Herfst 2013 Noordzeekust 1

Callantsoog

Zo voor de familiedag, op 29 september in Hoorn, gaan we nog een weekje uitwaaien aan de kust.
De eerste stop is Sneek om nog even naar de gezondheid van Pa te informeren. Er dienen zich wat lichamelijke klachten aan die hun tol gaan eisen. Maar hij houdt zich dapper, hoewel de pijn toch aanzienlijk moet zijn. Na de koffie gaat het, via de Afsluitdijk, richting Callantsoog.

Bij de Lorentz sluizen realiseren we ons, toch een beetje met weemoed, dat het varen op de IJsselmeer wel tot het verleden zal behoren. Niet meer jaarlijks met een schip de Wadden op, niet meer het jaarlijkse  "stoere mannen weekeinde" waarbij  we nog even de Noordzee op knalden.

Achterop de camper staat mijn nieuwe aanwinst nl. een spiksplinternieuwe Flyer T9 de Luxe, een elektronisch ondersteunde fiets,  waar ik de komende week een paar kilometers mee hoop te maken.

Na ons op de camping te hebben geïnstalleerd, gaan de fietsen van de camper en wordt de zee opgezocht. Zo sta je aan de Atlantische Oceaan, zo sta je op het strand van de Noordzee.

Het loopt tegen het einde van het strandseizoen, want morgen gaat deze strandtent sluiten en genieten we nog even van de laatste zonnestralen achter het glas op het terras van de strandtent.
Dat de meeuwen zich niks van het einde van het seizoen aantrekken wordt mij pijnlijk duidelijk. Een overvliegende meeuw, schijt mij recht op mijn kop.

Normaal mag je dan een wens doen, maar aangekomen bij de camper is er geen 22 jarige schone te bekennen.

Nog even een heerlijke duik in het zwembad en met een voldaan gevoel beginnen we aan een rustige avond.

Morgen gaan we Callantsoog onveilig maken.

Zomer 2013 Dld 23

Everinghausen

Vandaag een heerlijke rustige dag op een camping die zo'n beetje aan de snelweg naar Bremen ligt. Het valt overigens reuze mee wat het geluid van de snelweg betreft.
Deze camping wordt dan ook veel gebruikt door mensen die op doorreis zijn.
Zo rond 5 uur 's middags rijden de caravans het terrein op en gaan de mensen in het uitstekende restaurant eten.

Als het weer 's avonds een beetje opknapt ontstaan er prachtige luchten en laat de zon zich, op het laatste moment, nog even zien.

Ook wij eten 's avonds in het restaurant en ik kies voor hert. Nog nooit hert gegeten en dat wordt wel eens tijd.

Hert is werkelijk heerlijk, maar als ik vanmiddag, tijdens een wandeling over de camping, de hertjes hier zie lopen krijg ik het toch wel even te kwaad. Ik zal vanavond maar voor "Schweinebraten" kiezen.

Er loopt, achter de camping, een lieflijk riviertje met de naam Wumme. Het wordt 's zomers veel door kanoërs gebruikt, die dan gebruik maken van deze camping.

Morgen gaat het via Fassbender in Oldenburg, dit is een grote Hymer-dealer, naar huis. We wachten thuis nog even op mooi weer om dan nog even langs de Nederlandse kust te trekken.

Zomer 2013 Dld 22

Everinghausen

We zijn verkast naar Everinghausen, zo'n 95 km naar  het westen. Hier heb ik tenminste internet, is het niet per telefoon, dan wel via een uitstekende WiFi verbinding, voor € 1,= /24u. Dat zijn tenminste prijzen.
Gisteravond de radio-uitzending gemist, de laatste van mijn oud-collega Henk Binnendijk. Toch maar eens even luisteren op uitzending gemist.
We komen zo weer in de buurt van Oldenburg, waar we nog wat inkopen gaan doen bij Hymer-dealer Fassbinder.

Eergisteren (alweer) naar een wildpark in Nindorf een kleine 7 km van Garlstorf vandaan.
Het enige vervelende is, dat de weg ernaar toe alleen maar omhoog gaat en je het gevoel geeft, dat de rem er nog op staat.

Een mooi park, ruim opgezet en veel dieren. Maar ik moet wel bekennen, dat we verwend zijn.




