Holzminden 19

 Eigenlijk zijn we de hele dag al bezig om te achterhalen om welk vogeltje het nu gaat, die steeds voor onze neus aan het wormenvangen is.

Onze buurman, die nu in Kroatië vakantie aan het vieren is, vertelde ons dat het om een putter zou gaan. Maar als we die erbij zoeken op Internet, lijkt dit in de verste verte niet op een putter. 

Na veel zoeken, zelfs het downloaden van een speciale vogelapp, moeten we tot de conclusie komen, dat het zich hoogstwaarschijnlijk om een plevier gaat. Ga maar niet zoeken op plevier, want er zijn wel 10 verschillende soorten. Maar die van "ons" komt het dichtste in de buurt van de goudplevier. 

Alleen heeft een goudplevier een zwarte snavel, maar die van "ons": een gele.

Gisteravond, als de zon ondergaat, komt de overkant in een prachtig licht te staan. Ik moet er een foto van maken.

Terwijl het water in de Weser toch echt stroomt, lijkt het erop alsof het compleet vlak is, waardoor de bomen in het water prachtig weerspiegelen.

Ik heb al verteld over de kar achter onze camper, waar gemaaid gras in wordt gegooid door de zogenaamde "Dauercamper", zeg maar mensen die op deze camping wonen. Vanmiddag worden we getrakteerd op een Duitse moppentapper. Hij kent  zelfs een "Hollandiese" grap. Als er nog een tweede komt, waarvan wij allebeide de clou niet snappen, ook van de eerste niet, zijn we opgelucht dat deze meneer niet een heel repertoire heeft van "Niederlandieschse witze" 

Wij hebben onze privacy nog een beetje vergroot, want de aanloop werd wat veel. Nu zitten we lekker anoniem achter ons windscherm en de luifel.

Vanavond gaan we weer pizza eten in Stahle, maar nu weten we hoe het werkt en hoeven we niet eerst een kwartier op bediening te wachten.

Holzminden 18

 

Aangezien het gras rond het zwembad is gemaaid, komen nu de nijlganzen maar bij ons op bezoek om hun nering bijeen te scharrelen.

Het is hier sowieso een waarlijk eldorado voor vogels, die ons dagelijks komen bezoeken, zoals verschillende lijsters, putters, natuurlijk een hele berg mussen et cetera.

Als we morgens wakker worden is het eerste wat we horen een orkest van vogel geluiden. Op dit moment, nu het weer iets opknapt, wordt het zwembad in de ochtend gebruikt voor zwemlessen en dan is het gekwetter van kinderen duidelijk te horen.

Vanmorgen komen er andere geluiden uit het zwembad. Er is een kanoclub oefeningen aan het doen. Eerst wordt er een soort "peddelbal" gespeeld, waarbij een bal met de peddel wordt overgespeeld. Later doen ze oefeningen, zoals een omgeslagen kano leeg maken op twee andere kano's, waarna de kanovaarder weer aan boord kan stappen.

Natuurlijk is er in een zwembad een meer eenvoudiger manier. Je stapt uit je kano, sleept het ding op de kant en leegt het apparaat.

Duitsers zijn, over het algemeen genomen, gezagsgetrouw, maar ook dat is aan het afnemen. Dit bord zegt dat je alleen gemaaid gras in de kar mag gooien, zonder zak, of iets dergelijks.

 

Het is verboden houtresten, struiken en dergelijke in de kar te gooien. Houd je je niet aan de regels, kun je van de camping verwijderd worden.

Zo te zien hebben sommige "Dauercamper" niet zoveel behoefte meer aan hun verblijf hier op de camping, tenminste, als ik naar de inhoud van de kar kijk.

Maar ook bezoekers kunnen er wat mee. Vanmorgen komt een uit de kluiten gewassen camper de camping oprijden. Dat terwijl je jezelf eerst dient te melden, voordat je überhaupt de camping opkomt. Maar bij het zien van de scherpe bocht, die hem naar de Weser leidt, raakt deze Ostfries volledig in paniek. Terwijl de rij achter hem groeit, springt hij uit zijn camper en inspecteert hij het smalle weggetje.

Een "dauercamper" (vaste gast) instrueert hem om zich eerst maar eens te melden bij de receptie. Wilfried die de receptie bemant, lacht minzaam naar de man. "Kom jij uit Oldenburg?" vraagt hij lachend... hiermee aangevend dat hij meelij met deze Ostfries heeft.  "Daarlangs?" vraagt de man, met de schrik in de ogen, als hem de weg wordt gewezen, "Ja, Sie mussen" glimlacht Wilfried. "Umfahren geht nicht!"

