Woudsend 5

Gisteravond is Ali niet te houden, als tegen de schemering de lucht rood kleurt. Zelfs de afwas wordt in de steek gelaten om dit “wonder” vast te leggen.

Vandaag wordt de zondag gevierd op de “normale” manier. Om half tien Rick Nieman met WNL, gevolgd door Harrie Mens, met zijn Business Class. Om twee uur begint Max Verstappen, in Singapore  aan zijn Formule 1 race.

Inmiddels druppelen de “handkracht” vaartuigen weer binnen na hun weekend tour door Friesland. De rechterfoto toont de manier waarop met tegenwind wordt omgegaan: “Roeien met de riemen” die je hebt.

De temperatuur van het water is nog dusdanig aantrekkelijk dat er achter de boot gezwommen kan worden. Hoewel de derde knaap, na de temperatuur met zijn teen gemeten te hebben, daar een ander idee over heeft en zich afmeldt voor dit avontuur.

De rest van onze Possy gaat een fietstocht maken in de buurt van het Heegermeer. Daar schijnt het een drukte van belang te zijn, want ook vandaag worden er weer kortebaan wedstrijden op het meer met Skûtsjes gehouden.

Volgende de fotografe is hier een Witte Reiger te bewonderen. Je vraagt je dan wel af waarom wij in goden naam een camera gekocht hebben die een vergroting van 30 heeft, maar dit terzijde.

Morgen laten we deze droomplek weer achter ons en duiken iets dieper Gaasterland in.

Woudsend 4

Op het gevaar af dat dit een verhaal wordt van “Opa vertelt”, moet mij toch iets van het hart.

Wij staan hier in Woudsend op een prachtig plekje met een onbelemmerd uitzicht op de “Woudsender Rakken”. Dit is het verbindingswater tussen het Slotermeer en het Heegermeer. Kortom, er komen hier de hele dag bootjes voorbij.

Was het vroeger zo, ik doel op 10 jaar geleden, dat je de boot netjes opruimde als je ging varen, het lijkt er nu op dat dit niet meer “in zwang” is. Men laat ongegeneerd de stootwillen, die ook al zijn “veranderd” in fenders, langszij hangen. Bovenstaand voorbeeld is exemplarisch voor dit verschijnsel. Ruw geschat vaart 60% met de fenders buitenboord. Op een gegeven moment tellen we, op een boot van 10 meter, van voor naar achter, 22 Fenders.

Kom ook niet met het verhaal dat IK, als “Grand Banks” bezitter achter zo’n raar vaartuig aan moet varen. Die passeer ik, ook al is het vlak voor een bocht.

Laten we het maar “het nieuwe varen” noemen.

Vandaag worden op het Slotermeer de zogenaamde “kortebaan wedstrijden” zeilen gehouden. Ik kende dat alleen van schaatsen, maar kennelijk bestaat het nu ook voor platbodems.

Terwijl de dames van een wandeling door het dorp genieten, blijven de mannen de diversiteit van de voorbij komende vaartuigen bewonderen. Zoals deze Frisian Queen. De Frisian Queen is een zogenaamde hekraderboot en is gebouwd door Friese Skûtsjefamilie Meeter. Drie jaar lang was de hele familie betrokken bij de bouw van de Frisian Queen.

De dames worden getrokken door een houtzaagmolen “De Jager” en gaan even naar binnen. De Jager is een stellingmolen in Woudsend en werd vermoedelijk gebouwd in 1719. De achtkante bovenkruier werd in 1976 en in 1994 gerestaureerd en is bedrijfsvaardig.

Dat je maar beter niet in Woudsend kan gaan trouwen blijkt wel uit deze “grap”, die uitgehaald is met de de auto van het bruidspaar.

In Woudsend staan vier kerken. Twee daarvan zijn als zodanig in gebruik. De Karmel en De Sint Michaëlkerk. De andere twee kerken doen nu dienst als woonhuis (gereformeerde kerk) en restaurant (doopsgezinde schuilkerk), die ik al eerder noemde als “t’Ponkje”.

Ook nemen ze nog even een kijkje in het vroegere “Wâldsein” (Fries voor Woudsend) en de historische huisjes.

Woudsend 3

De ene dag is de andere niet. Ik weet het, een open deur van jewelste. Maar de ene dag, in prachtig mooi weer over de Friese meren en maden zwalken, zittend op je luie kont. De andere dag tegen de wind in ploeterend, op de fiets, door datzelfde Friese land. Het zijn me toch een verschillen. Om kort te gaan, het weer heeft een omslag gemaakt.

