Sassenberg 6

Het belooft een mooie dag te worden, tenminste wat het weer betreft. Zonnig, iets meer wind, maar dat zorgt voor een beetje afkoeling.

Dat alles wordt gisteravond al voorspeld, middels de mooie zonsondergang waar mooie rode luchten te bewonderen zijn.

Vanmiddag gaat de possy richting Warendorf. Dit was ons al aangeraden door de camping beheerder toen we aankwamen. Tenminste 3/4 van de possy gaat, Mink heeft last van zijn knie en dat wordt er niet beter op als hij gaat fietsen. Mij wordt beloofd dat het niet verder is dan 10 km, dus dat valt te doen.

Het is een prachtige tocht dwars door bos en langs landerijen. Hier rechts een veld met doorgeschoten asperges. Even verderop staat het koolzaad trots te wezen. Tenminste dat wordt mij verteld door Hoofd-botanicus.

Het Rathaus is een werkelijke "Eyecatcher", dat midden op het Marktplein staat.

De dames willen, na deze inspanning, een beloning in de vorm van ijs. De meneer op de achtergrond neemt het er ook even van, zo te zien. De Italiaanse jongeman bestiert het enorme terras helemaal in zijn eentje en weet nog exact wie wat heeft besteld. Als hij, na een halfuur en vele klanten verder, terug komt voor de rekening, rekent hij zonder mankeren uit zijn hoofd wat wij dienen te betalen, " Chapeau ".

De Sint-Laurentius Kirche moet natuurlijk even worden bezocht. Mijn plaats is zoals gewoonlijk, links achteraan naast het middenpad. Terwijl de dames door de kerk wandelen om alles te bekijken, zit ik van de rust te genieten. Ineens denk ik terug aan gisteravond, waar tijdens de "Beste Zangers" Rolf Sanchez een uitvoering geeft van "Hotel Californië" van de Eagels. Jarenlang heeft dat lied voor mij een zwart randje, omdat tijdens de crematie van mijn broer dat nummer werd gedraaid. Natuurlijk is het niet prettig, als je ook nog eens bij een radio-omroep werkt en dit lied regelmatig langskomt.
Gisteravond haalt Rolf Sanchez die zwarte rand weg. Zijn uitvoering is zo ritmisch, vrolijk en uptempo dat het randje voor mij is verdwenen. Is het toeval dat je juist in een imposante kerk in Warendorf zulke gedachten krijgt?

Bij terugkomst op de camping is het natuurlijk hoogste tijd voor een wijntje. Alleen verliezen we de tijd uit het oog en dan hebben de dames geen zin meer in koken.
Er wordt dus een tafel in het restaurant besproken en zitten we even over half zeven aan de salade.

"IJs en weder dienende", want er dreigt zware regen, zitten we morgen in Winterswijk.

Sassenberg 5

In het kader van alle begin is moeilijk, begin ik maar even met een Duitse overbuurman. Gisteren is hij aangekomen, maar vandaag blijft hij bezig met installeren. Mevrouw ligt ontspannen in de zon, terwijl meneer rond de camper aan het rennen is.

Geduld kan meneer niet ontzegd worden, want hij is uren bezig zijn satellietschotel uit te richten. Ik zit het met lede ogen aan te kijken, totdat Hoofd-hulpverlening mij aanspoort om meneer uit de brand te helpen. Maar hij staat zo strak tegen de bosrand geparkeerd, dat het zuiden volledig is geblokkeerd, dus ontvangst is uitgesloten. Dit moet welhaast de eerste keer zijn, dat ze met de camper onderweg zijn. Dat laatste klopt en de schotel is niet het enige probleem, ook de watervoorziening werkt niet. Ik geef meneer een aantal tips, maar ik begrijp ook dat het allemaal wat veel is.

Ook doorgewinterde camperaars kunnen met hun spreekwoordelijke handen in het haar zitten. Want waar laat je al je spulletjes als je een andere camper hebt gekocht?

Thuis pak je alle benodigde uitrusting in, voor zover je het kwijt kunt en op de eerste de beste camping begin je langzamerhand aan een herindeling. Wat blijkt, je houdt een zee aan ruimte over en de camper lijkt steeds meer aan volume te winnen. Dit blijkt, voor sommige mensen, een bijna therapeutische uitwerking op de geest te hebben, want ook die krijgt extra ruimte.