Hieronder een filmpje waarbij de vogels in de ochtend te horen zijn.

Holzminden 17

 

Gisteren ontdekken we, voor ons allebei voor het eerst, een geelgors, als we richting Höxter fietsen. In eerste instantie lijkt het beestje op een mus, maar het gele koppie verraadt zijn geelgors zijn.

Ondanks de dreigende luchten vindt Hoofd-wandelingen het noodzakelijk om toch nog even naar het stadje te gaan. Even later begrijp ik het waarom. Ze heeft zin in ijs "en wel een hele grote," zoals ze het zelf formuleert. Nu is het, ondanks de wind, ook best wel warm en dat is natuurlijk het meest steekhoudende argument, wat je maar kan bedenken.

Al dagen bloeit er, vlak voor het voorwiel van de camper, een lief bosviooltje en steeds neem ik mij voor er een foto van te maken. Vandaag is het zover, alleen wel een paar dagen te laat, want er is nog maar één bloeiend bloempje over. Tja,...

Oh ja, ik zou nog even over ons Albaxen avontuur vertellen.

Als we een rondje fietsen, komen we steeds een bordje met de afslag Albaxen tegen. Een paar dagen geleden trekt Hoofd-avontuur de stoute schoenen aan en nemen we de afslag. Ik verwacht dat we in het stadje terecht komen, maar daarmee kom ik van de koude kermis thuis.

 We stuiten op een leegstaand huis, waar geen mogelijkheid is om verder te komen op de weg naar Albaxen.

Het is absoluut niet een lelijk huis, alleen een beetje spookachtig. Zeker als Hoofd-fotografie mij op de ladder wijst, die ogenschijnlijk zo in de vrije ruimte omhoog staat,. Echt hij steunt nergens tegenaan.

Ik sta mij ondertussen te verwonderen over de betonnen trap (rechts) die ook nergens naar toe schijnt te leiden. Tenzij de trap speciaal is aangelegd voor de graffiti spuiters.

Pas veel later vertelt Hoofd-navigatie mij dat dit een voetpad betreft en dat de trap links verder gaat, om zo in Albaxen te komen, waarom wij het dan fietsend hebben geprobeerd, blijft mij een raadsel.

Tijdens onze wandeling vanmiddag door Holzminden, ontdekken we een prachtig straatje met allemaal vakwerkhuizen aan weerszijden.

Maar deze schoonheid heeft ook zo zijn keerzijde, want als je geen onderhoud pleegt, gaan ook vakwerkhuizen snel van je af.

Natuurlijk kun je op deze manier wel zien dat het "echte" vakwerkhuizen zijn. Want wat je ook nog wel eens ziet is, dat de balken erop zijn geschilderd! 

Holzminden 16

 

Hoofd-fotografie maakt deze dramatische opname. Dramatisch, door de geweldige wolkenpartij, zo legt ze mij uit. Het is een boot van de Duitse Rijkswaterstaat, oftewel Schiffartverwaltung en die zijn verantwoordelijk voor het uitbaggeren van, in dit geval, de Weser.

Wij stappen op de fiets voor een rondje, maar het wordt een heen en weertje naar Höxster.

Het waait hard en het grootste gedeelte hebben we tegen de wind in, maar met elektrische ondersteuning, is het te doen. In Höxter fietst Hoofd-navigatie, bijna blindelings naar de OBI, waar we 4 jaar geleden nog een stoel hebben gekocht. Nu is het exemplaar van mij een beetje beschadigd, maar functioneert nog wel. We slenteren wat door de winkel, maar komen "per ongeluk" op de afdeling tuinstoelen. Nu is dit een gigantische winkel, dus puur toeval kan het niet zijn.

Maar een "Herrliche Kuchen" met cappuccino, vergoedt veel, alleen lijkt de laatste helemaal nergens op. Nou, nergens.... hete melk met een bijsmaak, daar lijkt het op. Als ik de juffrouw achter de toonbank vriendelijk vraag om een bakje met iets minder melk, doet ze dat zonder blikken of blozen. Niet dat het nu beter smaakt, zelfs met de helft van de melk, maar ze doet haar best, nietwaar?

Deze foto maakt Hoofd-zonsondergangen een paar dagen geleden. Dan rijst natuurlijk de vraag, waarom plaats je de foto dan nu pas? Wel,...... ik kreeg hem simpelweg niet op de Blog. Ik had hem wel op mijn telefoon, maar niet op deze laptop. Nu heb ik hem weer teruggestuurd, via WattsApp en die vervolgens weer teruggevraagd! Wat ik er allemaal wel niet voor over heb om dit beeld met jullie te delen. Trouwens, dit zijn puur de kleuren die er toen waren, er zit niets van een filter overheen.

