Duitsland 30 Greven 4

Ik houd de naam Greven maar eventjes aan.
Het is zondag en de 'stoelendans' om de plekjes vooraan is weer begonnen. Is het gister zo dat de 'Hafenmeister' aan iedere vertrekkende een 'gesperrt' pilon uitdeelt, vandaag is het de vrije dag voor hem en daardoor wordt het een soort van tombola. Wie het eerste ziet dat er iemand vertrekt, zet zijn of haar camper alvast achter de vertrekkende, om zich zo van die plek te vergewissen.
Een andere manier maken wij zojuist mee. Terwijl wij onze fietsen weer op de camper laden, komt een meneer vragen of wij morgen vertrekken. Wij leggen uit dat wij verwachten dat ook wij een pilon uitgereikt krijgen, maar anders, belooft Ali, waarschuwen wij U als we vertrekken.
Zojuist wandelen ze even over " hun toekomstige grondstuk" om naar de waterkant te komen, een en ander gaat gepaard met een groot gevoel voor humor.

Wij hebben het mooie weer te baat genomen om naar het sluizen complex, 8 km verderop te fieten. Want volgens Ali kun je niet de hele dag op je krent zitten. Nu heb ikzelf een redelijk goed ontwikkelde krent, dus zie niet direct een probleem. Sommige discussies moet je niet aangaan,

Op de terugweg komen we weer dat vreemde bouwwerk tegen. Een brug, waar geen water onderdoor loopt en een kanaal, compleet met sluisdeur, waar ook geen water staat. Het blijft geheimzinnig, maar ook enerverend.

Morgen gaat het weer terug naar Nederlandse bodem.

Duitsland 29 Greven 3

Ali ontdekt, als we wakker worden en de gordijntjes openen, een mevrouw die midden op het pad staat te wachten tot 1 van de campers , die vooraan staan van plan is te vertrekken. Ze houdt dit ruim een uur vol en dan vertrekken ze.

Wohnmobilplatz Greven, daar staan we en gaan het stadje bekijken. Maar tot mijn verbijstering kom ik tot de  ontdekking dat Greven minstens 12 kilometer verderop ligt.

Het gaat langs de Ems, die hier nog als een stroompje zich aan het ontwikkelen is tot aan de Maeyer-werft in Papenburg, waar de grote Cruiseschepen gebouwd worden.

De Martinuskerk mag als een van de eerste uit steen opgebouwde kerk beschouwd worden.

Ali heeft een routebeschrijving op de kop getikt en als ik zeg 'beschrijving' dan wordt dat ook zo bedoeld. Met enig geluk komen we in Greven, omdat de beschrijving de diverse routes uitgebreid beschrijft in het "hoog Duits' en niet altijd begrijpelijk. Zo krijg je kreten als "Fahren sie dem Weg hogh" of " Uberqueren zie die Hauptweg" terwijl er alleen een weg 'onderdoor' gaat. Zo gaat de terugweg via Gimbte en moeten we natuurlijk het kerkje bekijken.
De dorpskerk in Gimbte bevat veel kostbaarheden, onder andere een van de oudste doopfonden van het Munsterland (12e eeuw).

Bij de camper wacht een heerlijk koel biertje van Grafenwalder en wel een Hefe Weitzen.

Duitsland 28 Greven 2

Het valt ons zwaar om deze warme dag door te komen, maar wij doen ons stinkende best.

Duitsland 27 Greven 1

Tja, een selfie van Ali, wie had dat ooit gedacht. Nou, zij zelf ook niet en laten we dat zo houden.
We staan op Reisemobilhafen Greven, maar dat was bijna niet het geval geweest.

Op het moment dat we de camperplek oprijden staat de hele voorste rij, die aan het water, vol met deze kegels.
Op die kegels staat met grote Telegraaf letters "GESPERRT", en niet alleen de voorste rij, ook de 2e rij is voorzien van de gehate kegels. Als dan ook nog eens blijkt dat je alleen met een code het toilet gebouw binnen kan en er geen Internet is, overheerst maar 1 gedachte, zo snel mogelijk hier weg.

Maar Ali zou Ali niet zijn als ze, na een uurtje, mij uit bed rammelt en roept "kom op chagrijn, we staan vooraan!"

En dit is ons plekje voor de komende dagen.

Had ik al gezegd dat ik een geweldige vrouw heb?

Duitsland 26 Westernkotten 2

Een dagje sauna, of zoals ze het hier noemen, Wellnes en Thermen.