Wel indrukwekkend, als een mevrouw zich in de kooi van de Wolven begeeft.

Die beesten zijn dusdanig jaloers, als ze de ene aanhaalt, begint een ander te grommen en laat dreigend de tanden zien. Ze vertelt dat, door de plotselinge temperatuurdaling, ze extra agressief zijn en ook meer willen eten.

's Avonds maakt Ali een babbel met de achterbuurtjes en maken de dames een afspraak, om de volgende dag gezamenlijk, met de Heide-Shuttle, naar Schneverdingen te reizen. We hebben vorig jaar in deze stad een week naast het natuurbad gestaan bij 35 graad C.

Maar als de volgende dag blijkt, dat we nooit meer terug kunnen met de Shuttle, wordt het doel verlegd naar Undeloh.
Er rijden 3 Shuttle's rond die elk een eigen rondje maken, dus als je wat verder weg wilt moet je overstappen en dat wordt ingewikkeld, want de bussen komen om de 2 uur weer op dezelfde plek uit.
Wat wel gezegd moet worden, het is gratis en de fiets mag mee.

Stel je even voor, bij iedere halte staan de 'ouden van dagen' met hun fiets te wachten, maar willen er ook weer een aantal uitstappen, waarvan de fiets ook weer van de aanhanger gehaald moet worden. Gedoe, maar het is wel lachen.

Zeker met Bettina een oud bank-medewerkster van rond de 70 jaar en Herbert, oftewel Herbie. Herbie is een Duitse Australiër. Dat wil zeggen, in Duitsland geboren, maar heeft 40 jaar in Australië gewoond en is dus ook Australiër.
Toen hij zijn moeder, in Duitsland vanuit Australië, eens per jaar bezocht, vond hij diens buurvrouw Bettina  wel heel erg leuk en werden de bezoekjes aan Duitsland veel frequenter. Dat vond zijn toenmalige vrouw niet echt leuk etc.
Het is een prachtig stel, Bettina rookt, maar dan sigaren en beide bezitten een heerlijk gevoel voor humor.

In Undeloh gaan we in een koets richting de heide, want zoals Bettina zegt, "einmal sollst du die Heid-Schnucke sehen". Nu is dat een schaap en geloof me, die heeft Herbie in Australie meer dan genoeg gezien. "Das soll meine jungen beeindrucken, das ich ein Schaf gesehen habe". Hij noemt zijn Tina ook Schnuckie.

Halverwege de rit die 45 min. duurt komen we bij een restaurant, waar we een heerlijke Hefe Weitzen kunnen drinken, maar Bettina wil naar "Totengrund" 1 km verderop en haar wil geschiede.

                         En het moet gezegd, het is een mooi uitzicht.

Als we na een uur weer bij "die Kutsche" terug zijn is er geen tijd meer voor onze Hefe Weitzen. Gelukkig halen we dat in het dorp weer in, als we op de Shuttle moeten wachten.

Het meiske dat ons 'Furht" vertelt ons, o.a. dat er in het dorp 150 koetsjes rondrijden en dat duidt op een overweldigende concurrentiestrijd. Het valt mij op dat, als de koetsiers elkaar tegenkomen, er nauwelijks een groet af kan.

De terugreis, met de Shuttl,  duurt ietsje langer 1 1/2 uur wel te verstaan en Herbie verzucht meerdere malen dat we nooit meer terugkomen.

In het dorp gaan we uit eten en krijg ik "Sauerfleisch" Nou, niet alleen het vlees is zuur, ook alle groenten, die allemaal koud zijn, net als het vlees, als ook de saus die erbij zit. Gelukkig heb ik Pommes besteld zodat ik toch nog iets warms binnenkrijg. Ali eet Knodel, brood in een korst van deeg.

Als je ergens lang staat te wachten, deze keer op het voederen van de wolven, ga je op andere zaken letten. Zo ook deze keer, want terwijl wij staan te wachten, hangt deze prachtige spin ook te wachten op zijn voedsel en dat vlak voor mijn neus.

Op dit moment regent het pijpenstelen op de camping Gruner-Jager, maar niets hoeven kan ook heel bevredigend zijn.