Zoals gezegd, alle begin is moeilijk.

Sassenberg 4

Probotica zou kunnen helpen, maar kom daar maar eens om, rond de klok van 5 uur in de nacht. Ja mensen, inderdaad het is weer zo'n nacht waarbij Uw scribent regelmatig een sprintje, naar het toilet, moet trekken. Mag ik mezelf nog gelukkig prijzen, dat we niet een camper van 12 meter hebben. Zo rond 7 uur wordt het wat rustiger en staat het weer het toe dat ik de cassette kan legen. Voor de rest zou je  het weer deze dag als wisselvallig kunnen omschrijven. Regen en bewolking, afgewisseld met zonneschijn.

Gisteravond zijn we getuige van een iedere dag terugkerend fenomeen.

De "vaste" bewoners van de camping dienen hun afval separaat aan te leveren van 17.30 u tot 18.00 uur. Wat je dan krijgt is dat er treintjes met karretjes ontstaan met daarop hun afval van die dag. Een filmpje zou de situatie nog meer verduidelijken, maar met enige fantasie kun je je er een voorstelling van maken.

Onze buurtjes komen terug van een fietstochtje. Hun hondje "" Luna" (Maan) heeft een prominente plek en zit trots vooruit kijkend in het mandje. Het blijft een koddig gezicht. Buurvrouw lijkt bijna net zo trots. Ze poseert gewillig voor deze foto.

Meldde ik gisteren nog, dat er rumoer ontstond door het klussen in de speeltuin, vandaag kunnen we het resultaat bewonderen. Een waterpomp, waarbij de loop van het water veranderd kan worden door de kleppen te veranderen. Wel gek dat het water zo in het zand zal moeten verdwijnen. Dat kan nog een lekkere blubber zooi opleveren.

Ik moet NU stoppen want de Possy wil "Gaan Wijnen,wijnen, wijnen". Die "Meilandjes" hebben toch maar een verderfelijke invloed op nette mensen.

Sassenberg 3

Het weer doet triest aan als we de gordijntjes open doen. Maar gedurende de dag wordt het allengs beter.

Plotseling wordt de rust verstoort door grote machinerie, die in de speeltuin een extra speeltje gaan aanbrengen. Is het niet de grasmaaier of bladblazer, dan is het wel een trekker.

  Vanmiddag pakken we de fiets om het stadje Sassenberg onveilig te maken. Onderweg komen we dit stilleven tegen. Echt een stilleven, want het zijn poppen die de verschillende shirts showen van de jaarlijkse Triatlon hier in Sassenberg. Er moeten wat inkopen gedaan worden en de uitrusting van de nieuwe camper van Jikke en Mink verdient een aanvulling. Zo mist er een "Käsehobel" en dat is toch zeer onhandig tijdens het ontbijt.

Voor we het stadje inrijden zie ik deze kerktoren, maar de naam blijft voor mij een raadsel. Genoeg kerken zijn er te vinden, maar deze toren vind ik niet terug.

Na de Lidl gaat het het centrum in voor de non-food inkopen. Denk daarbij aan een paar nieuwe schoenen en de eerder genoemde Käsehobel.

Na al deze inspanningen dient er even een moment van ontspanning te komen. Dankzij Hotske, die vindt dat je iedere dag iets lekkers moet eten, belanden we bij een Italiaans ijs-café.

Het blijft een zwaar beroep, Camperaar.

Sassenberg 2

Er is regen, "aus Holland", in aantocht, terwijl ik toch vriendelijk aan Jikke en Mink heb verzocht het regengebied bij de grens achter te laten. Maar dat mag niet baten.

Ach, we vermaken ons sowieso wel, het is een prachtige buurt en het weekend-weer belooft prachtig te worden. Wij zijn intussen verkast naar een ruimere plek, omdat beide Nederlandse buren onverwachts naar huis zijn vertrokken.

Sassenberg wordt ook wel "Het geheim over de grens" genoemd. Bijna alle populaire fietsroutes doen Sassenberg aan. Of het nu "Radweg langs de Ems" is, of de indrukwekkende "Kastelentocht", in Sassenberg kun je alle kanten op!