Vanmiddag waren we getuige van een grappig ritueel. In de verschillende rustruimtes staan ruststoelen opgesteld.  Op die stoelen zijn dekens beschikbaar om je heerlijk in te wikkelen. In sommige van die ruimtes is 'stilte'  voor geschreven en heel soms mag er zelfs niet krant worden gelezen. Het geblader verstoort de rust.

In zo'n ruimte komt een oude dame, bepakt en bezakt binnen. Ze begint omstandig haar hebben en houden uit te stallen. Verschillende 'rustzoekers' kijken regelmatig verstoord richtig het oude dametje. Uit haar bepakking tovert ze een aantal spierwitte lakens en begint deze omstandig en enigzins rumoerig over haar stoel te draperen. Terwijl ze daar mee bezig is verlaten een aantal anderen verstoort de rustruimte. Het oude vrouwtje kijkt om zich heen en ontdekt een voor haar nog beter en vrijgekomen plekje. Ze begint haar spulletjes weer bijelkaar te sprokkelen, vouwt haar lakens weer op, verhuist naar de andere plek en begint het hele ritueel opnieuw. Als ze klaar is met zichzelf te installeren komen er diverse tubes tevoorschijn. Geen plekje wordt er tijdens het insmeren en olieen  overgeslagen, waarna ze zich glimmend in de handdoekken en lakens wikkelt. De rustruimte is inmiddels door iedereen verlaten. Wij genieten nog even na van het tafereel.

Morgen gaat het naar Greven.

Duitsland 24 Bad Westernkotten 1

Laat ik eens beginnen met een foto van de Stellplatz waar we nu staan. Wohnmobilplatz "An den Sole Thermen" heet het geheel en biedt plaats aan 48 kampeerauto's. Kijk nog even naar de naam en je kunt mijn lot, voor morgen, al uittekenen. Mij hoor je niet klagen.

Dat geldt ook voor de weg hier naartoe. We kiezen op de TomTom voor 'vermijdt snelwegen' en wat volgt is een sprookjesachtige weg dwars door Hessen. Trouwens, had ik al vermeld dat we nu in Noordrijn Westfalen staan?

Prachtig aangelegde wegen die zelfs door de dorpen goed verzorgd zijn. In de bergen worden het 'weggetjes',  maar nog steeds goed onderhouden.

Dat ook de vrachtwagens hier gebruik van maken is geen wonder. Wat in het begin even wennen is, is de manier waarop vrachtwagenchauffeurs de bochten in de bergen nemen. Ali heeft het mooi in de foto hierboven kunnen vatten. Steevast nemen de mannen de 'buitenbocht' wat voor de tegenliggers weinig ruimte overlaat, zeker als de weggetjes iets smaller worden.

Morgen dus een dagje "Hellweg-Sole-Thermen" en iets zegt me dat ik me wel ga vermaken.

Duitsland 23 Bad Endbach

Probeer het maar niet op te zoeken, want soms is het beter om niet te weten waar je komt en hoe je er komt.

Om 8.30 uur is het reveille en wordt het ontbijt geserveerd,  waarna de bekende plichtplegingen aan de beurt zijn. In Bad Endbach is geen mogelijkheid om het toilet te legen, vandaar.

We verlaten het romantische Beieren en rijden het pittoreske Hessen binnen. De eerste 100 kilometers gaan via een rustige 3 baans snelweg, om plotseling midden in het landschap van Hessen te rijden.

Smalle weggetjes die zich al slingerend naar de top van een berg werken, om vervolgens door piepkleine dorpjes weer naar het dal af te zinken.

Natuurlijk gaat het naar de sauna en is het weer een hele middag genieten. Die zakjes aan het plafond bevatten de kruiden en het ruikt dan ook heerlijk in deze sauna.

Morgen schijnen we Bad Westernkotten te bezoeken, 131 km verderop

Duitsland 22 Aschaffenburg 2

Het is zondagmorgen en nadat we de camper hebben verplaatst,  het heeft vannacht zo hard geregend dat we bij het uitstappen tot aan de enkels in het water staan, neem ik even rustig de tijd om onze belevenissen van gister op te tikken.

Er moeten nodig boodschappen gehaald en weggebracht worden. Dus het gaat het op de fiets naar het centrum van Aschaffenburg,  want daar zit een Lidl, zo zegt men. Maar eerst verkennen we de ' Entsorgungsplatz', zeg maar de plek waar we onze overvolle poepdoos kunnen legen. Nou, dat valt niet mee. Nu moet ik eerlijkheidshalve erbij vertellen dat wij, met ons bootjes verleden, er maar vanuit gaan dat het in de jachthaven zal zijn. Maar na een kilometer of 2 gefietst te hebben geven we dat idee op. Dan toch terug en nu langs de weg zoeken. En jawel, onder de Adenauer brug zien we een bordje. We kunnen nu rustig boodschappen 'halen', dan brengen we vanmiddag de 'andere' boodschappen wel weg.