Zomer 2013 Dld 21

Garlstorf

Gisteren een dag van 'Faulletzen' in Bad Wilsnack, d.w.z. niks doen, maar het lichaam moet hard werken, van 90 graden naar 37 graden, dus zweten en afkoelen. (ik ben op zoek naar een afbeelding van een pauw die gemaakt is van alleen edelstenen en veel indruk maakt, op ons allebei).

Ali vindt dat niet genoeg en ondergaat nog een soort modderbad gebeuren.

Dan heb je ook nog de zgn. 'Aufguss' wat inhoud dat er water, met een geurtje, op de hete kachel wordt gesprenkeld. De vochtigheidsgraad en de gevoelstemperatuur, gaat dan enorm omhoog waardoor je, of je wil of niet, als een bezetene gaat zweten. Stel je even voor:

Je zit in een sauna en steeds meer mensen komen, die toch al krappe ruimte, binnen. Onder het bezigen van de volgende zin, "Ich quetsche mich dar eben zwischen" wat zoveel betekent. Ik zie dat er geen plek meer is, maar ik kom er toch nog even tussen zitten. Met als gevolg er binnen de kortste keren een knie constant in je rug zit te prikken. Houdt hierbij steeds in gedachten dat iedereen als een dolle zit te zweten. Dan komt er een stoere figuur binnen, dat kan een aantrekkelijk man ( voor vrouwen) of vrouwspersoon zijn die een verhaal houdt over ontspanning en dergelijke. Jij zit daar, met die knie in je rug, als een idioot te zweten. Vervolgens worden er diverse 'klankschalen' uitgestald en begint het volgende ritueel.

De betreffende persoon begint met water te sprenkelen. Dat water heeft, volgend de uitleg, een bepaalde geur wat goed is voor de meest uiteenlopende zaken. Met als gevolg dat het onbedaarlijk benauwd en vooral heet wordt in de sauna. De eerste 'overlevingsdrang' is, ik moet eruit! Maar iets houdt je tegen. Als dan die figuur ook nog eens op de schalen gaat slaan, is er geen weg meer terug. Het enige wat ik mij kan bedenken is, 'goedkope schalen' want ze klinken vals. 'De knie' achter mij denkt hetzelfde, want die probeert een voor mij onbegrijpelijke letter op mijn rug te schrijven. Na nog meer water op het vuur te hebben gegooid begint hij/zij ook nog met een handdoek door de lucht te draaien.

Had je nog het idee dat al die hete lucht wel naar boven gaat, tenslotte ga je niet voor niets laag zitten, wordt dit door dit zwaaien compleet teniet gedaan.

Op het moment dat je denkt, 'Nu knalt m'n hart eruit' gaat de deur open en stroomt er een bevrijdende frisse lucht de sauna binnen. 

"Ik heb het overleefd" gilt mijn innerlijk"

Voor die mensen die nog nooit een sauna hebben gedaan, het schijnt geweldig gezond te zijn, maar hoed jezelf voor een  "opgieting". 

Vandaag gaan we een stuk noordelijker en verlaten we Zuid-Duitsland. 

Ik weet niet hoe vaak ik het al heb gezegd, maar wat is Duitsland mooi!

We hebben een aanduiding voor de verschillende wegen, zoals de L wegen, dat zijn (L)ullige wegen, de zgn. B wegen zijn (B)etere wegen. 

Zo rijden we een L137 weg, wat ons langs de mooiste dorpjes voert.

Dat doen ook de zgn. LKW's (Last Kraft Wagens) die ook door deze dorpen denderen. Plotseling kunnen we niet verder.

Door de politie is de weg afgezet en even verderop schijnt het te stokken.

Ik stap uit en ga op onderzoek uit, wat blijkt, een demonstratie in Seedorf.

      Op de brug en in de bocht is de weg afgezet met landbouwvoertuigen.

De demonstranten protesteren tegen het zgn. 'Schwerlastverkehr' door hun dorp. En ik moet zeggen, ze hebben een punt, al een een aantal keer heb ik, op deze weg, de camper tussen de bomen geparkeerd, als ik een vrachtwagen tegenkom, zo smal is het.

De demonstranten hebben de bewoners opgeroepen om tot 12.00 uur te demonstreren.