In afwachting van de bui, zit ik nog een beetje te grasduinen door de foto's van de afgelopen dagen. Hierbij stuit ik op een plaatje van één van de 7 kerncentrales in Duitsland. Deze kerncentrale staat in Grohnde, in de buurt van Hamelen.
Het is een zogenaamde drukwaterreactor. Vandaar dat het aan de Weser ligt, omdat ze via het water de koeling verzorgen. Jarenlang wekte deze centrale de meeste elektriciteit op van alle kerncentrales ter wereld. Bijna 50% van alle energie wordt in Duitsland nog opgewekt met fossiele brandstoffen, zoals Steenkool en Bruinkool. Samen zijn ze de bron van 70% van de totale CO2 uitstoot en daarmee is Duitsland de grootste CO2 uitstoter van Europa. Als oplossing voor dit probleem gebruiken ze de overschakeling naar gas, waarvoor subsidie wordt verstrekt.

In de loop van de middag bereiden wij de komst van Jikke en Mink voor, de stoelen staan er om de plek te "zekeren".

Klokslag vier rijden ze de camping op en na een gezellig biertje in hun nieuwe camper, besluiten we om lekker te gaan eten in het restaurant....

Vandaar dat deze blog iets verlaat is...

Hamelen 2 / Sassenberg

Het is frisjes zo op de fiets als we langs de Weser peddelen. Rechts de Weser, links open veld en daar nu komt juist de frisse wind vandaan.

Op een doodlopend stukje weg vinden we een hoopje mens, waar nog nauwelijks leven in schijnt te zitten. Het geeft je toch een beetje de kriebels. Het dorp waar we naartoe fietsen stelt helemaal niks voor. "Dood katoen" is de juiste benaming voor de beleving die we daar ontdekken, geen dus.

Als we op de terugweg nog even langs de camperplek rijden, ontdekken we dit enorme gevaarte, die maar liefst 3 plekken nodig is. Tja, hij zal niet de enige zijn die de aangegeven plaatsen negeert.

Wij gaan richting de "Altstadt", het centrum van Hamelen, waar de ratten al op de brug zitten. Want Hamelen is wereldberoemd geworden door de sage van de rattenvanger van Hamelen. In dit sprookje worden de kinderen van de stad ontvoerd door een fluitspelende rattenvanger. Zijn eerste bezoek aan de stad zou op 26 juni 1284 zijn geweest.

De binnenstad van Hamelen is prachtig met eeuwenoude gevels. Jammer is het, dat er hevig gewerkt wordt en de vrachtwagens af en aan rijden, soms door de meest nauwe straatjes. Ondanks dat wil en zal Hoofd-versnaperingen "Cafe mit Kuchen". Een enorm stuk pruimentaart en een gigantische beker met koffie. Die laatste hebben ze kennelijk gezet met het water uit de Weser, want die is niet te drinken.

Tegen de avond komt er een caravan, met daarvoor een busje, de camper "Stellplatz" op rijden en dat is vaak geen goed teken. Binnen de kortste keren komt de één na de andere "Traveler" het terrein bezetten. Het zijn Ieren. Als ik even later sta te kijken, naar het heen en weer rijden van de caravans, komt een Ier op mij af en vraagt om een Euro. Als ik hem vraag of hij wel weet, dat hij hier niet mag staan, krijg ik de Ierse wind van voren. De agressie spat eraf. Ik doe ’s nachts geen oog dicht. De volgende ochtend vertelt een buurman ,dat deze mannen "klusjes" opknappen, voor bijvoorbeeld € 50,-. Maar bij het afrekenen komt de aap uit de mouw, de prijs was "per meter" en wordt tientallen malen hoger, wee je gebeente als je niet betaalt.

Wij vertrekken en met ons alle andere campers!

Wij strijken neer op een gigantische camping in Nordrhein-Westfalen in het plaatsje Sassenberg. We zien kans om een knus hoekje te bezetten. Er schijnen hier prachtige fietsmogelijkheden te zijn en...... we verwachten bezoek vanuit Frjentsjer.