Het is feest in Aschaffenburg,  het zogenaamde 'Stadtfest' met als gevolg dat het zoeken van de Lidl een probleem is, maar het lukt. Na de koffie wordt de Thetford cassette achter op de fiets gebonden en zo gaat het richting 'Entsorgung' Als ik tijdens het legen, Ali op een afstand van 2 meter, zie kokhalzen voel ik me weer een 'echte' kerel.

s' Avonds zal en moet Ali het stadje in om verschillende groepen te gaan bekijken en beluisteren. Het is een hele tippel en net als we ons zo' n beetje tot aan het podium hebben geworsteld,  ziet Ali een nog mooier plekje, 'Bovenop het Schloss. Jammer genoeg mogen we niet via een trap, dus wordt het een enorme omweg. Wij zijn niet de enigen die op dat idee zijn gekomen, maar het uitzicht is geweldig.

En dan voor wat betreft de diverse bands. Ten eerste zijn het allemaal zogenaamde 'cover bands' die dus alleen werk van beroemde bands naspelen. En het moet gezegd, zo nu en dan kun je werkelijk horen welk liedje ze spelen. Wat mij verwonderd is de inzet van de zanger, die het vooral jonge publiek aanspoort om de 70er jaren muziek mee te zingen. En dan te bedenken dat het overgrote deel van het publiek alleen nog maar een gedachte was, of misschien dat wel niet eens. Een band verderop, er staan 15 podia opgesteld, vergrijpt zich aan Robbie Williams en "tatsächlich" herken ik " Let me entertain you" en "Angels".

Het was gister een mooie dag, vandaag hoop ik op een rustdag.

Duitsland 21 Aschaffenburg 1

Het slot van Aschaffenburg bij nacht.

Na ons bezoek aan Gemunden am Main, drinken we nog een biertje, een wijntje en bereiden het eten voor. Na het eten kijken we nog, maar liefst, 2 DVD afleveringen van " Waking the Death". En dan wordt het tijd om te gaan slapen. Nu staan we exact tussen 3 snelwegen en, daar bovenop, pal langs een spoorweg. Pas, nu de televisie uit is, lijkt het alsof de treinen 'dwars' door de camper rijden. Na een tijdje begin ik zelfs het verschil te horen van de diverse soorten treinen. Niet alleen, goederen- en/of personentreinen, zelfs de verschillende soorten locs begin ik te onderscheiden. Dit geluid, met een frequentie van 10 minuten, wordt steeds meer 'lawaai', dat wordt afgewisseld met het 'jankende' geluid van voorbij snellende vracht combinaties. Kortom, dit 'orkest' van geluiden houdt mij wakker en als ik, zo nu en dan, indommel geldt dat voor hooguit 10 minuten. Het loopt tegen 2 uur, als een stel jongelui zich aanmelden. Pal achter onze camper wordt een feestje gebouwd. Met geopende ramen staan 2 auto's elkaar de 'decibel loef' af te steken. Ik geef mijn verzet op en stap van bed. Ali wordt wakker van mijn gerommel, " wat doe je?" "We vertrekken". 2 minuten later zijn we onderweg naar de volgende stop, Aschaffenburg. De weg is smal en heuvelachtig, maar na een uur rijden we de Willigisbrucke op en wordt ons een prachtig beeld op de Johannesburg gegund.

Het is druk op de camperplek als we om 3 uur s' nachts aankomen en we kunnen nog net een plekje aan de 'slechte kant' vinden. Dit betekent geen stroom en voor vannavond geen sateliet ontvangst. In slaap komen valt niet mee en om 8 uur sta ik weer naast het bed. Onze buren aan de 'positieve' kant zitten al aan het ontbijt en ik vermoed dat ze gaan vertrekken. Probeer dan nog maar eens in te slapen. "Lang leve het ontspannend camperleven" Dat ik niet de enige ben met een oogje op dat plekje wordt duidelijk als een medecamperaar zijn camper ook al 'gevechtsklaar'  zet. Ali gaat, in pyama, op een strategische plaats staan, met als resultaat dat we nu op de plek staan die we in april ook al bezetten. Als er dan ook nog een stroomaansluiting vrij komt.......