Volgens de politie duurt het nog 15 min. Als ik het aan de demonstranten vraag, krijg ik een pamflet in de handen gedrukt waarop staat dat het nog minstens 45 min. duurt. Tijd voor koffie dus.

Ik vraag de verzamelde chauffeurs, waarom zij deze route nemen.

De reden is, dat ze anders een brug verder over de Elbe moeten en dat scheelt hun 120 km. Democratie, het is een mooi ding.

Als we na een uur weer door mogen rijden we achter onze 'Blumen' jongen aan. Of het zijn kwaadheid is, weten we niet, maar door de volgende dorpen negeert hij het 30 km bord en de overstekende kinderen en knalt met 70km/u door de rustieke dorpjes. 

Morgen gaan we naar het Wildpark in  Nindorf, als het niet regent, natuurlijk.

Zomer 2013 Dld 20

Bad Wilsnack

Wakker worden, in Werder a/d Havel, met een stortregen op het dak van de camper. Vreemd om de ene dag in je overhemd een fietstocht in de zon te maken en de volgende dag door het herfstweer te rijden, compleet met bruine herfstkleuren.
Vanwege het herfstweer wordt het Bad Wilsnack, om daar heerlijk in het wellness gebeuren te duiken.

Bij terugkomst in de camper gaat de telefoon, omdat hij achter slot ligt zijn we te laat met opnemen. Als ik het Nederlandse sim kaartje in de telefoon zet, komt het ene na het andere bericht van een gemiste oproep.
Als ik onze oudste zoon bel, krijgen we een vervelend bericht over het kind van een vriendin van onze oudste zoon.
Dit grijpt ons allebei erg aan.

Zomer 2013 Dld 19

Brandenburg

Eerst even over gisteren. Waar ik sprak over een copieuze maaltijd, vertelde ik er niet bij dat dit bij een Chinees was en dan ook nog eens een 'buffet'.
Jullie kennen het principe vast wel, zo vaak je wil en zo veel je wil en dan zelf opscheppen. En als het dan ook nog lekker smaakt gebeuren er 2 dingen. Je wordt hebberig, dus je eet te snel en je eet teveel.
Combineer dat met de vettige aanleg van koken van 'de Chinees' en het resultaat is 's nachts om 2 uur beroerd wakker worden en met je kop boven de pispot hangen en alleen maar gal kotsen.

Vanmorgen nog een beetje slap en trillerig, maar de fiets gaat van de drager en de rit gaat richting Brandenburg...... tot dat...... we het eerste bordje met de afstanden tegenkomen. Brandenburg is nog 48 km!
Nu kan ik een hele verhandeling gaan houden over kaarten en vrouwen en de daaruit voortkomende conflicten.
Gezien het feit, dat Ali deze verhaaltjes redigeert en ik een 'Incompatibilite d'humeur' wil uitsluiten, laat ik het erbij om te zeggen dat de kaartverhouding haar parten heeft gespeeld.

Het wordt nu Schmergow.
Nadat we Werder uit zijn is het een prachtige tocht, die ons door een geweldige natuur voert. Laat duidelijk zijn dat de Duitsers best wel humor hebben, getuige deze uitstelling van strobalen, om zo hun uiting aan het Oogstfeest te vieren.

Ook komen we veel gezinnen met kleine kinderen op de fiets tegen. Wij kunnen ons de verontwaardiging dan ook goed voorstellen als een kind tegen haar ouders roept "Warum tragen die Menschen kein Helm?".
Ook wij hebben al strijd gehad om onze kleinkinderen aan de fietshelm te krijgen. In Nederland is dat 'nog 'niet geaccepteerd. Hopelijk komt dat nog!

            En dat het mooi is vertelt de volgende plaat. ( fotograaf Ali )

Het enige nadeel is dat we constant voor de wind hebben en de weg vaak naar beneden loopt. Dit betekent voor de terugweg ....... inderdaad..

Schmergow is een dorpje zo je je dat voorstelt in het open landbouw gebied. Het meeste wat je er ziet zijn fruitbomen, die geflankeerd worden door enorme waterkanonnen om de boel vochtig te houden.
De Schmergowers worden, van oudsher "die Gelbbeenigen" genoemd, omdat de landarbeiders vaak onder de gele klei zaten, als ze van hun werk in een ander dorp kwamen.

Nog even een plaatje van de kunstnijverheid uit het Duitse platteland.