Voor dit zoekplaatje, want ik sta hier op de foto, geldt eigenlijk hetzelfde verhaal. Deze heeft ook al dagen tussen de verschillende zogenaamde Clouds gehangen. Hij is gemaakt op onze tocht naar Albaxen, maar daarover later meer.

We hebben overigens bezoek op het "privates Grundstück" vlak voor ons gekregen. Deze mensen vinden het prettiger om zo ver mogelijk van de weg te zitten. Christoph, de nieuwe eigenaar van de camping, ziet ze staan, maar durft ze niet meer weg te sturen.

Holzminden 15

Ik heb al verteld, dat er dagelijks kanoërs en fietsers zich op de camping melden. Soms, heel soms, kost ons dat geld. Zoals die keer dat er zich bij onze camper een aller charmantste jongeman meldt. Wij staan op het punt om een stukje te gaan fietsen, maar deze jongeman wil graag 50 cent voor de douche, want het is warm en hij zweet. Gelukkig houdt hij voldoende afstand. Het briefje van 20 wappert in zijn hand, dus kennelijk wil hij wisselen. Maar Hoofd-financiën wil dat "gedoe" niet en geeft hem de 50 cent, terwijl ik om de 2 weken een douche neem om de 50 cent uit te sparen. Overigens zien wij de jongeman niet weer terug. Die is kennelijk, na deze gratis opfrisser, weer verder gefietst.

De foto perikelen blijven mij achtervolgen, dus de bijdragen van Hoofd-fotografie blijven achterwege.

Vandaag gaan we nog even fietsen, maar nu nemen we de route omgekeerd, dus beginnen we aan de "overkant". Binnen de kortste keren zijn we bij de brug in Lüftringen. Daar steken we de Weser over en gaan we, voor de wind, weer richting Holzminden.

Voor de wind is wel een voordeel, want er staat een aardige bries. 

Diezelfde bries heeft ook een nadeel, want het windscherm krijgt het, zo nu en dan, voor de kiezen.

Dit is voor Hoofd-windscherm voldoende reden om de naden van het windscherm aan een inspectie te onderwerpen. En wat denk je.... los, dus komt de naald en het garen uit de kast en worden de naadjes weer netjes aan elkaar gezet.

De DLRG heeft het vandaag ook op de heupen, want de speedboten scheren heen en weer over het water. Als we door Lüftringen fietsen, zien we de bus ook al staan. Vanmiddag komt het hele spul weer terug. Trouwens de DLRG is wat voor Nederland de KNRM is en staat voor Deutsche Lebens-Rettungs-Geselschaft.

Het wordt iets rustiger op de camping, waardoor het Internet via Germanhotspot ook weer gaat werken.

Holzminden 14

Gisteravond worden wij getroffen door dit prachte plaatje. Het is een groepje van 2 meisjes en 3 jongens in de leeftijd van rond de 15 jaar. Ze fietsen gezamenlijk door dit deel van Duitsland. Keurig in twee aparte tentjes. Hier genieten ze samen van hun colaatje en sinas en het rustgevende van het stromende water van de Weser.

Dan nog even over het de humor van "de Duitser." Het zou hen eraan ontbreken. Hier volgen twee voorbeelden, die, volgens mij, het tegendeel bewijzen.

(Verstandige fietsen hier niet met de fiets, anderen is het verboden.)

(Komt iets dichterbij, hij is korter dan jij denkt) 

 Vandaag is het bewolkt en het zonnetje heeft grote moeite er door te komen. Warm is het wel, de barometer komt op de 22 graden. Voor ons komt een grote groep "Schlauchboot" schippers aan. We hebben een mooi uitzicht op de ploeg van 14 vrouw/man in de rubberboot, maar zelfs met zovelen zien ze nog kans de steiger voorbij te dobberen, want van varen is  absoluut geen sprake.

Als het spul van een biertje zit te genieten, gaat het regenen. Jammer en sneu voor al die mensen die zich hebben verheugd op dit Pinkster weekeinde.

Holzminden 13

 Vannacht spelen het Spaghetti-ijs en de witte bonen in tomatensaus mij nogal parten, dus wordt het een zeer kort nachtje. Nu zou het prettig zijn dat mijn "Foto's" ook op de PC gesynchroniseerd worden, want dit is nu al de zoveelste keer dat ik de foto's moet uploaden. Ik weet, hier hebben jullie geen boodschap aan, maar ik zit er maar mee.  ( Oke, een hoop gehannes, maar ze zijn er!)