De Johannesburg vanuit onze camperplek. We hebben het allemaal bekeken en dus halen we de fietsen van de camper en peddelen de 18 km naar Obernburg am Main. Over het stadje valt werkelijk niks te vertellen, behalve misschien dat er een vestiging van Akzo Nobel gevestigd is, maar daar zullen alleen Delfzijlsters in geïnteresseerd zijn. Voor ons telt alleen dat het een leuke afstand is en we prachtig langs de Main kunnen fietsen. Ali riskeert nog een boete omdat ze appels van een boom plukt. Soms blijkt het een vrouw zonder scrupules te zijn.

Duitsland 20 Gemunden am Main 2

Zodra we naar het stadje lopen kom ik een bord tegen waarvan ik het gevoel krijg dat ik bij de poot genomen wordt, maar ze schijnen echt te bestaan. Is dit nu positieve of negatieve discriminatie?
Eerst maar even naar de de 'TouristInfo', want zonder zo een bezoekje bestaat een dorp of stad niet, voor Ali.

Een alleraardigst exemplaar van een 'TouristInfojuffrouw' staat ons te woord. Eigenlijk is het meer 'ons overladen met info'. Zo vertelt ze ons over een fietsroute naar Karlstadt, "Entlang der Main, ist so schon, mit rechts der Main, und links Weinfelder, oder Felzen, ich kriege Ganzehaut when ich daaruber erzahle" (het is zo mooi, met rechts de Main en links Wijnvelden of Rotsen, ik krijg kippevel als ik er over vertel.) Genoeg informatie voor ons en ik bereid me alvast geestelijk voor op een fietstocht naar Karlstadt.

Maar eerst wordt er genoten van een bord voortreffelijk Spaghetti-ijs, we gaan die calorieën er toch zo weer affietsen.

Het moet gezegd, hoezo en van wie eigenlijk, maar het is een prachtige tocht naar Karlstadt. Zelfs zo mooi dat we ons nauwelijk nog tijd gunnen om het 'Historisch' plein te bekijken.

De calorieën zijn er weer af, de fietsen kunnen weer op de camper.

Morgen gaat het naar Aschaffenburg.

Duitsland 19 Staatsbad Bad Bruckenau

Jawel, we hebben weer een prachtige plek gevonden en ja, het stadje heet echt zo. Het is een luie dag, mede ingegeven dat ik mij niet lekker voel, een beetje zweterig en snel  buiten adem.
Ali gaat nog even zwemmen, tenminste dat is de bedoeling. Maar het enige wat ze bereikt, is dat ze € 2,70 'Kur taks' mag betalen. Maar dan mag ze wel 5 verschillende glaasjes water drinken. Ali is helemaal onder de indruk, maar betalen doet ze niet.

Morgen we maar eens even een kijkje in de Welness kijken. Een dagkaart zit er niet in, want dat kost hier maar liefst € 31,= per persoon. Tja ze weten hier wel van prijzen.

Nog een klein puntje, het verzenden van deze blog laat even op zich wachten, omdat er op geen enkele manier
verbinding met het internet te maken is. Het enige wat er op zit is morgen naar beneden wandelen en via het Kurbad een verbinding proberen te maken.

Duitsland 20 Gemunden am Main

We zijn verkast naar Gemunden am Main via een schitterende weg, dwars door het platteland van 'Bayern'. Het is vanmorgen nog wel even spannend, omdat we geen 'Kurkarte' hebben en voor het parkeerkaartje naar de parkeergarage moeten. En even voor het beeld, het ding heeft 8 verdiepingen met evenzoveel trappen naar beneden, want wij staan ter hoogte van het dak en daarna weer even zoveel trappen omhoog. Bij het betalen moet ook de Kurkarte erin, maar die hebben we niet. Dan de parkeerkaart in het apparaat gepropt en € 8,= betalen. Alle trappen weer omhoog en met het zweet op de rug, dat laatste komt door de zon, duw ik het kaartje in de machine. Tergend langzaam, het is alsog hij ons nog even wil pesten, gaat de 'Schranke' omhoog. "Zo", roept Ali bijna juichend "€ 5,70 bespaard." Ik denk dat dit meer de opluchting is dan het bespaarde bedrag.

Dat de weg landelijk is, merken we alleen al aan de trekker met daarachter een enorme cilindervormige strontcontainer, die met een gangetje van rond 40 km per uur voor ons uit rijdt. Tenminste,  als hij niet een heuvel op moet, want dan gaat de snelheid terug naar 10 km per uur. Er vormt zich een steeds groter wordende file achter ons, want inhalen op deze zich door het bos slingerende weg is werkelijk geen optie, ook niet voor een personenauto.
Pas als we het bos uit zijn durfen een paar ons weer in te halen en dat na ruim 10 km. Voor ons versterkt het alleen maar ons 'landelijke' gevoel.