       En jullie mogen raden welke ambacht in dit schuurtje wordt gebezigd.

Ik vergeet nog de teksten op onze "Gluck" koekjes (Fortune Cookies) , die we bij de Chinees kregen. Ik geef ook gelijk maar even mijn interpretatie.

Ali:
You should use small liberties
Kleine Freiraume sollten Sie nutzen.
(U zult alle kleine mogelijkheden benutten om Uw zin door te drijven)

Herman:
You will richly be rewarded for your friendly manner.
Man wird Dich fur Deine Freundlichkeit reichlich belohnen.
(U zult rijkelijk worden beloond voor Uw vriendelijk houding, zodat anderen er misbruik van kunnen maken)

Zomer 2013 Dld 18

Werder

Zojuist terug van een copieuze maaltijd, in het stadje, dus wordt het weer hoogste tijd voor een blog.

Gisteren

We moeten nodig boodschappen doen, dus de fiets wordt naar beneden gehaald en op naar de Lidl op ongeveer 4 km buiten de Altstad.
Nu wij bijna al een jaar, in het buitenland, bij een Lidl of Aldi onze inkopen doen, valt het ons op dat het niet eens van die gekke winkels zijn. Alles is er te koop hoewel b.v. de Aldi Sud en de Aldi Nord veel van elkaar verschillen.
Veel bier en frisdrank tikt er qua gewicht aardig in, dus belooft het een pittige terugtocht te worden. Heuvel op en heuvel af en ik kan me dat maar niet herinneren. Nu schuwen wij een eindje fietsen niet, maar dit wordt heftig, zo met die zware fietstassen. Ali vraagt toch maar even de weg en ja hoor, compleet verkeerd gefietst, we zijn ruim 6 km van de route af en ook nog eens de verkeerde kant op.
De koude Hefe Weitzen smaakt, samen met een Korn, daarna overheerlijk.

Vandaag

De havenmeester heeft ons een enorm feest beloofd met eettentjes en mooie muziek. Nou, dat valt een beetje tegen. Kijk, een roeiwedstrijd is leuk, maar als je er 40 hebt gezien, gaat dat een beetje vervelen, bedenk daar een monotone en bijna onverstaanbare commentaarstem bij en het plaatje is compleet.
We gaan op verkenning aan de overkant, want daar gebeurt het allemaal.

Afgezien van dat er ontzettend veel roeiers lopen, trainen, eten en luieren, valt er weinig spectaculairs te beleven.

         Wel leuk is de verscheidenheid van de bootjes die langs komen.

                                     Het levert wel heel mooie plaatjes op.

Morgen gaat het, met de fiets, richting Brandenburg a/d Havel. 

Zomer 2013 Dld 17

Werder





Vandaag wordt het prachtig weer en besluiten we om lekker in het stadje te blijven. We zijn blij met dit prachtige plekje en willen daar nog even van genieten.

Om half 11, na het ontbijt en de koffie, gaan we wandelen. Morgen begint de Regatta van Werder, wat volgens de havenmeester een hele gezellige bedoening wordt.





Op een groot sportveld wordt een sportdag voor de schoolkinderen gehouden. Bij het sportveld is een goed onderhouden toilet, waar we graag gebruik van maken. Omdat we wat langer willen blijven en geen mogelijkheid hebben de cassette te legen, moeten we zo weinig mogelijk van ons eigen toilet gebruik maken. Ja, camperen is soms gelijk aan schipperen.

Als we aan de nadere kant van de Havel komen, ontdekken we dat daar de blauwalg welig tiert. Die groene soep is al heel dik aan het worden.

Na enig studeren herken ik hier een installatie in, die gebruikt wordt voor de palingvangst.  Even verderop 'moeten' we door een restaurant en besluiten ook maar een hapje te gaan eten.

Dat dit restaurant gespecialiseerd is in visgerechten behoeft geen betoog, na het bekijken van de deze foto.






Maar ook mosselen worden hier gevangen en daar kunnen sommige mensen zeer creatief mee omgaan.

Morgen gaat het hier los met de Havel Regatta, we zijn vol verwachting.

