotografie wil de privacy van de varkenseters niet schenden, dus legt ze die niet vast op de gevoelige plaat.