Datzelfde vinden ook onze achterbuurtjes, die steeds “ons” stukje grond claimden en vandaag vertrekken. Onze “naaste” buren hebben, na twee dagen, bij de receptie geklaagd, dat wij onze camper een meter te ver naar voren hebben gezet. De camping eigenaar komt tenminste hun beklag bij ons overbrengen. Zo zie je, eigenlijk zit iedereen de ander altijd in de weg.

Vandaag voltrekt zich de grootste ramp die een modern mens maar kan overkomen. Omrop Fryslan meldt het als volgt.

Stroomstoring in de omgeving van Woudsend

16 sep 2016 - 12:20

In de omgeving van Woudsend is sinds twintig voor twaalf een stroomstoring. In Woudsend, Indijk en Ypecolsga ligt de stroom eruit. Om hoeveel aansluitingen het gaat, is niet duidelijk. Bij leverancier Liander zijn zo'n twintig meldingen binnengekomen.

De oorzaak van de storing is nog niet bekend. De verwachting bij Liander is dat de stroom er binnen twee uur weer op zit.

Ik verbaas me, na mijn toiletbezoek, er al over dat veel mensen zenuwachtig heen en weer rennen en aan stekkers beginnen te rukken, maar dat helpt niet.

Als we even later naar het dorp fietsen om onze inkopen te doen, zit op de deur van de Spar dit briefje. Gelukkig is de plaatselijke bakker Visser nog wel open, want die kan zonder kassa zijn/haar werk doen. Alleen moet het “Volkoren Bruin” even met de hand gesneden worden. Nadeel is dat je dan nooit aan de 24 sneetjes komt, de machine wel.

In Wijckel staan we even stil voor de hervormde kerk, waar ik mij verwonder over de metselkunst. Er is namelijk geen touw aan vast te knopen. Mink weet mij te vertellen dat dit het zogenaamde “Wildverband” is. Volgens mij moeten die metselaars eerst zwaar aan de borrel, voordat ze dit voorelkaar krijgen.

Ik verbaasde mij er al een aantal jaren over waarom er in Gaasterland, zo vaak en zo veel, Solex races worden gehouden. NU wordt het mij allemaal duidelijk.

Ze groeien hier gewoon uit de boom!

We komen aan in Sloten en bij mij komen de verhalen van “Aaltje van de Bakker” weer naar boven. Want 50 jaar geleden waren enkele knapen. uit ons  padvinderskamp, hevig verliefd op haar.

 

Terwijl Mink zijn zonden op het bankje, voor de kerk, zit te overdenken, probeert Jikke haar devotie ten overstaan van de Statenbijbel  terug te vinden.

 

Ikzelf probeer het laatste nieuws over  “Aaltsje” van de koster los te peuteren. Maar die onderdrukt zijn eigen gevoelens, van toen, voor Aaltsje en begint over het prachtige orgel.

In 1786 werd het huidige orgel gebouwd door Albertus van Gruisen uit Leeuwarden. Hij gebruikte hierbij het pijpwerk van het oude orgel uit Warga en voegde zelf een aantal stemmen toe, waardoor er heel veel pijpen zijn ontstaan. Kennelijk een record aantal.

Sorry geschiedenis haters, maar dit moest even!

Woudsend 2

Ik kan beginnen met de eindconclusie van deze dag en die luidt “Prachtig”.

Jikke stelt voor om een bootje te gaan huren bij de camping, dus rond negen uur haal ik met Mink het fluisterbootje op. De spullen worden ingeladen en dan kan het los gaan. Eerst gaat het richting Heeg, want dat is een eeuwigheid geleden dat wij daar waren. Kopje koffie en weer door.

Met zo’n relatief klein bootje het Heegermeer en de Fluessen over is best wel even wennen maar dan is het ronduit genieten.

Als we het Rijstervaartje opvaren en Mink het roer overneemt, vindt ook Jikke de rust en begint ook voor haar het genieten.

Bij de uitgegraven veenplas de Wildemerk, vindt Ali het de hoogste tijd om even te gaan zwemmen. Was het erin komen een toer, eruit moet  toch echt de hulp van Mink eraan te pas komen.

De tocht door de Luts heeft een betoverende uitwerking op ons allemaal. Zo nu en dan is het, voor de skipper, opletten geblazen, want het vaartje is erg smal en er zijn meerdere sloepjes onderweg.

Dwars door Balk is ook nog een heel avontuur, want de Teerstrabrug is maar 1.10 hoog, dus is het even passen en meten, maar het lukt. De Ossebrege is 1.20 m dus dat gaat zeker lukken. Een ijsje in Balk en dan moed verzamelen om het Slotermeer over te steken.