Want, wat vannacht ook niet heeft meegeholpen, zijn de brommermuizen, die om 3 uur nog even laten blijken dat ze, na een avondje feesten, weer op de camping zijn. Maar goed het is Pinksteren en dan willen alle Duitsers "los".

Nu waren deze mannen al eerder het onderwerp van een controverse. Hier houden ze de op- en afstapplaats van de kanoërs bezet, terwijl mensen willen aanleggen. Het is een beetje de instelling van de huidige tijd: "Ieder voor zich, God voor ons allen." De mensen moeten nu, via de stenen, maar zien hoe ze aan de kant komen.

Het is gisteren ook weer, zoals iedere vrijdag, "Grillen" geblazen. Maar het is, in verband met de Pfingsten" zo druk dat mensen moeten uitwijken naar andere zitplaatsen.

Het is warm en wel zo warm dat we zelfs de afwas buiten doen. Het grote nadeel is dat ik nu moet staan tijdens het afdrogen, binnen kan ik lekker blijven zitten. 

Tja, het leven valt niet mee.

U houdt nog een prachtige foto van Hoofd-fotografie van een zonsondergang tegoed, want die zit ergens tussen Google foto's en mijn laptop in de Bitte bak!

Vanmiddag proberen we een nieuwe route uit, die ons, Oostelijk, dwars door Holzminden voert. Daar ligt een groot stuk bos en hopelijk ook mooie fietspaden.

Het valt nogal tegen, want het enige waar we op uitkomen zijn "doodlopende" weggetjes. Wel ontdekken we een Linedance school, dus dat is nog wel eens iets voor de toekomst.

Holzminden 12

Gisteravond, zeg maar midden in de nacht, want het loopt tegen twaalven, schrikken we van een enorm zwaar motorgeluid. Het blijkt van de overkant te komen. Een "halve zool" begint nu nog met het maaien van de walkant van de Weser.

Natuurlijk wordt het ontbijt buiten genuttigd, want het is warm, zeer warm. Terwijl de thermometer niet hoger komt dan 21 graden zijn we dankbaar voor het verfrissende windje. 

In de middag wandelen we nog even naar het stadje, deels om contant geld te scoren, want met je betaalkaart betalen is hier in Duitsland een ware "Crime". Gelukkig heeft Hoofd-geld meestal wel contanten op zak, anders was het al een paar keer goed mis gegaan. 

Maar na het bezoek aan "Die Deutsche Post" en dus weer een volle portemonnee, kan Hoofd-ijs zich niet meer beheersen. Op naar de Italiaan voor een portie ijs. 

Spaghetti-ijs en een coupe "mit warme Hinberen", voor minder doen we het niet.

We worden trouwens betrapt, door een Webcam op de Grote markt van Holzminden. Links, achter de boom, zit een meneer met grote hoed en een oranje polo shirt. Daarnaast zit een hoogblonde mooie dame, waarvan de schoonheid iets verloren gaat door de grote afstand van de Webcam, maar dat zijn wij dus.

Om de ingenomen calorieën toch nog een beetje te verbranden, maken we een wandeling door het prachtige stadje.

Hier Hoofd-fotografie in haar natuurlijke habitat, namelijk fotograferen van de gebeurtenissen om ons heen. Let ook even op de grasmaaier, die vlak lang de kant van de Weser, op zijn machientje, het gras maait.

Ze fotografeert dit groepje dames, allen met een kinderwagen, die een soort fitness oefeningen doen, maar dan achter de kinderwagen. Het is een grappig gezicht.

Holzminden 11

 Half acht, inderdaad een beetje laat, maar daar is wel een reden voor, daarover later.

Het is een dag van wachten, waarbij je, gezien de omstandigheden, het niet verwacht. Het begint vanmorgen al bij het doen van de was. Hoofd-was is er op tijd bij om een wasmachine te confisqueerden. Want een grote camping en maar 3 machines. Waarvan eentje bedoeld is om alleen hondenmanden en dito dekjes te wassen. Tenzij je het niet erg vindt als je een paar hondenharen in je onderbroek vindt. Dus twee machines voor een boel mensen. Maar, gelukkig is één "bijna" klaar, dus dat is snel geregeld. Omdat het ten strengste verboden is om de was van een ander uit de machine te halen, is het even wachten tot de eigenaar van de was zich meldt. 