Hamelen 1

We verlaten Holzminden, nadat we bij Wilfried hebben afgerekend. In de camper rekent Hoofd-financiën het allemaal nog eens na en komt tot de slotsom dat hij de stroom niet heeft berekend, die apart afgerekend moet worden. Dus ga ik nog een keer terug. Maar hoe hij het berekend heeft snappen we nog niet, maar het klopt allemaal volgens Wilfried Wagner: "Holander bekommen immer Rabat" (Nederlanders krijgen altijd korting) grapt hij nog maar eens. Na nog wat inkopen bij de Edeka kunnen we op weg. We zijn Holzminden nog niet uit, of we stuiten op een enorm bord met "Umleitung" en een groot rood kruis voor de richting Hamelen.

Hoe TomTom het doet, doet ie het, maar kennelijk heeft het apparaat al, van tevoren, een alternatieve route uitgestippeld. Wat een verademing met ons vorig navigatiedoosje.

Nog even moeten we aan "herr Wagner" denken als we verzeild raken in deze "Nibelungen".

Het is en blijft een mooie wereld hier in Nedersaksen, ondanks dat we een deel van de "Marchenroute" (sprookjesroute) mislopen vanwege de omleiding.

Vlak voor Hamelen komen we nog een stukje Munchhausenland tegen. U weet wel, die Baron van de absurde verhalen, waarbij hij zichzelf aan de haren uit een moeras trekt, zich laat afschieten op een kanonskogel en naar de maan klimt om zijn wapen terug te halen.

Even zo absurd zijn de prijzen van de door Hoofd-route uitgezochte camping. € 33,50 per nacht, tenzij we ergens ver achteraan gaan staan, dan hoeven we maar € 20,- te betalen. Voor de rest ziet de camping er modderig en onverzorgd uit. Wel is er een nieuw sanitair gebouw, zegt een poster op de deur, maar waar wij moeten staan is dat op de fiets nog een eind.

We zoeken de camperplaats op, daar waar we jaren geleden al eens hebben gestaan.

En nee, die heeft niet het mooie uitzicht op de Weser, maar dit is ook camperen.

We halen de fietsen van de camper en gaan een eindje fietsen..

Holzminden 12

Tegen alle verwachtingen in, is het mooi weer en dat wordt ‘s morgens al aangekondigd met prachtige mistflarden over het water. Het leuke aan een zonnetje is, dat er dan meteen meer reuring op en rond het water ontstaat. Onze buurtjes vertrekken al vroeg, want die willen nog voor een paar weken naar Spanje. We wisselen nog wat wetenswaardigheden uit en dan is het "Gute Fahrt".

De lege plek wordt al snel weer ingenomen. Alleen vinden deze mensen, dat ze zo dicht mogelijk aan het water willen staan. Dus gaan ze 2 meter vanaf de weg staan en beroven de voor- en achterburen van hun uitzicht. Ja, dat is best wel asociaal en ik kan me dan ook niet inhouden. Ze verhuizen...... dichter aan de weg en nog een plek verderop. Later maak ik mijn directheid weer een beetje goed door meneer met zijn "W-lan" (Wifi) te helpen. De spreuk op de achterkant vind ik overigens wel treffend. "Camping ist der Zustand in dem man seine eigene Verwahrlosung als Erholung  Empfindt!!" (Kamperen is je eigen verwaarlozen als herstel ervaren).

Onze Nijlganzen familie komt ook weer even een kijkje nemen of er nog iets te eten is. Meneer Nijlgans houdt het overzicht over zijn 7 jongen.

Ook op de Weser ontwikkelt zich een klein feestje. Tientallen kano's passeren, in een soort file, ons terras. Deze knapen hebben keiharde muziek aan, dat een hoog "Boenke boenke"  gehalte heeft, maar gezellig is het wel.

Op deze camper-camping hebben ze werk gemaakt van de deuren, die toegang tot de diverse ruimtes geven. Het geeft ieder bezoek aan het toilet weer een vreugdevol gevoel. Zo nu eerst naar de F1 in Monza kijken….

Een schitterende race met een mooie winnaar Charles Leclerc en Max eindigt als achtste na gestart te zijn op plaats 20.

Holzminden 11

Had ik het eerder al over onze buurtjes, maar het kan allemaal veel gekker. Een paar dagen geleden zegt Hoofd-belevenissen nog: "Ik zie hier maar weinig mensen vissen." Dat klopt inderdaad, terwijl de Weser letterlijk voor de camperdeur ligt. Tot gisteren, als het volgende zich recht voor onze deur afspeelt.