Met vaste hand gaat het over het onstuimige meer, want de wind begint een beetje op te steken. Soms pikt Mink “per ongeluk” een golfje mee, waardoor er wat buiswater wordt gemaakt. Tja, op het water heb je niet alles in de hand.

Toch is er enige opluchting aan boord te bespeuren, als we Woudsend weer in beeld krijgen.

Vanavond vereren wij nog even het Cafe-Eethuisje  “t’Ponkje” met een bezoek, om daar de maaltijd te nuttigen. De oude Doopsgezinde kerk, waarin 't Ponkje is gevestigd, stamt uit het eind van de 18e eeuw. Dit kerkje is een z.g. schuilkerk of vermaning. De volgelingen van Menno Simons (1496-1561) hebben het gebouwtje in 1969 verkocht en toen is er dit gezellige eethuisje van gemaakt.

Zo, op de valreep nog een stukje geschiedenis.

Woudsend 1

We laten  “De Stienen Man” in Harlingen achter ons en vertrekken naar een wel heel bekende omgeving, namelijk Woudsend.

Het belooft een mooie dag te worden en dan kan een beetje wind, vanaf “de meer”, geen kwaad. Tot nu toe is het nog een beetje “Diesig”, zoals de Duitser zegt. In het Fries kan de spelling ietsje anders zijn. O ja, gister sprak ik van “Greate Pier”, maar een “purist(e) Fries pur sang”, meldde mij dat het “Grutte Pier” moest zijn. Zo zie je maar.

Op camping “De Rakken” krijgen we de plek toegewezen met dit uitzicht en ik moet zeggen, ik kan er wel aan wennen. Een klein probleempje blijkt de satelliet ontvangst. Na diverse keren heen en weer rijden en eindeloos draaien met de schotel, Niks, Nada, Noppes. Dus komt de losse schotel op de proppen. Alles uitgepakt en in elkaar gezet, roept Mink, “Je staat nu een halve meter naar achter, probeer het nog eens?” Hoe het kan, bedenk het maar. De ontvangst is perfect. Even later komt de buurman klagen, want het wordt nu te heet in zijn caravan, als de camper zo blijft staan. We kunnen er geen touw aan vastknopen. Misschien inderdaad al bevangen door de hitte.

Harlingen 3

Kennelijk is de de copieuze maaltijd, van deze babyboomer, ietsje teveel van het goede, want de maag begint ’s nachts rond 2.30 uur ernstig op te spelen. Rond 6.00 uur val ik eindelijk in slaap. Het is warm, heel warm. De normaal verkoelende werking van de wind, voelt vandaag aan als een warme deken. Na de koffie gaat het, op de fiets, via een omweg richting Franeker, want Jikke heeft de elektrische tandenborsteloplader vergeten.

In Kimswerd passeren we de Laurentiuskerk, tenminste, dat denken we want Ali heeft andere ideeën. Die wil de kerk van binnen bekijken. De eerste kerk op deze plaats dateert van omstreeks 1050. In de 13e eeuw werd het gebouw verlengd met een koor. Een grote brand verwoestte de kerk in 1516. Een jaar later werd hij opnieuw opgebouwd en verhoogd waarbij kloostermoppen gebruikt werden als bouwmateriaal.

Wij, gewone stervelingen,  zoeken de schaduw van “Greate Pier” op. Kimswerd is namelijk de geboorte- en woonplaats van Greate Pier. “Bûter, brea en griene tsiis, wa't dat net sizze kin, is gjin oprjochte Fries” is de regel die iedereen, die hij tegenkwam, moest kunnen zeggen. Lukte dat niet, dan ging “de kop eraf”.

Het kerkje biedt een inkijkje in de kunstuitingen vanuit deze omgeving. Hoewel ik mij afvraag of de afbeelding links wel een hedendaagse uiting is.

Bij Jikke en Mink thuis staat de “Passiebloem” in bloei. Terwijl Ali daarvan staat te genieten wordt ze aangesproken door de buurvrouw, die kennelijk de zaak goed in de gaten houdt en vreemde snuiters even op hun af- of herkomst onderzoekt.

Wij zoeken even later weer het pad richting Harlingen op.

Waar ze overigens een vreemde plek hebben gekozen voor het neerzetten van een “Meerpaal”. Misschien is het de bedoeling om daar je auto aan “af te meren”.

In de schaduw van onze campers trakteren we onszelf op een heerlijk koel biertje. Morgen verkassen.