Zomer 2013 Dld 16

Potsdam

Op de fiets voor een rit van 17 km. In eerste instantie langs de autoweg, maar opeens belanden we vlak langs 2 meren,

de Swielow- en Templiner See die gezamenlijk 20 km lang zijn en tot Potsdam lopen.

Wat wel hilarisch is zijn de wegbewijzering bordjes, op de ene staat Potsdam
9 km een paar kilometer verderop, Potsdam 11 km.

                                                      Maar deze spant de kroon.




In Potsdam komen we een prachtige kerk tegen, in een stijl die ik niet direct herken. Het doet een beetje Moors aan, totdat we ontdekken,
dat het een waterzuivering installatie is. Jammer dat we niet even binnen kunnen kijken, want dat kan alleen met een gids en die hebben we niet.





Potsdam is waarschijnlijk gesticht in de 10e eeuw. Lange tijd blijft het een onbeduidend dorp, totdat in 1660 door keurvorst Frederik Willem uitgekozen wordt als zijn zomerresidentie. Hij laat er een kasteel bouwen geïnspireerd op het kasteel Honselaardijk, dat hij had leren kennen tijdens zijn studie in Nederland. Later wordt de stad ook nog eens de favoriete verblijfplaats van de koninklijke familie van Pruisen. In de oorlog heeft Potsdam veel te lijden van de vele bombardementen.
Na de oorlog vind in het Cecilienhof de Conferentie van Potsdam plaats, waaraan de overwinnaars H.S.Truman en Churchill deelnemen.
Na de oorlog valt de stad in Oost-Duitse handen. De DDR wil zo veel mogelijk de herinnering aan het verleden verwijderen; daarom worden veel monumentale gebouwen gesloopt.

Alles wat je heden ten dage dan ook ziet is van na de oorlog en 'de Wende' , zo ook de Nicolaikerk. Indrukwekkend zo ze hier hun best hebben gedaan alles weer in de originele staat te herstellen.

       Ook binnen is de kerk, ondanks alle eenvoud, indrukwekkend te noemen.

      We gaan op zoek naar de 'Branderburger Tor'  (niet te verwarren met het           bouwwerk met dezelfde naam in Berlijn).

 En ik moet toegeven dat het een nogal slap aftreksel van het origineel is.
Maar heerlijk ijs eten, met dit uitzicht, doet een mens een beetje goed.

En steeds hebben we op dit soort momenten zin om er maar mee te stoppen.
Want geef toe, het is 'dat iemand het moet doen' maar het valt niet altijd mee.
Zo in het zonnetje op een terras, de wereld aan je voorbij trekkend, ijs eten.

Zomer 2013 Dld 15

Werder a/d Havel

We verlaten de 'onrustige' camping "am grossen Lausiger Teig", tenminste, Ali is 's avonds iemand bij de wc tegengekomen en vanmorgen stond er volgens haar ook iemand te douchen. Door de regen hebben we gisteren een zgn. boekjesdag gehouden. Lekker de hele dag in de camper omhangen, boekjes lezen, Internetten en verder van die dingen waar je met mooi weer je jezelf de tijd niet voor gunt.

Onderweg valt ons steeds vaker op dat er in Duitsland veel in Alternatieve Energie is geïnvesteerd.


Links 1 van de vele windenergie velden die, zonder naar de omgeving te kijken, midden in de natuur staan opgesteld. Vaak is het land in gebruik als landbouwgrond.

 Hier rechts een enorm veld met zonnecollectoren. Ook hiervan staan er veel van in de natuur, meestal een beetje buiten de bebouwde kom.
De Duitse regering geeft een ruime subsidie bij de aanschaf en aanleg van alternatieve energie.

We staan nu in Werder a/d Havel, hoewel we beter kunnen spreken van Werder IN de Havel, want die Altstad is een (schier)eiland in de Havel.

Links zie je de brug, waar wij staan met de camper, brug oversteken en je staat in de Altstadt.

                                    Ons uitzicht is dan ook een plaatje.

Een bezoekje aan het stadje levert wel weer mooie plaatjes op, ondanks dat we in een fijne (fiene) motregen lopen.

Dit (nieuw)gotische gebouwde Heilig-Geist-Kirche is de derde kerk die op dezelfde plaats is gebouwd. Deze stamt uit 1856. In 1989 werd de kerk grondig gerestaureerd, men deed daar 5 jaar over.