Een fors uit de kluiten gewassen meneer komt zowaar, met een hengel, langs strompelen. Ik zeg strompelen, want op de diepte waar deze visserman door de rivier waadt, ligt het tjokvol met grote en kleine stenen. Dus echt lekker zal het hier niet lopen. Maar er is nog iets vreemds aan deze manier van vissen.

Die hengel lijkt meer op een attribuut om hem een alibi te verschaffen voor een heel andere tak van sport. Want wat hij doet blijft tot op de dag van vandaag onduidelijk. Hij  haalt steeds takken van de bodem die hij vervolgens bewaart. Even ben ik van plan hem te vragen wat hij doet, als een nogal bemoeizuchtige heer mij voor is. De "visser" wordt aan een ondervraging onderworpen. Hierbij poneert de vragensteller zijn eigen wetenswaardigheden, zodat de visser bijna alleen maar kan luisteren. Misschien dat ik meneer nog te spreken krijg, als ik hem tenminste herken met kleren aan.

Dan nog even dit. Als wij onderweg zijn kijkt onze oudste zoon regelmatig naar onze post. Een groot gedeelte gaat digitaal, maar er blijft natuurlijk analoge post binnenkomen. Ook hebben wij zelf "kijk" op de post die binnenkomt, middels een camera.
Gister ontdek ik een "vreemd" poststuk in de brievenbus. Hoe langer ik naar de foto kijk, des te meer denk ik, dat het niet oké is. Ik deel mijn zorgen met onze zoon. Die bekijkt ook de foto en komt, op Whatts App, met het volgende idee.

  Hij wordt toch wel nieuwsgierig en gesteund door de eveneens nieuwsgierig geraakte kleindochter nemen ze een kijkje, elk gewapend met "een knijper op de neus."

De hilariteit is er niet minder om als blijkt, dat het om een tijdschrift gaat, dat wat vreemd terecht is gekomen.

Holzminden 10

De warmte van de zon laat de camper kreunen en daarmee worden we wakker. Nu is het in de zon wel behaaglijk, maar in de schaduw komt het kwik niet hoger dan 11 graden. Toch vindt Hoofd-ontbijt het noodzakelijk om "heerlijk" buiten te eten. En eerlijk, het is te doen! Tijdens de koffie geniet ik nog even van de 1e vrije F1 training op Monza en na de lunch stappen we op de fiets om richting Corvey te rijden.

Onderweg komen we langs Lüchtringen. In 854 wordt Lüchtringen voor het eerst genoemd in de annalen van het klooster Corvey . Vanuit Hoxter gezien is dit het enige stadje dat aan de rechteroever van de Weser ligt.

Wat we ook ontdekken is een kortere weg naar Holzminden, maar dat bewaren we voor de terugweg.

 
Corvey ligt bij Höxter. Eertijds was het een benedictijnenabdij, die als één van de belangrijkste Karolingische kloosters gold, met een belangrijke bibliotheek.
Hoewel in de Middeleeuwen Nederland nog niet echt bestond, heeft de Abdij van Corvey toch een rol gespeeld in een deel van Nederland. Het klooster Corvey bezat nagenoeg geheel Westerwolde en de jurisdictie van Winschoten (ook wel voogdij genoemd). Dit laatste gebied omvatte het Osnabrückse deel van Reiderland. Beide delen maakten samen met een direct over de grens liggend gebied één geheel.

Het restaurant is wegens een renovatie gesloten, dus zullen we onze versnapering elders moeten halen.
Hier komt de verkorte route naar Holzminden ons goed van pas, want die leidt ons dwars door Holzminden.

Vanaf deze kant van de Weser kunnen we een mooi plaatje van onze camper maken. Ik neem de foto iets ruimer, zodat ook de hond van de buren te zien is. Het beest staat zo al uren te wachten tot een "Maulwurf" (mol) in zijn buurt komt.

Met, een overheerlijk "Spaghetti Eis", vullen we de verspeelde energie weer enigszins aan. Ongelooflijk gezond want het zijn heel veel aardbeien.