Hiervoor gaat Hoofd-afwachten maar op het bankje naast de ingang van het washok zitten. Na een half uur is ze nog niet terug, dus breng ik haar maar een bakje koffie met een Jodenkoek. Pas na een uur komt de betreffende dame zich melden. Dit terwijl ze al drie keer langs is gelopen, maar kennelijk geen boodschap heeft aan de rest van de wereld. 

De lezer dezes zal denken dat het om een machine vol gaat, maar nee, bovenstaand papieren sieraden tasje, daar kan alles in.

Gelukkig heeft Hoofd-wassen het geduld van een engel, gelukkig ook voor mij.

Vanmiddag gaan we lekker fietsen, maar daarover een andere keer.

Het is vanavond Pizza avond, want we gaan naar de Pizzeria in Stahle. Toen ik het over de grote brug heb gehad, dacht ik dat deze van staal was gemaakt en daarom Stahle Ufer heet. Nu weet ik dat het de Ufer (oever) van Stahle is, die de naamdrager is en daar de brug naar is vernoemd. 

Wij gaan het "Expresso" restaurant binnen en nemen plaats aan een leeg tafeltje. Het is niet druk, want het is nog vroeg, dus zijn ze nog volop bezig met de voorbereidingen van de avond. Na een kwartiertje om ons heen te hebben gekeken, want de bediening is nog bezig en druk doende achter de bar, zegt een aardige Duitser, van het tafeltje naast ons, "U moet op een briefje schrijven wat U wil en aan de bar afgeven."

Wij zijn met stomheid geslagen, want de bediening heeft ons binnen zien komen, ons vriendelijk begroet. Helaas neemt niemand even de moeite ons op de hoogte te brengen van deze gang van zaken. Ook ons drinken en bestek dienen we zelf op te halen, wat bij mij de opmerking ontlokt: of ik hier ook voor betaald wordt.

Het biertje en de Pizza's zijn heerlijk, dus daar heeft het niet aan gelegen. 

Holzminden 10

 Het is wisselend, wat het weer betreft. Donkere wolken, afgewisseld met zonnige perioden, kenmerken deze dagen. Vandaag heb ik de Alu lichtgewicht gasfles omgeruild, want de onze was leeg. De fles had een datumaanduiding van 2020 en moet TuV gekeurd zijn. 

Dus zetten we de koelkast over op gas en wachten tot hij leeg is. Ik kan jullie lezers één voorspelling doen. Hoofd-koelkast zal en wil nooit, ik herhaal nooit weer de koelkast op gas hebben. Hondsberoerd werd ze ervan, zo vertelt ze mij en ze vertrouwt het absoluut niet. Nu komt er uit de uitstroom van de koelkast inderdaad een vervelende gas-geur als het ding op gas draait. Maar oké, het pleit is bezegeld, dus nooit weer. Trouwens, de fles die we nu hebben is gelabeld met het jaar 2032. Dus we kunnen een "tijdje" vooruit.

Het lijkt droog te blijven, dus komen de fietsen onder het kleed vandaan. Want Hoofd-routes heeft een weggetje onder de brug door ontdekt en daar zijn we nog nooit langs geweest. Nu komen we ook langs de "achterkant" van deze fabriek. Wat wij echter niet wisten is dat het een opslag betreft van agrarische producten. Het complex, wat onderdeel uitmaakt van verschillende opslag silo's, is eigendom van Rudolph Leopold  Rieke GmbH.

  Als de zon, onderweg, even de verderop liggende heuvels verlicht, maakt dit een prachtig plaatje, zo over de Weser.

Een gedenksteen voor een gestorven burger uit Altendorf. In de tijd van Napoleon wil hij geen soldaat worden en verstopt zich. Maar wordt verraden en aan een paard vastgebonden, naar de militaire rechtbank gebracht. Maar onderweg springt hij, met paard en al, vanaf de "Rode Rotsen". Hij komt onder het paard en raakt zwaar gewond en verdwijnt in Kiekenstein. Later vecht hij bij Waterloo nog tegen Napoleon. Aldus het opschrift op deze steen.

Ze hebben kennelijk hier iets met markeringen. Dit is het meest Oostelijke puntje van Nordrhein-Westfalen. Ik heb een kleinzoon die zou zeggen "nou Boeie!"

In Heinsen willen we het pontje over de Weser nemen, zodat we via de andere oever terug kunnen naar Holzminden. Maar de Pontbaas heeft vandaag een vrije dag genomen. In het café aan het haventje, horen we wel lawaai, maar het feit blijft dat we dezelfde weg terug moeten nemen. 

Zojuist krijgen we nog een enorme bui hagel over ons heen. Gelukkig nu, want vanavond gaan we naar de Pizzeria en hopen droog over te komen.