Dat het bezoeken van zo'n kerk niet vrijblijvend is, merkte ik bij het binnentreden van de kerk.
Grote brokstukken van de kerk vallen, nu nog, regelmatig midden in het trapportaal.
Ik veronderstel, dat er binnenkort weer een grote renovatie op de planning staat.








Morgen gaat het op de fiets, eis en weder dienende, naar Potsdam om onder anderen de beroemde, of beruchte, Glienicker Brücke te bekijken.

Deze brug werd wereldberoemd onder de veelzeggende bijnaam 'spionnenbrug'. Tijdens de Koude Oorlog wisselden de beide Duitslanden hier in het diepste geheim gevangenen en spionnen uit. Deze locatie was niet voor niets gekozen: de brug lag buiten het zicht van nieuwsgierige blikken. Er vonden drie van zulke "Austauschen" plaats, waarbij in totaal 38 mensen betrokken waren.

In diverse speelfilms word de brug nog vaak gebruikt om 'spionnen' uit te wisselen.
  

Zomer 2013 Dld 14

Bad Schmiedeberg

We laten Dresden en Praag achter ons en rijden weer in noordelijke richting.
Praag, hoor ik een aantal van jullie denken, daar zijn jullie toch helemaal niet geweest. Klopt, maar soms neem je afscheid van iets, dat nooit is geweest.

Vlak voor vertrek neemt Ali een besluit over ons doel en dat wordt Bad Schmiedeberg. Diegene die ons al wat langer volgen kennen de aantrekkingskracht van de 'Bad' steden op Ali. Zeker als het weer wat slechter dreigt te worden.
Onderweg worden we veelvuldig geconfronteerd met de komende Bondswahlen op 22 september a.s.

Op het moment dat we een dorp of stadje binnenrijden worden de lantaarnpalen, bomen en vlaggenmasten ont- of gesierd in een schier eindeloze rij koppen van politici.

Prominent natuurlijk Angela Dorothea Merkel, geboren als Angela Dorothea Kasner, is de CDU politica. Sinds 22 november 2005 is ze bondskanselier van Duitsland en daarmee de eerste vrouwelijke regeringsleider.





 En denk niet dat wij, in Nederland, vreemde partijen hebben. In Duitsland hebben ze de Piraten Partij die hoge ogen gooit bij de Bondsdagverkiezingen.

De linkerflank mag natuurlijk niet ontbreken.

Jullie begrijpen natuurlijk dat Ali haar trots nauwelijks kan onderdrukken als we onze eigen Kees op de lijst van de regeringspartij CDU zien staan. Ik zal en moet stoppen om Kees vast te leggen op de gevoelige plaat.
(of mag je dat laatste niet meer zeggen in dit digitale tijdperk)







We worden geconfronteerd met allerlei wegomleggingen en kunnen op den duur de U niet meer zien. De U staat voor Umleitung. Op een gegeven moment zie we in de verte weer een U staan met een pijl naar rechts. Het enige wat we echter aan de rechterkant kunnen ontdekken is land, oneindig veel land en geen weg. Totdat we bij de afzetting komen krijgen we het volgende voor de kiezen.

Een schier eindeloos lijkend fietspaadje wat bestaat uit twee rijen steentjes.
Kilometers lang, met haakse bochten, waarna er weer kilometers fietspad voor de wielen liggen.

Aangekomen in Bad Schmiedeberg komen we op de camping
Am GroSen Lausige Teich.
Nu heb ik altijd gedacht dat "Lausig" iets betekende als in b.v. "luizige" € 2,= dus sta ik een beetje te twijfelen.
De plaatselijke Imbiss eigenaar probeert me uit de droom te helpen en begint een verhaal over of 'lausig' met g en ch geschreven wordt. Maar op Internet wordt 'Lausiger arbeit' vertaalt als slechte arbeid. Dus hoe ik nu 'lausiger' moet begrijpen is nog onduidelijk.

Hij heeft voor Ali nog een klein feitje, Dat 'Bad' stelt niks meer voor, ja we kunnen nog in het plaatselijke hotel naar het zwembad, maar Wellnes is er niet meer bij. En het regent, het regent al de gehele dag en dat is voor het eerst sinds we in Duitsland op stap zijn.