Als we plotseling voor een wel heel smal bruggetje komen te staan, slaat Ali haar handen voor de ogen en roept, "Dit gaat niet" Ik verzamel moed en rij voorzichtig het bruggetje op. Halverwege lijkt het mij wel leuk hier een foto van te maken, maar Ali durft niet uit te stappen. Als ik naar links kijk, heb ik het idee dat mijn deur in ieder geval al niet meer open kan, zo smal is het.

We gaan nu eerst het dorpje verkennen.

Duitland 18 Fulda 1

Alweer een heel klein beetje bekomen van het drama laptop. Hoewel ik er aardig stuk van ben en ja, ik heb het over het eigenhandig 'mollen' van mijn laptop. Hoogstwaarschijnlijk zijn alle Duitsland foto's verdwenen.
Na noeste arbeid zit ik nu op Ali haar tablet te tikken met alle nadelen van dien.

We staan, met de camper, in Fulda, de 'Barok' stad, zoals ze het zelf noemen, maar zeker ook de begraafplaats van Bonifatius. Ik zie in gedachte al een aantal Friezen opveren, he Bonifatius?  Jazeker,  die Bonifatius, die "wij" in Dokkum op 5 juni 754 een kopje kleiner hebben gemaakt en die Bonifatius is een maand later hier in Fulda bijgezet. We gaan zijn graf bezoeken, want hij ligt opgebaard in de Dom van Fulda.

Maar eerst laten wij ons rondleiden door het 'Stadtschloss'.

(O ja, de fotos staan allemaal onderaan, wat dat wil niet anders bij de blogger van Android)

Aansluitend doen we een stadswandeling, onder leiding van diezelfde 'Herr Reinfeldt'. Het regent, maar Herr Reinfeldt denkt dat hetwel zonder jas kan, nou daar komt hij snel van terug.

Ik kan rustig zeggen dat Fulda een mooie binnenstad heeft, met prachtige 'vakwerkhuizen', waarvan sommige echte neppers zijn omdat ze het hout raamwerk er later voor hebben 'geplakt'.

Het ligt in de bedoeling dat we morgen naar Eichenzell  7 km verderop gaan, waar ook een mooi "Schloss" te bezichtigen valt.

Foto 1 is de Dom in Fulda

Foto 2 Bonifatius standbeeld

Foto 3 Dom interieur

Foto 4 Vakwerkhuis

(hm, toch even zoeken naar een andere Blogger)

Einde?

Tot mijn verbijstering heeft mijn laptop de geest gegeven. Weg blogs, weg foto's en weg de mogelijkheid überhaupt nog iets te schrijven.

Dit tikte ik op m'n telefoontje 👎😈😢💔 Dus?? Kan het ook op de laptop!

Duitsland 17 Rotenburg a/d Fulda 3

Nog even over gisteren en de serie beelden die in het historische stadscentrum staan. Een paar heb ik laten zien, maar wil toch de rest ook tonen.

 

 

 

Ik denk dat Professor Dr. Ewald Rumpf, die deze beelden, vanaf het jaar 2000,  heeft mogen plaatsen er een aardige boterham aan heeft verdiend. De beelden zijn allemaal in opdracht gemaakt en bekostigd door ‘Spenden’. Het motto van Professor Rumpf was “Das Leben zeitlos festzuhalten” (het leven tijdloos vasthouden).

Vandaag dus de fietstocht naar de Breitenbacher See langs de Fulda. De dame van de Tourist Information heeft ons al gewaarschuwd om vooral ´Entlang´ de Fulda te blijven, omdat het binnenland nogal steil is.

Regelmatig rijden we door een haag van ´Springbalsemien´, wat Ali steevast doet uitroepen, vaak ver voordat we het spul in het zicht hebben, “Het gaat hier ook weer stinken!”

Maar steevast levert het mooie plaatjes op.

De camperplek, aan de Breitenbacher See  valt ietsepietsie tegen omdat de douches ontbreken, het redelijk ‘hutje mutje’ staat en er veel verkeerslawaai is van de snelweg, die vlak achter de camperplek loopt. Dus wordt unaniem door Ali besloten dat we in Rotenburg a/d Fulda blijven.

Morgen gaat het naar een camping in Hunfeld ook in de provincie oftewel ‘Bezirk’ Hessen.